Chapter Title : അമ്മയാണെ സത്യം 13 [Kumbhakarnan]

നിറത്തിൽ ഒരു സൂര്യനെപ്പോലെ ജ്വലിച്ചു നിന്നു. അതിന്റെ നേർക്ക് വാല് ചലിപ്പിച്ചു നീന്തുന്ന നൂറുകണക്കിന് ബീജങ്ങൾ ..തന്റെ...തന്റെ മക്കൾ...അതിലൊന്ന് അമ്മയുടെ അണ്ഡകോശം തുളച്ച് ഉള്ളിൽ കയറിയതും അവൻ അലറി വിളിച്ചു.

"...ന്റെ പൊന്നേ....ആ..ഹ്...രവൂട്ടീ.... മോളേ...ഓ. .എനിക്ക് വരുന്നു മോളേേേേേേേേേ ....ആ...ഹ് "

അവന്റെ കുണ്ണ തുടരെ അമ്മപ്പൂറ്റിലേക്ക് നിറയൊഴിച്ചു. മകന്റെ ചൂട് ഇളം പാൽ തന്റെ ഗര്ഭപാത്രത്തിലേക്ക് കുതിച്ചു വീഴുന്നത് അവളറിഞ്ഞു. മകനെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കിക്കൊണ്ട് അവൾ മുകളിലേക്ക് നിതംബം ഉയർത്തി അവസാന കുതിപ്പ് നടത്തി.

"കണ്ണാ....ആ..ഹ്..ഹോ...മോനെ....അമ്മയ്ക്കും...ഉ.... ഹ്..വരുന്നു...."

അവളുടെ പൂറ് വിട്ടുവിട്ടു മദജലം ചീറ്റി. ഇരുവരും കെട്ടിപ്പുണർന്നു.
രണ്ടു ശരീരങ്ങൾ വിയർപ്പിൽ കുളിച്ചു കിടന്നു കിതച്ചു. മനസ്സുകൾ പൂർണ്ണമായും ഇഴുകി ചേർന്ന നിമിഷങ്ങൾ. അവൻ അമ്മയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും താഴേക്ക് ഇറങ്ങിക്കിടന്നു. ഇരുവരുടെയും ദേഹം മുഴുവൻ പൊടിയും അഴുക്കും മാറാലയും
പറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്നു. മേൽക്കൂര നോക്കി അവൻ മലർന്നു കിടന്നു. അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം ചേർത്ത് അവൾ വിളിച്ചു.

"കണ്ണാ...."
"ഉം..."
"എനിക്ക് മോനോട് ചിലത് പറയാനുണ്ട്. മുഴുവനും കേട്ടു കഴിയുമ്പോൾ മോൻ അമ്മയെ വെറുക്കരുത്..."

"ഇല്ലമ്മേ....അമ്മയെ വെറുക്കാൻ എനിക്ക് ഈ ജന്മം സാധിക്കില്ലല്ലോ..."
അവൻ അമ്മയുടെ വാക്കുകൾക്കായി കാതോർത്തു.
ഒരു കഥപോലെ അവൾ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.

നിന്റെ അച്ഛന്റെ അച്ഛൻ മരിച്ചുകഴിഞ്ഞ് പതിനാറടിയന്തിരവും മറ്റു ചടങ്ങുകളും കഴിഞ്ഞ് നിന്റെയച്ഛൻ ഗൾഫിലേക്ക് മടങ്ങുന്നതിന്റെ തലേ ദിവസമാണ് പറമ്പിലെ തേങ്ങായിടാൻ പുതിയൊരു ജോലിക്കാരനെ വിളിച്ചത്. ആദ്യമൊന്നും അയാളെ ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചുപോലുമില്ല. പറമ്പിൽ എത്രയോ ജോലിക്കാർ വരുന്നു, പോകുന്നു...അതുപോലെ ഒരാൾ. പക്ഷേ നിന്റെ അച്ഛൻ പോയശേഷം തേങ്ങായിടാൻ അയാളെ എനിക്കുതന്നെ