Chapter Title : അമ്മയാണെ സത്യം 13 [Kumbhakarnan]

പൊന്നുമോൻ..."

"അമ്മേ...."

"അതേ മോനേ.... പിന്നീട് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം ഇന്നലെ എന്റെ ഗായത്രിയുടെ ഭർത്താവായി എന്റെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നത് അദ്ദേഹമായിരുന്നു. എന്റെ മാഷ്.
മാഷിന് ജോലി കിട്ടിയതും അമേരിക്കയിൽ ജോലിയായ ഗായത്രിയെ മാഷ് വിവാഹം കഴിച്ചതും ഒക്കെ ഞാൻ അറിഞ്ഞിരുന്നു. പക്ഷെ അന്ന് ജീവനോടെയുണ്ടെങ്കിൽ കാത്തിരിക്കാമെന്നു പറഞ്ഞു പിരിഞ്ഞ എന്റെ മുന്നിൽ  ഇന്നലെ മാഷ് വന്നു നിന്നപ്പോൾ...."

അവൾ തേങ്ങിക്കരഞ്ഞു... ഒന്നും മിണ്ടാനാവാതെ അവൻ മരവിച്ചു കിടന്നുപോയി.
"ഇനി പറയെടാ....അങ്ങേരുടെ മുന്നിൽ ഞാൻ അസ്വസ്ഥയായത് എന്റെ കുറ്റമാണോ..? ആ നോട്ടം നേരിടാനാവാതെ മുഖം കുനിക്കേണ്ടി വന്നത് എന്റെ കുറ്റം കൊണ്ടാണോ...?
പറയ്...."

രേവതി പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു പുറത്ത് അരുമായായി തലോടിക്കൊണ്ട് അവൻ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

"മോന് വിശക്കുന്നില്ലേ...? വാ...അമ്മ ചോറ് വിളമ്പാം..."
കുറെയേറെ സമയത്തിന് ശേഷം മനസ്സ് ഒന്നു ശാന്തമായപ്പോൾ അവൾ എഴുന്നേറ്റു. ഇരുവരും താഴെയെത്തി. അവൾ കുളിമുറിയിലേക്ക് കയറി.അവൻ കുളി കഴിഞ്ഞ് വരുമ്പോഴേക്കും അമ്മ ചോറുവിളമ്പിയിരുന്നു. പരസ്പരം ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവർ ഊണ് കഴിച്ചു. എല്ലാം മകനോട് തുറന്നു പറഞ്ഞതിന്റെ ആശ്വാസമായിരുന്നു അവളുടെ മനസ്സിൽ. അവന്റെ മനസ്സിലാകട്ടെ എന്തിനെന്നറിയാത്ത ഒരു ഭാരവും.
ആ ഭാരത്തോടെയാണ് ഊണ് കഴിഞ്ഞ് അവൻ ഒന്നു മയങ്ങാൻ കിടന്നത്.

വൈകിട്ട് നാലുമണിയായപ്പോൾ രേവതി വന്നു വിളിച്ചുണർത്തുകയായിരുന്നു. അവൻ അമ്മയെ കണ്ട് അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി. സെറ്റ് സാരിയും അഴിച്ചിട്ട മുടിയിൽ തുളസിക്കതിരും ഒക്കെയായി അമ്മ.

" കണ്ണാ...വേഗം വരൂ... എനിക്ക് ശിവന്റെ അമ്പലത്തിൽ ഒന്നു പോകണം.."
"ഇപ്പോഴോ..."
"അതേ..."
"നാലുമണിയല്ലേ ആയുള്ളൂ...ഇപ്പോഴാണോ അമ്പലത്തിൽ പോവുക..."
"ഇപ്പോൾ പോകണം. വൈകിട്ട് തിരക്കാവും..."
മനസ്സില്ലാ മനസോടെയാണ് അവൻ എഴുന്നേറ്റത്. വേഗം റെഡിയായി വീടുപൂട്ടി അവരിറങ്ങി. ബുള്ളറ്റ് , മൈതാനത്തു വച്ചിട്ട് അവർ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് നടന്നു.
"കണ്ണാ...ഒരു നിമിഷം..."
അവനോട് പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ പുഴയുടെ നേർക്ക് നടന്നു. അവൻ പിന്നാലെ പോയി. പടവുകളിറങ്ങി അവൾ പുഴയിലേക്ക് ഇറങ്ങി .
"അമ്മേ...."
അവൻ ഉറക്കെ വിളിച്ചു .
അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയില്ല. കഴുത്തൊപ്പം വെള്ളത്തിൽ ഇറങ്ങി നിന്ന് അവൾ മുങ്ങി. മൂന്നു തവണ മുങ്ങി നിവർന്ന് അവൾ പടികൾ