Chapter Title : അമ്മയാണെ സത്യം 14 [Kumbhakarnan]

അച്ഛനെ പേടിയാണ്. അച്ഛൻ ചോദിച്ചാൽ തന്റെ ഉദരത്തിൽ വളരുന്നത് മകന്റെ കുഞ്ഞാണ് എന്ന് എങ്ങനെ പറയും ? ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ല.പിന്നെ ? പിഴച്ചു വയറ്റിൽ ഉണ്ടാക്കി എന്നു പറയുമോ ? അമ്മയെ പിന്നെ വച്ചേക്കില്ല ആ മനുഷ്യൻ.  എന്താണ് പോംവഴി ?. ഒരു തവണയെങ്കിലും അച്ഛനെക്കൊണ്ട് കളിപ്പിക്കുക. അച്ഛന് താല്പര്യം ഇല്ലെങ്കിലും അമ്മ അങ്ങോട്ട് കയറി മുട്ടട്ടെ. അമ്മയെപ്പോലെ ഒരു സുന്ദരി ഒന്നു ചിരിച്ചാൽ മയങ്ങാത്ത ഏത് പുരുഷന്മാരുണ്ട് ഈ ഭൂമിയിൽ..!!!
അതേ...അതുമാത്രമാണ് ബുദ്ധി. അച്ഛൻ വീട്ടിൽ ഒരാഴ്ച തമാസിച്ചിട്ട് തിരികെ പോയാൽ ബന്ധുക്കൾക്കും നാട്ടുകാർക്കും അത് മതി അമ്മയുടെ ഗർഭത്തിന്റെ ഉത്തരവാദി അച്ഛനാണെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ. അതിന് അച്ഛൻ അമ്മയെ പണ്ണണം എന്നുതന്നെയില്ല. പക്ഷെ അച്ഛനെ അങ്ങനെ പറ്റിക്കാൻ സാധിക്കില്ലല്ലോ. ഒരുതവണ എങ്കിലും അച്ഛന്റെ കുണ്ണപ്പാൽ അമ്മയുടെ പൂറ്റിൽ വീണുതന്നെ ആകണം. അതിന് അച്ഛൻ അമ്മയെ പണ്ണണം.

അവൻ കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു. മുറിക്ക് പുറത്തിറങ്ങി അവരുടെ മുറിക്കു നേരെ നടന്നു. അമ്മയെ വിളിച്ച് ഒരു സൂചന കൊടുക്കണം. അച്ഛന് വേണ്ടെങ്കിലും അമ്മ ഒന്നു പ്രലോഭിപ്പിച്ച് അച്ഛനെക്കൊണ്ട് ചെയ്യിക്കാൻ പറയണം.
അമ്മയുടെ മുറിയുടെ വാതിൽ ചരിയിട്ടേയുള്ളൂ. വാതിൽ പഴുതിലൂടെ മുറിയിലെ വെളിച്ചം ഒരു നാടപോലെ ഹോളിലേക്ക് വീണു കിടപ്പുണ്ട്.
അവൻ വാതിലിനരികിലേക്ക് ചെന്നു.
ഉള്ളിൽ എന്തോ വലിച്ചെറിഞ്ഞ ശബ്ദം.
"ഫ...അറുവാണീ... നീ ആരാണെന്നാ വിചാരം.."
അച്ഛന്റെ അലർച്ച.
"അറുവാണി ഞാനല്ല.അങ്ങ് ഗൾഫിൽ കൂടെ പൊറുപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ ഒരുത്തി. അവളെപ്പോയി വിളിക്ക്..."

"ടീ.... നീ...കൊന്നുകളയും പൂറിമോളെ നിന്നെ.."
"ഓ..പിന്നേ... അതൊക്കെ പണ്ട്.. എന്റെ ദേഹത്ത് തൊട്ടാൽ പിന്നെ നിങ്ങൾ ഗൾഫിലേക്ക് പോകില്ല.പുതിയ  നിയമമൊക്കെ വന്നത് അറിഞ്ഞില്ലേ...? ഗാർഹിക പീഢനം.. ഹഹഹ...കേസ് തീരാതെ മറ്റവളുടെ അടുത്തേക്ക് പോകാൻ പറ്റില്ല. അതുകൂടി ഒന്ന് ഓർക്കുന്നത് നല്ലതാ..."
മറുപടി കേൾക്കുന്നില്ല. അച്ഛൻ ഭയന്നു കാണുമോ...

"രേവതീ...ഞാൻ ഇപ്പോൾ എന്തു തെറ്റാണ് ചെയ്തത് ? എത്ര കാലങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ് ഞാൻ നാട്ടിൽ വന്നത്. ? ഭാര്യയോടൊപ്പം ശാരീരിക ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ ഒരു ഭർത്താവിന് അവകാശമില്ലേ ?  അതല്ലേ ഞാൻ അവശ്യപ്പെട്ടുള്ളൂ..."
അച്ഛന്റെ ശബ്ദം വളരെ താഴ്ന്നിരുന്നു.

"ഭർത്താവിന്റെ