Chapter Title : അമ്മയാണെ സത്യം 14 [Kumbhakarnan]

പ്രയോഗിച്ച് എന്നെ കീഴ്പ്പെടുത്താം എന്നാണ് വിചാരമെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്കതാകാം .പക്ഷേ, അതിനു ശേഷം ഞാൻ ജീവനോടെ ഉണ്ടാവില്ല. ഇതു സത്യം..."
തേങ്ങലിനിടയിൽ അവൾ പറഞ്ഞു.

"ഓഹോ...എങ്കിൽ ഇനി ഈ മുറിയിൽ നീ കിടക്കണ്ട. ഇറങ്ങ്..."
അവൻ പെട്ടെന്ന് ഹോളിലെ സോഫാ സെറ്റിന്റെ പിന്നിലൊളിച്ചു. വാതിൽ തുറന്ന് അമ്മയെ പുറത്തേക്ക് തള്ളിയിറക്കുന്ന അച്ഛൻ. മുറിക്കുള്ളിൽ നിലത്തു വിരിച്ച ഒരു പായയും തലയണയും അതിനിടയിൽ അവന്റെ കണ്ണിൽ പെട്ടു. അപ്പോൾ അമ്മ അച്ഛനോടൊപ്പം കട്ടിലിൽ കിടക്കാതെ നിലത്ത് കിടന്നതാണ് വഴക്കിന്റെ തുടക്കം.
അമ്മ വന്ന് സോഫയിലേക്കിരുന്നു.
അച്ഛൻ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി. കൈയിൽ ഒരു ഫുൾ ബോട്ടിൽ. നേരെ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയ കക്ഷി ഇറങ്ങി വന്നപ്പോൾ തണുത്ത വെള്ളത്തിന്റെ ഒരു ബോട്ടിലും ഒരു ഗ്ലാസും കൈയിലുണ്ടായിരുന്നു. നേരെ പൂമുഖത്തേക്കാണ് പോയത്. അഞ്ചു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എന്തൊക്കെയോ തനിയെ സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ടു. അരമണിക്കൂറിന് ശേഷം ആടിയാടി ഹോളിലേക്ക് വന്നു. അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഒരു നിമിഷം നിന്നു.

"ഹം.. അഴുവാണി... പൂഴീ മോളേ... നീ...എന്നെ... വെഴും ...പട്ക്ഷിയാക്കി....ല്ലേ....കാണിച്ചു...തഴാം...ഞാൻ..."
അമ്മ അതൊന്നും കേട്ട ഭാവമെടുത്തില്ല. അൽപ്പനേരം കൂടി ആ നിൽപ്പ് നിന്നിട്ട് കിടപ്പുമുറിയിലേക്ക് ആടിയാടി കയറിപ്പോയി. വെട്ടിയിട്ട വാഴ പോലെ കട്ടിലിലേക്ക് വീഴുന്നത് കണ്ടു.എന്തൊക്കെയോ അവ്യക്തമായി സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ടു കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് . പിന്നെ ഉച്ചത്തിലുള്ള കൂർക്കം വലി മുഴങ്ങി.

രേവതി സോഫയിൽ ചാരിയിരുന്നു. എവിടെനിന്നാണ് ഈ ധൈര്യം തനിക്ക് ലഭിച്ചത് എന്നവൾ സ്വയം അതിശയിച്ചു.  മുൻപ് ഭർത്താവ് എന്തുപറഞ്ഞാലും അതിനെ എതിർത്ത് ഒന്നു മൂളുക പോലും ചെയ്യാത്ത താൻ ഇന്ന് എത്ര ശക്തമായാണ്