Chapter Title : അമ്മയാണെ സത്യം 8 [Kumbhakarnan]

അമ്മ ഒരു മൂളിപ്പാട്ട് പാടുന്നത് താൻ കേട്ടിട്ടില്ല. ഇപ്പോൾ അമ്മ പാടുന്നു...അതും മനസ്സ് നിറഞ്ഞ സന്തോഷത്തോടെ. ഈ സന്തോഷം എന്നും തന്റെ അമ്മയ്ക്ക് നൽകണം. അത് തന്റെ കടമയാണ്. അവന്റെ മനസ്സ് അമ്മയോടുള്ള പ്രണയത്താൽ പൂത്തു. മെല്ലെ നടന്നുപോയി പൂമുഖത്തെ കസേരയിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. മനസ്സിൽ അമ്മയുടെ രൂപം മാത്രം.കണ്ണുമടച്ചു എത്രനേരം  ആ കിടപ്പ് കിടന്നു എന്നറിയില്ല.

"രാമ രാമ രാമ രാമ രാമ രാമ പാഹിമാം
രാമ പാദം ചേരണേ മുകുന്ദ രാമ പാഹിമാം"
മധുരമായ ശബ്ദത്തിലുള്ള നാമജപം കേട്ടാണ് അവൻ കണ്ണുകൾ തുറന്നത്. പൂമുഖത്തു കത്തിച്ചു വച്ച നിലവിളക്കിനു മുന്നിൽ നിറദീപങ്ങൾ ജ്വലിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഒരു കൂട്ടുവിളക്ക് പോലെ അമ്മയിരുന്നു നാമം ജപിക്കുന്നു. പുറം മറഞ്ഞു കിടക്കുന്ന തുമ്പുകെട്ടിയ ചുരുൾമുടിയിൽ ഒരു തുളസിക്കതിർ പൊട്ടിച്ചെടുത്തു തിരുകിയിട്ടുണ്ട്. ഒരു സെറ്റ് സാരിയാണ് ഉടുത്തിരിക്കുന്നത്.

നാമം ജപിച്ചു കഴിഞ്ഞ് അമ്മ എഴുന്നേറ്റു. മച്ചിൽ തൂങ്ങുന്ന ഭസ്മ കുടുക്കയിൽ നിന്ന് അൽപ്പം ഭസ്മം നുള്ളിയെടുത്ത് നെറ്റിയിൽ ഒരു കുറിവരച്ചു. പിന്നെ സാവധാനം അവന്റെ നേർക്ക് നടന്നു വന്നു. ആ നിറഞ്ഞ വരവ് കണ്ടപ്പോൾ അറിയാതെ എഴുന്നേറ്റുപോയി.  അരികിൽ വന്നിട്ട് അൽപ്പം ഭസ്മം അവന്റെ നെറ്റിയിൽ തൊട്ട് ഒരു കുറിവരച്ചു. അമ്മയുടെ വിരൽ തുമ്പ് നെറ്റിയിൽ സ്പർശിച്ചപ്പോൾ...എന്തൊരു കുളിര്. അമ്മയുടെ മണം... കാച്ചെണ്ണയുടെ.... മുടിയിൽ ചൂടിയ തുളസിക്കതിരിന്റെ....അമ്മയുടെ വിയർപ്പിന്റെ...ആഹ്....അവൻ കണ്ണുകൾ പൂട്ടി ആ മണം മൂക്കിലേക്ക് വലിച്ചു കയറ്റി.
അവൾ അവന്റെ മൂക്കിന്റെ തുമ്പിൽ പിടിച്ച് ഇടം വലം ഒന്നാട്ടി.

"പോകണ്ടേ കണ്ണാ...?"

"പോകാമമ്മേ.അമ്മ റെഡിയായല്ലോ.ല്ലേ.."?

"പിന്നേ....കണ്ടില്ലേ...? എങ്ങനെയുണ്ട് സെറ്റുസാരി ?"