Chapter Title : അമ്മയാണെ സത്യം 9 [Kumbhakarnan]
അവർ വർത്തമാനം പറഞ്ഞു കിടന്നു. പിന്നെ എപ്പോഴോ അമ്മയുടെ താളത്തിലുള്ള കൂർക്കം വലി കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി. പാവം ഉറങ്ങി. അവൾ അമ്മയുടെ നെറ്റിയിൽ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു. എന്നിട്ട് കണ്ണുകൾ പൂട്ടി മയക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണു.
എപ്പോഴോ ശക്തമായ ഒരു ഇടിമുഴക്കം കേട്ടാണ് ശാരദ ഞെട്ടിയുണർന്നത്. തുറന്നു കിടന്ന ജനാലയിലൂടെ പുറത്തു പെയ്യുന്ന മഴയിലേക്ക് അവർ നോക്കി. മിന്നൽ വെളിച്ചം മുറിയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് കടന്നുവന്നപ്പോൾ കട്ടിലിൽ മകൾ കിടന്ന ഭാഗം ശൂന്യമാണെന്ന് അവർ അറിഞ്ഞു. മെല്ലെ എഴുനേറ്റു വാതിൽ തുറന്നു പുറത്തിറങ്ങി. ഹാളിൽ ഭർത്താവിന്റെ ഫോട്ടോയ്ക്ക് മുൻപിൽ വച്ചിരുന്ന ബൾബ് മിന്നി മിന്നി നിൽക്കുന്നുണ്ട്. ആ വെളിച്ചത്തിൽ അവർ ഹോളിൽ മുഴുവനും നോക്കി. ഇല്ല...അവളെവിടെപ്പോയി ഈ പാതിരാത്രിയിൽ...!!!
പേരെടുത്തു വിളിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് രാഹുലിന്റെ മുറിയിൽ നിന്നുള്ള വെളിച്ചം , ചേർന്നടയാത്ത കതകിൻ്റെ വിടവിലൂടെ ഒരു നേർ രേഖയായി നിലത്തു വീണു കിടക്കുന്നത് കണ്ടത്. ഈ ചെക്കൻ ഇതുവരെ ഉറങ്ങിയില്ലേ...
മെല്ലെ നടന്നു വാതിലിനരികിൽ എത്തിയപ്പോൾ ഉള്ളിൽ നിന്ന് കട്ടിൽ ഇളകുന്ന ശബ്ദവും വല്ലാത്തൊരു കിതപ്പും....
വാതിലിന്റെ വിടവിലേക്ക് കണ്ണു ചേർത്തു വച്ചു ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി. ഒരു ഇടിത്തീ തലയിൽ പതിച്ചപോലെ ഞെട്ടിവിറച്ചുപോയി. കട്ടിലിന് കുറുകെ പൂർണ്ണ നഗ്നനായി കിടക്കുന്ന തന്റെ മകൾ. അവളുടെ വിരിച്ചു വച്ച തുടയിടുക്കിൽ മുഖം ചേർത്ത് അവളുടെ മകൻ...തന്റെ പേരക്കുട്ടി. അവർ ആ കാഴ്ച കണ്ടു നിൽക്കാൻ ആകാതെ മുഖം തിരിച്ചു.
ഈശ്വരാ...എന്താണ് താൻ ഈ കാണുന്നത്..! ഒരമ്മയും മകനും ഇതുപോലെ.....
ആ വാതിൽ തള്ളിത്തുറന്നു രണ്ടിനെയും വലിച്ചു വെളിയിലിറക്കി ചൂലെടുത്തു തല്ലാൻ തോന്നി അവർക്ക്.
എങ്കിലും ഏതോ ഒരു ഉൾപ്രേരണയാലെന്നവണ്ണം അവർ വീണ്ടും
ആ വാതിലിന്റെ വിടവിലേക്ക് കണ്ണുകൾ ചേർത്തു.
അവൻ പട്ടിണി കിടന്ന ഒരു നായ്ക്കുട്ടിക്ക്
മുന്നിൽ ആഹാരം കിട്ടിയാലെന്നപോലെ
അമ്മയുടെ പൂർത്തടമാകെ നക്കുകയാണ്.
"ശ് ശേ....മനുഷ്യർ ഇങ്ങനെയൊക്കെ....ഈ
💬 Comments
View all comments