Chapter Title : അമ്മയാണെ സത്യം 9 [Kumbhakarnan]

സ്വന്തം കാലിൽ നിൽക്കണമെന്ന തന്റെ ആഗ്രഹം നശിപ്പിച്ച മനുഷ്യർ. തന്നെ ബലി കൊടുത്ത രണ്ടുപേർ. അതായിരുന്നു തനിക്ക് സ്വന്തം മാതാപിതാക്കൾ.

ഇപ്പോൾ ഈ കടന്നുപോയ നാലു ദിവസങ്ങൾ...തന്റെ ജീവിതത്തിന് ആർത്ഥമുണ്ടെന്നു തോന്നിപ്പിച്ച ദിവസങ്ങൾ... ഒരു മനുഷ്യായുസ്സിലെ സ്നേഹവും പ്രണയവും ഒക്കെ തനിക്കു തന്ന മകൻ... തെറ്റായിരിക്കാം. അല്ല, തെറ്റുതന്നെയാണ്. എങ്കിലും ഈ തെറ്റാണ് ഇപ്പോൾ തന്റെ ശരി. ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് അമാവാസി ഒഴിഞ്ഞു പോവുകയും നിത്യ പൗർണ്ണമി നിറയുകയും ചെയ്തു. മനസ്സിലും വെളിച്ചം നിറഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ് അമ്മയെ ഒന്നു കാണണം എന്ന തോന്നാലുണ്ടായത്.

"എപ്പോഴാണമ്മേ നമ്മൾ തറവാട്ടിലേക്ക് പോകുന്നത് ?"
തൊട്ടു പിന്നിൽ നിന്ന് മകന്റെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോഴാണ് അവൾ ചിന്തയിൽനിന്നും ഉണർന്നത്.
മറുപടി പറയാനായി അവൾ തിരിയുമ്പോഴേക്കും അവന്റെ പുരുഷത്വം അവളുടെ നിതംബ വിടവിൽ അമർന്നിരുന്നു.

"കണ്ണാ..."
അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറി.
"എന്താ ന്റെ രേവൂട്ടീ....?"
"നിനക്ക് എപ്പോഴും ഇങ്ങനെയാണോ?"
കൈ പിറകിലേക്ക് നീട്ടി തന്റെ ചന്തി വിടവിൽ ജാക്കി വയ്ക്കുന്ന മകന്റെ പുരുഷത്വം, ബർമുഡ ചേർത്തു പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു.
"എപ്പോഴും ഇങ്ങനെയല്ലല്ലോ അമ്മക്കുട്ടീ..."
"പിന്നെ...?"
"പിന്നെ... ഈ മൺകുടം കമഴ്ത്തിയപോലെയുളള ഈ കുണ്ടി കാണുമ്പോൾ....."
"പിന്നെ....?"
"പിന്നെ  ഈ ചക്കപോലെ മുഴുത്ത മുല കാണുമ്പോൾ..."
അവളെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി കുണ്ണ തുടയിടുക്കിലേക്ക് തള്ളി ,മുല പിടിച്ച് അമർത്തിയുടച്ചുകൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു.
"കണ്ണാ.....ഇപ്പോ വേണ്ട കുട്ടാ..."
"പ്ലീസ് അമ്മക്കുട്ടീ...."
"വേണ്ട മോനേ... അമ്മക്ക് ഇപ്പോ ഒരു മൂഡില്ല കണ്ണാ..."
"എന്നാലും..."
"എങ്കിൽ അമ്മ കൈയിൽ പിടിച്ചു അടിച്ചു തരട്ടേ ?.."
"അത് വേണ്ട .....ഞാൻ തുടക്ക് വച്ചു കളയാം.."
"ഉം..ഈ ചെക്കന്റെയൊരു കാര്യം. "

അവൻ അമ്മയെ ഭിത്തിയിൽ ചാരിനിർത്തി. ഉടുമുണ്ടിന്റെ കുത്ത് അഴിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ അവൾ തടഞ്ഞു.
"വേണ്ട കണ്ണാ...പൊക്കി വച്ചു തരാം .."
അവൾ തന്റെ മുണ്ടും പാവാടയും അരയ്ക്കൊപ്പം പൊക്കിപ്പിടിച്ചു.
"ആഹാ...പാന്റി ഇല്ലേ അമ്മക്കുട്ടീ?..."
"പിന്നേ... ഈ ചൂടത്ത് അടുക്കളയിൽ എന്തിനാടാ കോരങ്ങേ പാന്റി...? നീ വേഗം തുടക്ക് വച്ചു അടിച്ചു കളയാൻ നോക്ക്...മനുഷ്യനെ ജോലി ചെയ്യാൻ പോലും സമ്മതിക്കാതെ...ഇങ്ങനെയുണ്ടോ ഒരു