Chapter Title : അമ്മയല്ലാതൊരു [ Benni]

പൂർവാധികം ഭംഗിയോടെ ഞാൻ ഇന്നും നടത്തി വരുകയാണ് .

പരലോകത്ത് ചെല്ലുമ്പോൾ പടച്ചവൻ

പക്ഷേ നേരു പറയട്ടേ . ഇന്നു വരെ എന്റെ അമ്മയെ ഓർത്ത് ഞാൻ ഒരു വാണം പോലും വിട്ടിട്ടില്ലെന്നതാണ് ഒരു നഗ്ന സത്യം . എന്റെ അമ്മക്ക് മുപ്പത്തിയഞ്ച് വയസ്സ് കഴിഞ്ഞതേയുള്ളൂ ഇപ്പോഴും കണ്ടാൽ ഒരത്യുഗ്രൻ ചരക്ക് തന്നെ ശ്രീവിദ്യയുടെ രൂപഭംഗിയും മുഖച്ഛായയുമാണെന്റെ അമ്മക്ക് . വാണമടിക്കാൻ പഠിച്ചു വരുന്ന പിള്ളേർക്ക് എന്റെ അമ്മ നല്ലൊരു പ്രചോദനമായിരിക്കും .

നല്ല വെളുത്തു കൊഴുത്ത മുലകളും പറക്കുണ്ടികളും കുലുക്കി അമ്മ നടന്ന് വരുന്നത് അണ്ടിക്കിളവന്മാർ വരെ നോക്കിയിരിക്കും . അച്ഛനാണെങ്കിൽ അമ്പത് കഴിഞ്ഞ് എന്റെ ദേഹത്ത് ഒരു കറുത്ത രോമം കാണിച്ച് തരുന്നവന് ഒരു ലക്ഷം ഇനാമായി കൊടുക്കും എന്ന് വെല്ല് വിളിച്ച് നടക്കുന്ന സമയം . അതിനു പുറമെ ഷുഗർ, ബ്ലഡ് പ്രഷർ ഹാർട്ട് തുടങ്ങി ഫോർ പീപ്പിൾസിനോട് അന്തസ്സോടെ വിളിച്ചു പറയാവുന്ന എല്ലാ വിധ അസുഖങ്ങളും വരുത്തി വച്ചിട്ടുമുണ്ട് .

.

വരാറില്ല

അവിടത്തെ

ദിവസത്തിൽ ഒരു തവണയെങ്കിലും വാണമടിച്ചില്ലെങ്കിൽ എനിക്ക് ഉറക്കം ബാംഗളൂരിൽ ഹോസ്റ്റലിൽ ചെന്നപ്പോഴാണ് ഞാൻ ബുദ്ധിമുട്ടിപ്പോയത് കൂടെ ഈ തിരുവല്ലാക്കാരൻ നസ്രാണിപ്പയ്യനുള്ളപ്പോൾ എങ്ങിനെ വാണമടിക്കാനാണ് ബാത്ത് റൂമിലും ലാട്രിനിലുമൊക്കെ പോയി വാണമടിക്കാൻ എനിക്കിഷ്ടമില്ല കാരണം അറ്റ്മോസ്ഫിയറിൽ കുണ്ണ പൊങ്ങിയാൽ മാത്രമല്ലേ വാണമടിക്കാൻ കഴിയൂ വീട്ടിലുള്ളപ്പോൾ ഞാൻ കിടക്കയിൽ കിടന്ന് തന്നെയാണ് വാണമടി പതിവ് തുടക്കാൻ ഒരു ബാത്ത് ടവൽ നേരത്തെ തന്നെ ഒരുക്കി വച്ചിരിക്കും മറ്റാരെകൊണ്ടും തൊടുവിക്കുക പോലും പതിവില്ല

3

ബാംഗളൂരിലെത്തി ആദ്യത്തെ നാലഞ്ചു ദിവസം