Chapter Title : അമ്മയെ ഉഴുതു മറിച്ച ഗോപാലമാമൻ കൂടെ ഞാനും [Kambi Mahan]

പോയാലോ.. ‘ സണ്ണി ചിന്തിച്ചു. ഇനി അല്പം ദൂരം കൂടിയേ ഉള്ളു വീട്ടിലേക്ക് എന്ന് അവന് അറിയാം. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഈ പദ്ദതി വേണ്ട, അപകടം ആണ് എന്ന് അവന്റെ മനസ്സ്

ബഹളം വയ്ക്കുന്നുണ്ട്. മനസിന്റെ വേഗം കൂടിയപ്പോൾ, അവൻ , സൈക്കിൾ റോഡിന്റെ വക്കില്ലേക്ക് ഒന്ന് ഒതുക്കി നിർത്തി.

ഇരുണ്ട ആകാശത്തിൽ അങ്ങിങ് കാണുന്ന നക്ഷത്രങ്ങൾ കണക്കെ ഇരുട്ടിന്റെ ചക്രവാളങ്ങളിൽ അങ്ങിങ് മിനുങ്ങിയിരുന്ന, വീടുകളുടെയും വഴിവിളക്കുകളുടെയും ബൾബുകൾ മാത്രമായിരുന്നു അവനു കൂട്ട്. മഴ ചാറ്റൽ കാരണം സൈക്കിൾ വേഗത്തിൽ ചവിട്ടാൻ ബുദ്ധിമുട്ടിയെങ്കിലും, റോഡിൽ ഇടക്കൊക്കെ പ്രകാശിച്ചിരുന്ന വഴി വിളക്കുകളുടെ വെളിച്ചങ്ങളിൽ നിന്ന് അവൻ വേഗം ഓടിച്ചുമാറി. റോഡിൽ ആരെങ്കിലും കാണും എന്ന് അവൻ ഭയന്നിരുന്നില്ല.

ഇരുട്ടും തണുപ്പും അവനെ . ശരീരത്തിൽ കത്തിയിരുന്ന കാമം എന്ന വികാരം അവന്റെ യാത്രക്ക് ഇന്ധനം ആയി. എന്നാൽ മഴ നനഞ്ഞ് കാമം ഒരല്പം ശമിച്ചപ്പോൾ, സംഭവിച്ചേക്കാവുന്ന അപകടത്തെ പറ്റി ഉള്ള ഭീതി പൊന്തിവന്നു.

എന്തായാലും ഇവിടെ വരെ ആയി……ഇല്ല.. ഒരു പ്രശ്നവും വരില്ല…. റിസ്ക് എടുക്കാത്തവർക്ക് ഒന്നും കിട്ടില്ല.. ‘, സധൈര്യം മുമ്പോട്ട് നീങ്ങാൻ അവൻ ഉറച്ചു തീരുമാനിച്ചു.

അല്പം ചെന്നപ്പോൾ ദൂരെ ഒരു വീടിന്റെ മുമ്പിൽ ലൈറ്റിന്റെ പ്രകാശം

അവൻ മെസ്സേജ് വിട്ട പ്രകാരം വീടിന്റെ പിന്നിലേക്ക് ചെന്ന് എന്നിട്ട്

വാതിലിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം മുട്ടി

പെട്ടെന്ന് കേറിവാടാ

നീ വരുന്നത് ആരും കണ്ടില്ലല്ലോ

നീ ഉള്ളിലേക്ക് വാ

ഞാൻ വാതിൽ അടക്കട്ടെ

ലൈറ്റ് ഒന്നും ഇടേണ്ട ഇന്ന്

എനിക്ക് ഒന്നും മിണ്ടാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.കഞ്ചാവിന്റെ ശക്തിയിൽ എന്റെ