Chapter Title : അമ്മയേം പെങ്ങളേം തിരിച്ചറിഞ്ഞവൻ [കൊമ്പൻ]

വെക്കുന്നത് എങ്ങനെയാണെന്ന് പോലുമെനിക്കുമറിയില്ല, എവിടെയാണ് തുടങ്ങുക. അയ്യോ!

“എന്തെ!?”

“ഹലോ, ആൺകുട്ടിയുടെ ധൈര്യമെവിടെ പോയി…”

“ഉഹും, എനിക്കറിയില്ല….” ഞാൻ തല താഴ്ത്തികൊണ്ട് തോൽവി സമ്മതിച്ചപ്പോ. ഇന്ദു ചിണുങ്ങി, ശെയ് വീണ്ടും നാണം കെട്ടു, ഞാനിങ്ങനെ ആയിപോയല്ലോ ദൈവമേ!

ഇന്ദു ആ സമയം നിശബ്ദയായി അവളുടെ സ്വർണ്ണ കൊലുസിട്ട കാലുകൊണ്ട് കട്ടിലിന്റെ അറ്റത്തുള്ള പുതപ്പ് പയ്യെ തോണ്ടി എടുത്തു. എന്നിട്ട് എന്റെ മേലെ ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് മൂടി.

“ഇന്ദു വേണ്ട പേടിയാവുന്നു…!”

“എങ്കിൽ ഞാൻ കൂടെ അകത്തേക്ക് വരട്ടെ…”

“ഉം വാ..” എനിക്ക് അത് ഒരല്പം ആശ്വാസമാകുമെന്നു ഊഹിച്ചും. കുഞ്ഞായിരിക്കുമ്പോ ഞാനും ഇന്ദുവും ഇത് കളിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്. പുതപ്പ് കൊണ്ട് മൂടി അതിനകത്തു ഗുഹപോലെ കളിക്കുന്ന പിള്ളേര് കളി.

ഇന്ദു ഉടൻ തന്നെ പുതപ്പിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് നൂഴ്ന്നു കയറി. എന്റെ കാല്പാദം ഇന്ദുവിന്റെ കൊലുസണിഞ്ഞ കാൽപ്പാദത്തിൽ പതിയെ ഉരസി. ഇന്ദുവിന്റെ മുഖമെനിക്ക് കാണാൻ കഴിയുന്നില്ലെന്നു മാത്രമല്ല അവളെന്തിനുള്ള പുറപ്പാടാണ് എന്ന് തെല്ലുമേനിക്ക് ഊഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

“ഹരി…”

“ഇന്ദൂസെ…”

“മേമ ഉമ്മ തരാൻ പഠിപ്പിക്കട്ടെ….”

“ഉം!”

ആദ്യം മുഖം ഇരുകൈകൊണ്ടും ഇങ്ങനെ കോർത്ത് പിടിക്കണം. എന്നിട്ട് മുഖം തമ്മിൽ ചേർത്ത് പിടിക്കണം. അപ്പൊ രണ്ടാളുടെയും ശ്വാസം ഒരുപോലെ ആകും. നെഞ്ചും നെഞ്ചും തമ്മിലും ചേർത്തുരയ്ക്കണം.

“ഇന്ദു…വേണ്ട! എനിക്കെന്തോ പോലെ…”

“ശെയ്.. നീയൊരു ആണാണോ….”

“ഞാൻ ചെയ്യാം. ഇന്ദു കണ്ണടക്ക്!!” വീണ്ടുവിചാരമുണ്ടായതും ഇന്ദു ചരിഞ്ഞങ്ങനെ കിടന്നു. പക്ഷെ ഇരുട്ടിൽ ഇന്ദു കണ്ണടച്ചിട്ടുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നെനിക്ക് ഉറപ്പില്ലായിരുന്നു. അങ്ങനെ ഞാനും ചരിഞ്ഞു കിടന്നുകൊണ്ട് ഇന്ദുവിനെ ദേഹത്തമർന്നു. ഒരുകൈകൊണ്ടു ഇന്ദുവിന്റെ വയറിൽ പതിയെ ചുറ്റിപിടിച്ചപ്പോൾ