Chapter Title : അമ്മയേം പെങ്ങളേം തിരിച്ചറിഞ്ഞവൻ [കൊമ്പൻ]

എന്നെകൊണ്ട് കഴിക്കാൻ പറ്റുള്ളൂ. കഴിക്കുന്ന സമയമത്രയും ഇന്ദു എന്തെ ഒന്നും പറയാത്തത് എന്നാലോചിച്ചു ഞാൻ തല പുണ്ണാക്കി. പ്രാന്ത്!

അങ്ങനെ ചപ്പാത്തി കഴിച്ച ശേഷം കുറച്ചു നേരം ടെറസിൽ ചെന്നിരിക്കാം എന്ന് തോന്നി. ഈ കാലാവസ്‌ഥാ എനിക്കൊത്തിരി ഇഷ്ടമായി തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. നല്ല ഈറൻ കാറ്റും കൂട്ടിനു നേർത്ത നിലാവും. ടെറസിന്റെ മേലെന്നു നോക്കിയാൽ ബീച്ചിലെ ലൈറ്റ് ഹൌസ് കാണാൻ കഴിയും. അതും നോക്കി വീട്ടിൽ ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോയ കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ച് മാത്രം ആലോചിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ വിഷണ്ണനായി. അയയിൽ വിരിച്ചിട്ട തുണി എടുക്കാനായി ഇന്ദു സ്റ്റെപ് കയറി നടന്നു വരുന്നത് ഞാൻ കാതോർത്തു.

“ഇതെന്തേ പതിവില്ലാതെ…”

ഇന്ദു തുണി കയ്യിലേക്ക് മടക്കി വെക്കുമ്പോ ചോദിച്ചു.

“ഉഹും! എന്തോ പോലെ….”

“എന്ത് പോലെ…പറയെടാ ചെക്കാ…” ഇന്ദു ഒരുനിമിഷം എന്നെ തന്നെ നോക്കി ശിലപോലെ നിന്നു. ഞാൻ പിണങ്ങിയെന്നു അവൾ മനസിലാക്കണം എന്നെനിക്കുണ്ടായിരുന്നു.

“എന്നെ ചെക്കാ ന്ന് വിളിക്കണ്ട! ഞാൻ കുട്ടിയൊന്നുമല്ല….” ഞാനും കലിപ്പോടെ പറഞ്ഞതും ഇന്ദുവിന്റെ മുഖവും വല്ലാതെയായി. അവൾ ചിലപ്പോ കളിയാക്കാറുള്ളതാണ് ഇങ്ങനെയുള്ള സന്ദര്ഭങ്ങളിലൊക്കെ, പക്ഷെ ഇന്നുണ്ടായില്ല.

“ശെരി ശെരി..” ഇന്ദു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്നെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു.

“ദേഷ്യമുണ്ടോ എന്നോട്!?” എന്റെ മുഖം കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തു ചോദിച്ചു.

“ഉണ്ടെങ്കിൽ?!” ഞാനാ കണ്ണിൽ തന്നെ നോക്കി കൂസാതെ പറഞ്ഞു. പക്ഷെ എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“എന്ത് ചെയ്താൽ എന്റെ ചെക്കന്റെ ദേഷ്യം മാറും!” എന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ ഇന്ദു ചുറ്റിപിടിച്ചു, ഞാൻ വിടുവിക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും നടന്നില്ല.

“ഒന്നും ചെയ്യണ്ട!”

“ദേ ഇങ്ങോട്ട് നോക്കിയേ…”

“ഇല്ല!”

“ഹാ കളിക്കാതെ നോക്കെടാ ചെക്കാ…”