Chapter Title : അമ്മയെന്ന രതി സാഗരം [അതിരൻ]

വിരസതയും ശൂന്യതയും മറികടക്കാനുള്ള മാർഗം ഒരു നിയമപുസ്തകത്തിലും അവൾക്ക്
കണ്ടെത്താനായില്ല.

ഒരുകാലത്ത് നഗരം വിറപ്പിച്ചിരുന്ന പോലീസ് ഓഫീസറായിരുന്നു പ്രദീപ് . എന്നാൽ മൂന്ന് വർഷം മുൻപ് നടന്ന ഒരു ഗുണ്ടാ ആക്രമണത്തിൽ നട്ടെല്ലിന് പരിക്കേറ്റ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അരയ്ക്ക് താഴെ തളർന്നു പോയി. ഇന്ന് ആ വീടിന്റെ നാല് ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ വീൽചെയറിലാണ് അയാളുടെ ലോകം.

മായ, പ്രദീപ് മരുന്ന് കഴിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് നോക്കി. അവൾക്ക് മുഖംതിരിഞ്ഞാണ് അയാൾ ഇരുന്നിരുന്നത്.
പിന്നെ ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ തന്റെ മുന്നിലുള്ള ഫയലുകളിലേക്ക് ശ്രദ്ധ തിരിച്ചു.

പെട്ടെന്ന് മുറ്റത്ത് ഒരു ബൈക്കിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു. അവരുടെ ഏക മകൻ കിരൺ (23) കോളേജിൽ നിന്നും തിരിച്ചെത്തിയിരിക്കുന്നു. ബൈക്കിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി തന്റെ ഹെൽമെറ്റ് മാറ്റി അവൻ അകത്തേക്ക് നടന്നു.

"എന്തുപറ്റി സാർ, ഇന്ന് ഉച്ചയുറക്കമൊന്നുമില്ലേ?"
കിരൺ പ്രദീപിന്റെ അടുത്തായി നിലത്ത് മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്നു.

"ഇല്ലെടാ, ന്യൂസ് കണ്ട് ഇരുന്നു. നീ ഇന്ന് നേരത്തെയാണോ?"
അയാൾ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

"അതെ അച്ഛാ, ആഫ്്റ്റർനൂൺ ഏതോ സെമിനാറോ, എന്തോ ഉണ്ട്. ബോറടിച്ചപ്പോ ഞാൻ മുങ്ങി."

കിരൺ ചിരിച്ചു.

"ഹാ ബെസ്റ്റ്,"
അവരെ നോക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്ന മായ തെല്ലൊരു ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു.

"ഇതൊരു ശീലമാക്കരുതേ,"
മുകളിലേക്ക് പോവാൻ തുടങ്ങിയ കിരണിനോടായി പ്രദീപ് പറഞ്ഞു.

"ഇല്ലച്ഛാ, ഇടയ്ക്കൊക്കെ മാത്രമേ മുങ്ങൂ,"
അതും പറഞ്ഞ് സ്റ്റെപ്പുകൾ കയറിപ്പോകുന്ന മകനെ നോക്കി മായ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

= = =

പ്രദീപിനെ കുളിപ്പിച്ച് ഉറക്കിയ ശേഷം മായ മുകളിലെ തന്റെ ഹോം ഓഫീസിലേക്ക് കയറി.

മുകളിൽ ഗസ്റ്റ് റൂമിന് പുറമേയുള്ള മുറിയാണ്