Chapter Title : അമ്മയെന്ന രതി സാഗരം [അതിരൻ]

അവൻ ചിരിച്ചു.
കിരൺ അവളുടെ തൊട്ടടുത്ത് കസേര വലിച്ചിട്ടിരുന്നു.

"അമ്മേ, ഈ കേസ് ഒക്കെ കഴിഞ്ഞാൽ നമുക്ക് എവിടെയെങ്കിലും ഒന്ന് പോയിക്കൂടെ? അമ്മ ഈ ഫയലുകളുടെ നടുവിലിരുന്ന് വാടിപ്പോകുന്നു."
അവൻ സ്നേഹത്തോടെ അവളുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചു.

അത് ഒരു മകൻ എന്ന നിലയിലുള്ള സ്വാഭാവികമായ സ്പർശനമായിരുന്നു, പക്ഷേ, മായയുടെ ഉള്ളിൽ ആ നിമിഷം ചെറിയൊരു മിന്നൽ പാഞ്ഞ് പോയി.

അവൾ അവനെ നോക്കി.

മകന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു അമ്മയോടുള്ള സ്നേഹത്തിനപ്പുറം ഒരു ആരാധനകൂടി ഉണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് ആദ്യമായി തോന്നി.

"ഓഹ്, ഈ പ്രായത്തിൽ ഇനി എവിടെ പോകാനാ?"
മായ തമാശയായി ചോദിച്ചു.

"അത് കള മാഡം, ഈ പ്രായത്തിലുള്ളവരിൽ ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ള ആരെക്കാളും സുന്ദരിയാണ് എന്റെ അമ്മ."
കിരൺ ഒട്ടും മടിയില്ലാതെ പറഞ്ഞു.

മുഖത്ത് ചെറിയൊരു നാണം പടർന്നെങ്കിലും മായ അത് മറച്ചുവച്ചു.

ഭർത്താവിൽ നിന്നും വർഷങ്ങളായി കേൾക്കാത്ത വാക്കുകൾ മകനിൽ നിന്നും കേട്ടപ്പോൾ അവളിലെ സ്ത്രീ ഉള്ളിൽ സന്തോഷിച്ചു.

മായ കിരണിന്റെ മുടിയിൽ തലോടി.
"നീ ഇങ്ങനെ കള്ളം പറഞ്ഞ് എന്നെ സോപ്പിടണ്ടാ,"

"സത്യമാണ് അമ്മേ, നമുക്ക് പോവാം. അമ്മ ഒറ്റയ്ക്കല്ലല്ലോ, ഞാനും കൂടെയില്ലേ?"
കിരൺ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു.
ആ നോട്ടത്തിൽ ഒളിഞ്ഞിരുന്നത് എന്താണെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായില്ല.

അപ്പോഴാണ് കിരണിന് ഒരു കോൾ വന്നത്.
അത് എടുക്കാൻ അവൻ അവന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.

"സാർ എങ്ങോട്ടാ?"
മുറിയിൽനിന്നും മുടി ചീകിക്കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് വന്ന കിരണിനെ മായ നോക്കി.

"അലീനയുടെ ബർത്ത്ഡേ പാർട്ടിയുണ്ട് അമ്മേ, അവളാ വിളിച്ചത്."

"ങും," അവളൊന്ന് മൂളി.

"ഒരുപാട് ലേറ്റാകരുതേ, നിന്റെ അച്ഛന് പിന്നെ അത് മതി"
മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയ കിരണിനോടായി പിറകെ ചെന്ന മായ പറഞ്ഞു.

"ഇല്ല അമ്മാ,
ഞാൻ പോയിട്ട് വരാം"
കിരൺ തന്റെ ബൈക്കിൽ ഗേറ്റ് കടന്ന് പോയി. മായ ഒരു ചിരിയോടെ വാതിലടച്ച് അകത്തേക്ക് നടന്നു.

തിരികെ ലാപ്ടോപ്പിന്

മുന്നിൽ ഇരുന്നപ്പോഴാണ് ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ കിരൺ നേരത്തെ കോൾ വന്നപ്പോൾ മറന്നു വച്ചിട്ട് പോയ ടാബ് അവൾ കണ്ടത്.

ഇവന്റെയൊരു കാര്യം, ഇതൊന്ന് ചാർജിൽ