Chapter Title : അമ്മയെന്ന സൗഭാഗ്യം [കരിങ്കാലൻ]

ഇവന് എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാൻ കൊടുക്ക്... ദാണ്ടെ കോളേജിൽ പോകാനിറങ്ങിയേക്കുന്നു... അച്ഛൻ അടുക്കളയിലേക്ക് നോക്കി വിളിച്ചുപറഞ്ഞു...

ചോദ്യവും പറച്ചിലുകളും ഒഴിവാക്കാനും.., രാത്രി ഭക്ഷണം കുറച്ചു മാത്രം കഴിച്ചതിനാലും നല്ല വിശപ്പും ഉണ്ടായിരുന്നു, അതുകൊണ്ട് കഴിച്ചിട്ട് പോകാം എന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചു..

ഞാൻ ബാഗ്‌ വെച്ചിട്ട് ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ പോയിരുന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മ ഭക്ഷണം കൊണ്ടുവന്നു.എല്ലാ കള്ളത്തരവും അമ്മ കണ്ടുപിടിച്ചതിന്റെ ജാള്യതയും നാണക്കേടും, വർഷങ്ങളായി മനസ്സിൽ കൊണ്ടുനടന്ന മോഹങ്ങൾ ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ഇല്ലാതായതിന്റെ നിരാശയും സങ്കടവും എല്ലാം എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു.അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല, ഭക്ഷണം കഴിച്ചെന്നു വരുത്തി ഞാൻ വേഗം കോളേജിലേക്ക് പോയി.

വൈകിട്ട് തിരിച്ചെത്തിയ അപ്പോഴും അവസ്ഥ സമാനമായിരുന്നു അമ്മയെ മുഖം കൊടുക്കാതെ ഞാൻ പലപ്പോഴും ഒഴിഞ്ഞു നടന്നു അമ്മയും എന്നെ ഒഴിവാക്കി.ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് വരെ ഞാൻ എൻറെ റൂമിൽ തന്നെ കഴിച്ചുകൂട്ടി അച്ഛൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ എഴുതാനുണ്ട് എന്ന് കള്ളം പറഞ്ഞു. രാത്രിയിൽ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു വീണ്ടും തിരിച്ച് റൂമിൽ എത്തി ഞാൻ കട്ടിലിൽ കിടന്നു, വളരെ വൈകിയാണെങ്കിലും ഉറക്കം എന്നെ എന്നെ തഴുകി.

പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങൾ എല്ലാം ഇതിൻറെ തനിയാവർത്തനം തന്നെയായിരുന്നു. അമ്മയുടെ മുൻപിൽ എത്താനുള്ള എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളും ഞാൻ മനപ്പൂർവ്വം ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അമ്മയും എന്നോട് സമാന രീതിയിൽ തന്നെയാണ് പെരുമാറിയത്. ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ സംസാരിച്ചിട്ട്  ദിവസങ്ങൾ കുറെയായി. അമ്മ എന്നോട് സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിക്കാത്തത് ഒരു തരത്തിൽ എനിക്ക് അനുഗ്രഹമായി. ദിവസങ്ങൾ മുന്നോട്ട് പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു അച്ഛനും അനിയത്തിയ്ക്കും ഇതുവരെ സംശയമൊന്നും തോന്നിയില്ല.

ഏകദേശം ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും മറ്റുള്ളവരുടെ മുൻപിൽ വെച്ച് ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ അമ്മ