Chapter Title : അമ്മയെന്ന സൗഭാഗ്യം [കരിങ്കാലൻ]

കണ്ണുതുറന്ന് എന്നെ നോക്കി...എന്തേ എന്ന് മുഖമുയർത്തി ആഗ്യത്തിൽ ചോതിച്ചു..

ഒന്നുമില്ല..അമ്മ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത് കൊണ്ട് നോക്കിയതാ...ഞാൻ പറഞ്ഞു.

എന്റെ മോൻ മതിവരുവോളം ആസ്വദിച്ചോട്ടെ എന്നുകരുതി തടസ്സപ്പെടുത്താതിരുന്നതാ…

അമ്മ ഇൗ സാരി ഒന്ന് ഊരിമാറ്റ്..

ഇന്നത്തെ ദിവസം ഞാൻ എന്നെ പൂർണമായും നിനക്ക് വിട്ടുത്തന്നിരിക്കുകയാണ്, എന്താണ് വേണ്ടതെന്ന് വച്ചാൽ നീ തന്നെ ചെയ്തുകൊള്ളുക.

അമ്മ ഇങ്ങനെ കിടക്കുമ്പോൾ ഞാൻ എങ്ങിനെയാണ് ഇതൊക്കെ ഊരുക..!!

അമ്മ ചിരിച്ചതല്ലാതെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

ഞാൻ എന്റെ കൈകൾ അമ്മയുടെ അടിവയറ്റി ലൂടെ നീക്കി സാരിയുടെ മടിക്കുത്ത് വലിച്ചു പുറത്തേക്ക് ഇട്ടു, എന്നിട്ട് സാരിത്തലപ്പ്‌ പതിയെ വലിച്ചു. കാൽമുട്ടുവരെ ഞാൻ ഉയർത്തിവച്ച അമ്മയുടെ സാരി വലിക്കുന്നതിന് അനുസരിച്ച് ഇളകി മാറുന്നത് അത് ഞാൻ നോക്കി നിന്നു.  എനിക്ക് വലിക്കുന്നതിന് വേണ്ടി അമ്മ അമ്മയുടെ നിതംബം ഉയർത്തി എന്നെ സഹായിച്ചു.

ഇതെന്താ അമ്മേ പാഞ്ചാലി വസ്ത്രാക്ഷേപമോ...തീരുന്നില്ലല്ലോ..?

ഇത് തീരാൻ സമയമെടുക്കും കണ്ണാ….കാരണം ഒരു മകൻ അമ്മയുടെ വസ്ത്രം ഊരി മാറ്റുന്നത് ഏറ്റവും വലിയ തെറ്റാണ്...അതല്ലേ നീ ചെയ്യുന്നത്…..

ഞാൻ സാരി അഴിക്കുന്നത് നിർത്തി അമ്മയെ സംശയത്തോടെ നോക്കി..

"അമ്മയ്ക്ക് താൽപര്യമില്ലെങ്കിൽ….

എന്നെ പറഞ്ഞു മുഴുമിപ്പിക്കാൻ സമ്മതിക്കാതെ അമ്മ പറഞ്ഞു....

..തെറ്റാണ് കണ്ണാ നമ്മൾ ചെയ്യുന്നത് പൊറുക്കാനാവാത്ത തെറ്റ്... പക്ഷേ…... ആ തെറ്റ് നീ ചെയ്യണമെന്നും അതിൻറെ സുഖം അറിയണം എന്ന് ഞാനും ആഗ്രഹിക്കുന്നു.... അതുകൊണ്ട് ഇപ്പോൾ മുതൽ നമുക്കിടയിൽ ഇതൊരു തെറ്റല്ല...

ഞാൻ സന്തോഷത്തോടെ സൈഡിൽ നിന്ന് അമ്മയുടെ നെറ്റിയിൽ ഒരു ചുംബനം കൊടുത്തു അതു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു..

ഇനി ഞാൻ അഴിച്ചോട്ടെ..

ഇനിയും അതിന് അനുവാദം ചോദിക്കേണ്ടതുണ്ടോ കണ്ണാ…

ആ കസവു സാരിയുടെ അവസാനത്തെ ഭാഗവും അമ്മയിൽനിന്ന്‌ അകന്നു പോകാൻ പിന്നീട് അധികം സമയം വേണ്ടി വന്നില്ല. ഇപ്പൊൾ മുട്ടോളം പൊങ്ങിയ കറുത്ത പാവാടയുമായി എൻറെ അമ്മ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ എനിക്കു മുന്നിൽ കിടക്കുന്നു. എൻറെ വിറക്കുന്ന കൈകൾ അമ്മയുടെ പാവാട ചരടിലേക്ക് നീണ്ടു. ആ കറുത്ത പാവാട അമ്മയുടെ അരക്കെട്ടിൽ നിലനിർത്തിയ വെളുത്ത ചരടുകൾ എന്റെ കൈകളാൽ അഴിക്കപ്പെട്ടു.. അമ്മയുടെ കാലകത്തി ഇരുന്ന് ആ