Chapter Title : അമ്മയെന്ന സൗഭാഗ്യം [കരിങ്കാലൻ]

പറഞ്ഞിട്ട്  ഇപ്പോഴും കയ്യിൽ എത്തിയിട്ടും, ഇനിയും നീ എന്തിനാണ് താമസിക്കുന്നത്…

ഞാൻ പതുക്കെ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു, വശ്യതയാർന്ന മിഴികളോടെ അമ്മ എന്റെ കണ്ണിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു. അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ വീണ്ടും ആ അധരങ്ങളെ എൻറെ അധരങ്ങളാൽ ബന്ധിച്ചു. ഞങ്ങളുടെ നാവുകൾ നാഗങ്ങളെ പോലെ കെട്ടുപിണഞ്ഞ കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ എൻറെ കൈകൾ അമ്മയുടെ നീതംബത്തിലേക്ക് നീങ്ങി. ആ മാംസ ഗോളങ്ങളെ എൻറെ രണ്ട് കൈകൾ കൊണ്ടു ശക്തിയായി ഞെരിച്ചുടച്ചു.

മം...മ... അമ്മയിൽ നിന്ന് അസ്പഷ്ടമായ ചില ഞരക്കങ്ങൾ ഉയർന്നു. ഒന്നും കാര്യമാക്കാതെ ഞാനെൻറെ പ്രവർത്തി നിർബാധം തുടർന്നു..

കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സാവധാനം ചുണ്ടുകൾ വേർപെടുത്തി ഞങ്ങൾ അകന്നു. ഞാൻ അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി, അത് ചുവന്നു തുടുത്തിരിക്കുന്നു. ഒരു വശ്യമായ ചിരിയോടെ അമ്മ എന്നെ നോക്കി ചുണ്ടുകൾ നനച്ചു. ഞാൻ എന്റെ  കൈകളിൽ അമ്മയെ കോരിയെടുത്തു കട്ടിലിൽ കിടത്തി. അമ്മയുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ച്, ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് അമ്മയുടെ മുക്കും വായയും തഴുകിക്കൊണ്ട് താഴെക്കു വന്ന ഞാൻ എന്റെ അധരങ്ങൾ കൊണ്ട് ആ ഉടലാകെ തഴുകി താഴെ കാൽപാദത്തിന് അരികിലെത്തി. ഒരുപാടുകാലം എന്നെ കൊതിപ്പിച്ച അമ്മയുടെ പാദങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ഇതാ എൻറെ കണ്മുൻപിൽ..ആ തുടുത്ത കാൽപാദങ്ങളിലെ മനോഹരമായ നഖങ്ങൾ വെട്ടിയൊതുക്കി ചുവന്ന നെയിൽ പോളിഷ് ഇട്ട് സുന്ദരമാക്കിയിരിക്കുന്നു. പൊന്നും കുടത്തിന് പൊട്ടെന്നപോലെ ആ പാദങ്ങൾക്ക് മിഴിവേകാൻ  ഒരു സ്വർണ്ണ പാദസരവും.

എൻറെ നാവ് ആ പാദങ്ങളിലൂടെ ഓടി നടന്നു. തള്ളവിരലുകൾ ഞാൻ വായിലിട്ടു ഉറിഞ്ചി വലിച്ചു..

ശ്…. അമ്മയിൽ നിന്ന് ഒരു സീൽക്കാരം ഉയർന്നു..