Chapter Title : അമ്മായിമാരായാലിങ്ങനെ വേണം-1

പക്ഷേ ഞങ്ങൾ നിങ്ങൾക്കു വേണ്ടി ജീവിതം നശിപ്പിക്കണോ?
ഞാൻ: അതൊന്നും വേണ്ട. പക്ഷേ ഞങ്ങളോട് ചെറുതായി ഒന്ന് സഹകരിക്കണം.
അമ്മായി: ചെറുതായി എന്നു വെച്ചാൽ?
അമ്മായി വളയുന്നുണ്ട്. ഈ റൂട്ട് ക്ലിയറാ
ഞാൻ: അതിപ്പം സംഭവിച്ച പോലെത്തന്നെ. ഞാനൊന്നു നോക്കിയെന്നു കരുതി അതിനൊന്നും വരില്ല. അമ്മായിക്കറിയില്ലേ ബസിൽ വെച്ച് ആൺകുട്ടികൾ ചേച്ചിമാരെയും പെൺ കുട്ടികളെയും തോണ്ടുന്നതും തമ്മിൽ തമ്മിൽ ഉരയുന്നതും ഒക്കെ . അത് രണ്ടു പേർക്കും സുഖമല്ലേ. അങ്ങനെ രസിക്കാമല്ലോ.
അമ്മായി : നീ പറഞ്ഞത് രസം തന്നെയാ. പക്ഷേ ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ ?
ഞാൻ: ഞാനാരോടും പറയില്ല. അമ്മായി ആരോടെങ്കിലും പറയുമോ? ഇല്ലല്ലോ? പിന്നെ ഇവിടെ വേറാരും ഇല്ലല്ലോ. ഈ വീടിന്റെ വാതിൽ എപ്പോഴും ലോക്ക് ചെയ്യുന്നതല്ലേ. ഞാൻ ഇവിടെ ഉണ്ട് എന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിയാമല്ലോ.

ഇനി വല്ല പ്രശ്നവും ഉണ്ടോ?
അമ്മായി : ഇനി എന്തു പ്രശ്നം. നിന്നെ എനിക്ക് ഇഷ്ടം തന്നെയാ. നിന്നെ ഞാനും വിശ്വസിച്ചോട്ടെ?
ഞാൻ : ഞാനിവിടെ ഒളി ക്യാമറയോ ഒന്നും വെച്ചിട്ടില്ല. മൊബൈൽ വരെ കേടാ. ഇനി എന്താ?
അമ്മായി: പക്ഷേ ഇത് പതിവാക്കരുത് ട്ടൊ.
ഞാൻ: എല്ലാം ഓക്കെയായ സ്ഥിതിക്ക് അമ്മായി ഇവിടെ കിടക്ക്. ഞാൻ കൊതി തീരെ കാണട്ടെ.
അമ്മായി സോഫയിൽ നിന്ന് നിലത്തിറങ്ങി മലർന്ന് കിടന്നു. ഞാൻ അമ്മായിയുടെ തലക്കു പിറകിൽ ഇരുന്നു.
അമ്മായി : നീ ഒരു പാവം തന്നെയാ. ചിലർക്ക് നല്ല ആക്രാന്തമാ ഒരു പെണ്ണിനെ കിട്ടിയാൽ.
ഞാൻ: ഇങ്ങനെ ആസ്വദിക്കുന്ന സുഖം ഒന്നു വേറെയാ.
ഞാൻ അമ്മായിയുടെ സിന്ദൂരം മായ്ച്ചു. നൈറ്റിയുടെ സിപ്പ് താഴ്ത്തി. ആ മുലയിടുക്കിൽ വിരലുകൊണ്ട് വരച്ചു. ഇനി എന്തിനാ ഇത് മറക്കുന്നത്? പിന്നെ ഞാൻ അമ്മായിയുടെ മുടി കയ്യിലെടുത്തു അതിന്റെ മണം പിടിച്ചു.
അമ്മായി കണ്ണുകൾ തുറന്നു എന്നെ നോക്കി. കാമം കലർന്ന നോട്ടം.
ഇങ്ങനെയൊന്നും നിന്റെ മാമൻ ചെയ്തിട്ടില്ലെടാ . നീ ഇതൊക്കെ എങ്ങനെ പഠിച്ചു?
ഇതും ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്.
പിന്നെ ഞാൻ അമ്മായിയുടെ ചുണ്ടിൽ തൊട്ടു.
ഞാൻ: അമ്മായീ ഇതൊക്കെ ഞാൻ കുറേ