Chapter Title : അമ്മായിയച്ഛന്റെ പ്രിയ മരുമകൾ നിഷ [Kiran]

പറഞ്ഞു. “എന്ന് വെച്ചാൽ?”, നൈനാൻ ചോദിച്ചു.

“അത് സാറേ.. പെണ്ണ് കോളേജിൽ പഠിച്ചോണ്ടിരുന്നപ്പോൾ അല്ലറ ചില്ലറ ചുറ്റിക്കളി ഒക്കെയുണ്ടെന്നു ചെറിയ ഒരു ന്യൂസ് കേട്ടു. കേട്ടന്നല്ല. സംഗതി ശരിയാണ്. പക്ഷെ അങ്ങനെ നാട്ടിൽ പാട്ടൊന്നുമല്ല. എന്റെ ഒരു ബന്ധു അവിടെ പ്യൂൺ ആണ്. അവൻ പറഞ്ഞതാ. അവനെ വിശ്വസിക്കാം”, ഗോപി പറഞ്ഞു. “അല്ല ഗോപി… ചുറ്റിക്കളി എന്ന് പറഞ്ഞാൽ? കൊടുപ്പു വല്ലതും?”, നൈനാൻ ചോദിച്ചു. “അയ്യോ.. അത്രയൊന്നുമില്ല സാറേ. ആ കൊച്ചിനെ പഠിപ്പിച്ചിരുന്ന സാറുമായി ഒരു ചുറ്റിക്കളി. അയാൾ കല്ല്യാണം കഴിച്ചതായിരുന്നു”. “അയാൾ പെട്ടെന്ന് പോകുകയും ചെയ്തു. പിന്നെ ഈ പെണ്ണിനെ കോളേജിൽ വിട്ടുമില്ല. അങ്ങനെ അവൾ ഇപ്പോൾ വീട്ടിൽ നിൽക്കുവാ. നമുക്ക് വേണ്ടന്നെ. വിട്ടേക്കാം”, ഗോപി പറഞ്ഞു നിർത്തി. “അല്ല ഗോപി.. നമുക്ക് ആലോചിക്കാം”, നൈനാൻ പറഞ്ഞു. “സാർ അങ്ങെനെ പറയുവാണേൽ ആയിക്കോട്ടെ. ബാക്കി എല്ലാം കൊണ്ടും ചേരും സാറേ. നല്ല തറവാണ്. നല്ല സാമ്പത്തികം”, ഗോപി ഉത്സാഹത്തോടെ പറഞ്ഞു. കാര്യമായിട്ട് തടയുന്ന കാര്യമല്ലേ? ഗോപിക്ക് ഉത്സാഹം വരാതെയിരിക്കുമോ? “എന്നാൽ പിന്നെ ഷെറിൻ വരുന്നതിനു മുമ്പ് നമുക്ക് ഒന്ന് പോയി വരാം ഗോപി”. “അങ്ങനെ ആയിക്കോട്ടെ, സാറെ”, ഗോപി പറഞ്ഞു. “ചോദിക്കാൻ വിട്ടുപോയി. എന്താടോ പെണ്ണിന്റെ പേര്?”, നൈനാൻ ചോദിച്ചു. “നിഷ”, ഗോപി പറഞ്ഞു. “ആഹാ.. നല്ല പേര്. കാണാൻ കൊള്ളാം, അല്ലെ? ”, നൈനാൻ ചോദിച്ചു. “അത് പിന്നെ പറയണോ സാറേ? പേര് പോലെ തന്നെ. നിഷയെ പോലെ. പിന്നെ മോഡേൺ ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ ഇട്ടാൽ അടിപൊളി ലുക്ക് ആണ്. ഷെറിൻ കുഞ്ഞു പുറത്തൊക്കെ ജീവിക്കുന്ന ആളല്ലേ. കുഞ്ഞിനും ഇഷ്ടപെടും”, ഗോപി പറഞ്ഞു. ‘എനിക്കും ഇഷ്ടപെടും. അല്ല ഇഷ്ട്ടപെട്ടു’, നൈനാൻ ഉള്ളിൽ ചിരിച്ചു കൊണ്ടോർത്തു. “ദിവസം ഞാൻ പറയാം”, നൈനാൻ പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം ഗോപിയും നൈനാനോനും സാറാമ്മയും ഒരു സഹോദരനും കൂടെ പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ പോയി. അവർക്കു നല്ല സ്വീകരണം ലഭിച്ചു. കാരണം പല ആലോചനകളും മാറിപ്പോയതായിരുന്നു. ഗോപി പെണ്ണിന്റെ ചില ‘ചെറിയ’ കാര്യങ്ങളും പറഞ്ഞതാണെന്നും എന്നിട്ടും ചെറുക്കൻ വീട്ടുകാർക്ക് താൽപ്പര്യം ഉണ്ടെന്നും