Chapter Title : അമ്മായിയമ്മ ഹേമ [അപ്പന്‍ മേനോന്‍]

വസ്ര്തം മാറുന്നത് ഞാന്‍ ഒളിഞ്ഞ് നോക്കുന്നത് അവര്‍ കണ്ടു. അന്ന് രാത്രി, എന്റെ ബെഡ്‌റൂമില്‍ ഒരു മൊന്തയില്‍ കുറച്ച് വെള്ളം കൊണ്ടു വന്ന അവര്‍ പതുക്കെ എന്നോട് ചോദിച്ചു.
നീ എന്താ മോനെ എന്നെ ഒളിഞ്ഞ് നോക്കിയത്. ഞാനും നിന്റെ അമ്മയല്ലെ്‌ള. മറ്റേ കണ്ണുകൊണ്ട് എന്നെ കാണരുത്. ഇപ്പോള്‍ ഗീതക്ക് ചില ഏനക്കേട് ഉണ്ടന്നെല്ലാതെ ഇനി അവളൂടെ പ്രസവം കഴിയുന്നതുവരെ നിനക്ക് ക്ഷമിച്ചുകൂടെ. കല്യാണം കഴിക്കുന്നതുവരെ നീ എങ്ങിനെയാണോ ഇവിടെ കഴിഞ്ഞത് അതു പോലെ കഴിഞ്ഞു കൂടെ. വേണ്ടാത്ത വിചാരമൊക്കെ മനസ്സില്‍ നിന്നും കളഞ്ഞ് രാത്രി എന്തെങ്കിലും നല്ല പുസ്തകങ്ങളൊക്കെ വായിച്ച് കിടന്നാല്‍ വേണ്ടാത്ത വിചാരമൊക്കെ പോകും......എന്നിട്ട് അവര്‍ പതുക്കെ മുറിയില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി പോയി.
ആകെ ഞാനൊന്ന് ചമ്മി. ഇനി അവരുടെ മുഖത്ത് എങ്ങിനെ നോക്കും. ഛേ......വേണ്ടായിരുന്നു.......അവരെ അങ്ങിനെ നോക്കാന്‍ തോന്നിയ ആ നിമിഷത്തെ ഞാന്‍ ശപിച്ചു......
എന്നും വാണമടിച്ച് ഞാന്‍ മടുത്തു. കൂണ്ണ ആരുടെയെങ്കിലും പൂറ്റില്‍ കയറ്റി കളിച്ചാലെ ഒരു സാറ്റിസ്ഫാക്ഷന്‍ കിട്ടു. അമ്മായിയമ്മയെ മറക്കുന്നതാ ഇനി ഭംഗി.
അപ്പോഴാണ്‍് ഞാന്‍ പ്രമീള വാസുദേവനെ ഓര്‍ത്തത്. അവളെ വളച്ചാല്‍ ഒരു പക്ഷെ അവള്‍ വളയും. അതുകൊണ്ട്, രണ്ടുമൂന്ന് ദിവസം ഒരുപാട് ആലോചിച്ചതിനുശേഷംസാമ്പത്തികം അത്രയും ഞെരുക്കമായിരിന്നിട്ടു കൂടി സ്വന്തം പോക്കറ്റില്‍ നിന്നും കാശ് എടുത്ത് അവര്‍ക്ക് വേണ്ടി ഒരു കൂളിങ്ങ് ഗ്ലാസ്സും, ചന്ദനത്തിന്റെ മണമുള്ള ഒരു പെര്‍ഫ്യൂമും പിന്നെഒരു ഫോറിന്‍ ഇലക്രോണിക്‌സ് ഷേവിങ്ങ് സെറ്റും വാങ്ങി. എന്നിട്ട് ഒരു ദിവസം രാത്രി ഏഴരയായപ്പോള്‍ ഒന്നുമറിയാത്തെ പോലെ ഞാന്‍ ചെന്ന് കോളിങ്ങ് ബെല്ല് അടിച്ചു.
കുളിക്കുകയാ.......ഇതാ വരുന്നൂ