Chapter Title : അമ്മായിയപ്പൻ തന്ന സൗഭാഗ്യം 12

ഇല്ലെടാ...ചതിക്കില്ല...ഒരുത്തൻ കൈ വീശി അടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു....

രണ്ടു മൂന്നു ദിവസമായിട്ടു ഞങ്ങള് നോട്ടമിട്ടിരിക്കുകയാ...ഇവിടെ കുറെ അളക്കാര് വരുന്നതും....ബഹളം കൂട്ടുന്നതുമെല്ലാം....ഇന്ന് ഉച്ച മുതൽ പതിവില്ലാതെ ഈ കാർ ഇവിടെ കിടക്കുന്ന കണ്ടു ശ്മശായാം തോന്നിയിട്ടട ഞാനാണ് കയറിയത്...നോക്കുമ്പോൾ ഉടുതുണിയില്ലാതെ ഈ തേവിടിടശ്ശിയുടെ പുറത്തു കിടന്നുറങ്ങുന്നു.....ഇതിനാണോടീ നിന്റെ കെട്ടിയവൻ വല്ല നാട്ടിലും കിടന്നു കഷ്ടപ്പെടുന്നത്.....

ഞാൻ ഖാദറിക്കയുടെ കൂട്ടുകാരനെ....ഞാൻ പറഞ്ഞു...

കൂട്ടുകാരന്റെ പെണ്ണുമ്പിള്ളയെ തന്നെ കോണക്കണം നിനക്കല്ലിയോടാ മൈരേ...അടുത്തടി.....ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു....

അപ്പോഴാണ് എന്റെ ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചത്....ഏതോ ഒരുത്തൻ ഫോൺ എടുത്തു....

അവൻ ഫോൺ എടുത്തതും....

എടാ പൂറിമോനെ....നീ എന്നെ ഊമ്പമെന്നു വിചാരിച്ചോ....എന്നാൽ നീ കേട്ടോ നിന്റെ അനിയൻ അശോകനെ കൊന്നത് ഞാൻ തന്നാ....പന്ന തായോളി....അടുത്തത് നീയായിരിക്കും....ഞാൻ എല്ലാം തകർന്നു നിൽക്കുകയാ....നിന്നെ ഞാൻ തീർക്കും നായിന്റെ മോനെ....

ഫോൺ എടുത്തവൻ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു....

ആരാടാ നീ....

മറു തലക്കലെ സ്വരം വളരെ വ്യക്തമായി കേൾക്കാം...നൗഷാദ്.....ഞാൻ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു....

നിന്റെ അമ്മയെ ഓത്തവൻ...വക്കട തായോളി ഫോൺ...നിനക്കെന്നെ അറിയില്ല അല്ലെ....കള്ള പൂറിമോനെ...ഞാൻ നൗഷാദ് ആടാ തായോളി....

അവിടെ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു...ഫോൺ എടുത്തവൻ തിരിച്ചു വിളിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു...അവിടെ എടുക്കുന്നില്ല.....

ആരാടാ നൗഷാദ്....ആരാടാ അശോകൻ.....ഇവന് ഇതാ സ്ഥിരം പണിയെന്ന് തോന്നുന്നു......ഇവൻ ആണുങ്ങളില്ലാത്ത വീട്ടിൽ സ്ഥിരം പരിപാടിയാണെന്ന് തോന്നുന്നു...ഏതോ അവരാതിയുടെ ഭർത്താവായിരിക്കും അത്...ഇവന്റെ അനിയനെ കൊന്നത് അവനാണെന്നു പറയുന്നു...ഇനി ഇവനെയും കൊല്ലുമെന്ന്...ഇങ്ങനെ ഉള്ളവനെ കൊല്ലുകയല്ല...അണ്ടി ചെത്തി വിടണം.....

ഞാൻ അവസാനം അവരുടെ ഗ്രൂപ് ലീഡർ ആയി വന്ന കണാരേട്ടനെ വിളിച്ചിട്ടു പറഞ്ഞു...എനിക്ക് ചേട്ടനോട് അല്പം സംസാരിക്കണം.....പ്ലീസ്....ഞാൻ കരച്ചിലിന്റെ വക്കിലെത്തി...

നിനക്ക് പറയാനുള്ളത് ഇത്രയും