0%

Chapter Title : അമ്മായിയപ്പൻ തന്ന സൗഭാഗ്യം 16

സത്യം പറയണം.

"അവനൊന്നു പകച്ചു....

അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട സമയമാകട്ടെ.....ആ സംസാരം അവിടെ നിലച്ചു.പതിനൊന്നേമുക്കാലോടെ അമ്പലപ്പുഴയെത്തി.ഒരു ഓട്ടോ വിളിച്ച അവർ വീട്ടിലുമെത്തി.അവൻ വീടും പരിസരവും കറങ്ങി നടന്നു കണ്ടു.അവൻ തിരികെ കയറി വന്നപ്പോൾ നീലിമയെ കാണാനില്ല.അവൻ അകത്തു കയറി നോക്കി.പാതി ചാരിയ വാതിൽ കണ്ടു.ചാരിയിരുന്ന കതകിന്റെ വിടവിലൂടെ കണ്ട കാഴ്ച അവനെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ഞെട്ടിച്ചു കളഞ്ഞു.തിരിഞ്ഞു നിന്ന് ബ്രായുടെ ഹൂകഴിക്കുന്ന നീലിമ മാമി.അരക്കു താഴോട്ട് ലെഗ്ഗിൻസ് മാത്രം.ആ ലെഗ്ഗിന്സില് പാന്റീസിന്റെ വിരിവ് കാണാം.ടോപ് ഊറി കട്ടിലിലിട്ടിരിക്കുന്നു.ബ്രാ ഊരി  മാറ്റിയിട്ട് ഒരു അടിപ്പാവാട എടുത്ത് തലവഴിയെ ഇടുന്നു.അത് അരയിൽ  കൊണ്ട് വന്നു കെട്ടി.ലെഗ്ഗിൻസ് ഊരി മാറ്റി.പാവാട മുകളിലേക്കുയർത്തി പാന്റീസും അഴിച്ചു കളഞ്ഞു.ഒരു മിന്നായം പോലെ ആ ഇരുണ്ട നിറമുള്ള തുടകൾ അവനു കാണാൻ പറ്റി.പിന്നെ ഒരു മാക്സിയെടുത്ത് തലവഴിയെ ഇട്ടു.നീലിമ തിരിയുന്നതിനു മുമ്പ് സജിത്ത് ഓടി വെളിയിലിറങ്ങി.ഒരഞ്ചു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞു അവൻ ശ്വാസ ഗതി നേരെയാക്കി കയറി വന്നു.അവൻ അകത്തു വന്നപ്പോൾ നീലിമ ഒരു കൈലി അവനു നേരെ നീട്ടി.

അയ്യോ എനിക്ക് കൈലിയുടുക്കാൻ അറിയില്ല മാമി...

"ഓ...ഇതൊക്കെ ആരെങ്കിലും പഠിച്ചിട്ടാണോ ചെയ്യുന്നത്...നീ അതൊക്കെ അഴിച്ചെച്ചു ഇതങ്ങോട്ടുടുക്ക് ...അല്ലെങ്കിലേ വൈകുന്നേരം ആകുമ്പോഴേക്കും ഇട്ടോണ്ട് വന്നതൊക്കെ മുഷിയും.സജിത്ത് ആ കൈലി വാങ്ങി അകത്തു കയറി ഡ്രസ്സ് ചേഞ്ച് ചെയ്തു.കൈലി മാത്രമുടുത്ത പുറത്തിറങ്ങാൻ അവനൊരു മടി.നീലിമ പറഞ്ഞു..."സാരമില്ലെടാ ഉവ്വേ....ഇവിടെ നമ്മൾ മാത്രമല്ലേ ഉള്ളൂ...

അത് കേട്ടുകൊണ്ട് അവനിറങ്ങിവരുമ്പോൾ അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച അവനെ സ്തബ്ധനാക്കി.നീലിമ ഒരു കസേരയിൽ കയറി ഹാളിലുള്ള പാരപ്പെറ്റിൽ നിന്നും എന്തോ എടുക്കാൻ തുനിയുന്നു.മാക്സി അടിപ്പാവാടയിൽ മടക്കി കുത്തിയിട്ടുണ്ട്...അതിനടിയിൽ ഒന്നുമില്ല

💬 Comments

View all comments