Chapter Title : അമ്മായിയപ്പൻ തന്ന സൗഭാഗ്യം 2

അമ്മായി ഇനി നമ്മൾ തമ്മിൽ ഒരു മറ എന്തിനാ.....

ഞാൻ ഇനി എന്തോന്ന് മറയ്ക്കാനാ.....പിന്നെ ഇത് നമ്മൾ രണ്ടുമല്ലാതെ മറ്റാരും അറിയാൻ പാടില്ല...കേട്ടല്ലോ.....

ഇല്ല അമ്മായി സത്യം.....മക്കൾ സത്യം....പോരെ......

ഞാൻ എന്റെ ഇടതു കൈ കൊണ്ട് അമ്മായിയുടെ ബ്ലൗസിന് മുകളിൽ കൂടി വലത്തേ മുലയിൽ ഒന്ന് ഞെക്കി......ഓ....ഒന്ന് പതുക്കെ....എന്റെ കൈ പിടിച്ചു മാറ്റി.....അമ്മായി പറ.....

ബാഹുലൻ ബഹ്റൈന് വന്നപ്പോൾ ആതിരയും മോളും വീട്ടിലോട്ടു താമസം മാറിയിരുന്നല്ലോ.....അവളുടെ മുഖത്ത് കടുത്ത നിരാശയും തൊടുന്നതിനും പിടിക്കുന്നതിനു മൊക്കെ മോളെ തല്ലലും ആയി....ഞാൻ കുറെ വഴക്കു പറഞ്ഞു.....ഒരാഴ്ചയായിട്ടുംക;മ്പി;കു;ട്ട;ന്‍;നെ;റ്റ് അവളുടെ രീതിക്കൊരു മാറ്റവും വന്നില്ല....ഒരു ദിവസം സന്ധ്യക്ക് മോളെ പഠിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ അവൾ കൈ വലിച്ചു കുഞ്ഞിന്റെ തുടയിലൊരടി....കുഞ്ഞിനെങ്ങാണ്ട് അറിവുണ്ടോ.....കുഞ്ഞു പട്ടീ....എന്നൊരു വിളി......അടിയുടെ വേദനയിൽ എങ്ങാണ്ടു വിളിച്ചതാ.....ചീത്ത വാക്കു പറയുവോടീ എന്നും ചോദിച്ചുകൊണ്ട് കുഞ്ഞിന്റെ ചുണ്ടിൽ സന്ധ്യക്ക്‌ സിറ്ഔട്ടിൽ കത്തിച്ചു വച്ചിരുന്ന ചന്ദനത്തിരി എടുത്തു ഒരു കുത്ത്......കുഞ്ഞു കരച്ചിലോടു കരച്ചിൽ...ഞാൻ അവസാനം കുഞ്ഞിനെ അന്ന് രാത്രിയിൽ എന്റെ കൂടെ കൊണ്ട് കിടത്തി....അവളൊറ്റക്കും....രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നീലിമ വന്നു....മക്കളെയുമായി.....അപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്തു ഒരു സന്തോഷവും പ്രസാദവും ഒക്കെ നിഴലിച്ചു....മോളിന്റെ കൂടെയായി കിടത്തി...അപ്പോൾ ശ്രീകുട്ടന്റെ മക്കൾക്കും ഒരാഗ്രഹം അമ്മമ്മയുടെ കൂടെ കിടക്കണമെന്നു അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ നാലുപേര് ഒരുമിച്ചു കിടന്നുറങ്ങി.....ആതിരയും നീലിമയും ഒരു മുറിയിലും....കുറെ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ അല്പം വെള്ളം കുടിക്കാനായി എഴുന്നേറ്റ് ഡൈനിങ് ഹാളിൽ വന്നപ്പോൾ അവരുടെ മുറിയിൽ നിന്നും ഞരക്കവും മൂളലും....ഞാൻ പാതി ചാരിയിരുന്നു വാതിൽ തള്ളി നോക്കി.....രണ്ടെണ്ണവും ഉടുതുണിയില്ലാതെ കിടന്നു കെട്ടിമറിയുന്നു.....ഞാൻ അവരുടെ കാമകേളികൾ കണ്ടു നേരെ വന്നു കിടന്നു.....പിറ്റേന്ന് ആതിരക്കു കുഞ്ഞിനോട് ഭയങ്കര സ്നേഹവും കാര്യവും.....രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നീലിമയങ്ങു പോയി...വീണ്ടും ആതിര പഴയപടി....അവളുടെ രോഗം എനിക്ക് മനസ്സിലായി....അന്ന് രാത്രിയിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു....നീ വന്നു ഞങ്ങളുടെ കൂടെ കിടക്ക...ഒറ്റയ്ക്ക് കിടക്കണ്ടാ എന്ന്....പിന്നെ ഞങ്ങള് രണ്ടും ആയി ......നാണത്തോടെ അമ്മായി പറഞ്ഞു നിർത്തി.....ഞാൻ വണ്ടി എഴുപത് എമ്പതിൽ ചവിട്ടി വിട്ടു....

ഒന്ന് പതുക്കെ ശ്രീകുട്ടാ.....

അമ്മായി എനിക്ക് സഹിക്കുന്നില്ല.....

ഉച്ചവരെ സമയമുണ്ടല്ലോ......സമയം ഒമ്പതരയല്ലേ ആയുള്ളൂ.....

എന്നാലും എന്റെ അമ്മായി.....

ആരോടും പറയല്ലേ എന്റെ പൊന്നു മോനെ.....പിന്നെ ജീവിച്ചിരുന്നിട്ട് കാര്യമില്ല....

ഞാൻ ആരോടും പറയില്ല അമ്മായി......

എന്നാലേ നമുക്കൊരു കാര്യം ചെയ്യാം ആദ്യം വണ്ടാനത് പോയിട്ട് മോന്റെ വീട്ടിലോട്ടു പോകാം....കാര്യമൊക്കെ കഴിഞ്ഞിട്ട് മോനെന്നെ വണ്ടി കയറ്റി വിട്ടാൽ മതി....

അത് വേണോ അമ്മായി...

വേണം അല്ലെങ്കിലേ കാര്യം കഴിയുമ്പോൾ