Chapter Title : അമ്മയുടെ 96 നൊസ്റ്റാൾജിയ [Vaisakh Murali]

ആ സിനിമ ഇത്രയ്ക്ക് സെന്റി അടിക്കാൻ മാത്രമൊന്നുമില്ലായിരുന്നു. എനിക്ക് ശരിക്കും ബോറടിച്ചു," ഞാൻ കാഷ്വലായി പറഞ്ഞു.

​അമ്മ ജനാലയിലൂടെ പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. അമ്മ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞ് സാവധാനം പറഞ്ഞു,

"നിനക്കത് ഇപ്പോൾ മനസ്സിലാവില്ല സഞ്ജൂ. പ്രായമാകുമ്പോൾ, ഓർമ്മകൾക്ക് ഭാരം കൂടുമ്പോൾ നീ ഇതൊക്കെ മനസ്സിലാക്കും."

​അമ്മയുടെ ശബ്ദത്തിലെ ഗൗരവം എന്നെ ചിന്തിപ്പിച്ചു. വീട്ടിലെത്തിയിട്ടും അമ്മയുടെ മൗനം മാറിയിരുന്നില്ല. വരാന്തയിലെ ഊഞ്ഞാലിൽ ഇരിക്കുന്ന അമ്മയുടെ അരികിൽ ഞാൻ പോയി ഇരുന്നു.

​"അമ്മേ... എന്താ പറ്റിയത്? സിനിമ കണ്ടിട്ട് അമ്മ ശരിക്കും മൂഡ് ഓഫ് ആയല്ലോ? എന്തിനാ അത്ര ഇമോഷണൽ ആയത്?"

​അമ്മ ആദ്യം ഒഴിഞ്ഞുമാറി. പക്ഷെ ഞാൻ വിട്ടില്ല. "നമ്മൾ തമ്മിൽ എല്ലാം പറയാറില്ലേ? പറ അമ്മേ..."

​അമ്മ ആഴത്തിൽ ഒന്ന് ശ്വാസം വിട്ടു. എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി അമ്മ പതിയെ പറഞ്ഞു, "ആ സിനിമ കണ്ടപ്പോൾ... എനിക്ക് മുകേഷിനെ കാണണം എന്ന് തോന്നി. അവനെ ഒരുപാട് മിസ്സ് ചെയ്യുന്നു."

​ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി. "മുകേഷോ? അതാരാ?"

​"അത്... എന്റെ പഴയ കാമുകനായിരുന്നു. ജീവിതത്തിന്റെ തിരക്കിൽ എവിടെയോ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ഒരാൾ."

​അമ്മയുടെ വാക്കുകളിൽ പടർന്ന ആ വേദന എന്നെ തളർത്തിയില്ല, പകരം എനിക്ക് അവളോട് സഹതാപവും സ്നേഹവും തോന്നി. ആ വലിയ വീടിന്റെ നിശബ്ദതയിൽ, അച്ഛൻ ഇല്ലാത്ത ആ വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ അമ്മ അനുഭവിച്ച ഏകാന്തത എനിക്ക് മനസ്സിലായി.

​"നമുക്ക് അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടുപിടിക്കണ്ടേ?" ഞാൻ അമ്മയുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു. അമ്മയുടെ ദീർഘാശ്വാസത്തിൽ അമ്മയുടെ അ വലിയ മുലകൾ ഉയർന്ന് താഴുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു

"അമ്മയ്ക്ക് അയാളെ