Chapter Title : അമ്മയുടെ ആമ്പൽപ്പൂവും ശാന്തിക്കാരനും 1 [Kambi Mahan]
നമ്പൂതിരി
അവരുടെ മനസ്സ് ഒന്ന് പിടഞ്ഞു
അവർ സാരി തുമ്പു കൊണ്ട് കണ്ണ് നീര് തുടച്ചു
ലക്ഷി 'അമ്മ എവിടെക്കാ ഈ വഴി ………..
ഒന്നൂല്ല ഞാൻ വെറുതെ ഈ വഴിക്ക്………….
ഈ വഴിക്ക് ഒന്നും വരാറില്ലല്ലോ പിന്നെ എന്താ ……..
ലക്ഷ്മി അമ്മെ
അവർക്ക് മറു പാടി ഉണ്ടായില്ല
ഉണ്ണി നമ്പൂതിരി എന്താ ഈ വഴിക്
ഞാനോ അസ്സൽ ആയി …………..
ഞാൻ ആമ്പൽ പറിക്കാൻ വന്നത്…….
ഇവിടെ ആമ്പൽ ഉണ്ടോ…….
ആ……..
ആ തൊടിയിൽ നിറയെ ആമ്പൽ അല്ലെ………..
അവൻ ആ തൊടിയിലേക്ക് ചൂണ്ടി കാണിച്ചു……….

അവിടെ നിറയെ ആമ്പൽ പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു
വാ ആമ്പൽ പൊടിച്ചിട്ട് പോകാം……..
ഉണ്ണി നമ്പൂതിരി പറഞ്ഞു
ഞാൻ ഇല്ല നമ്പൂതിരി………..
ഉണ്ണി തന്നെ പൊട്ടിച്ചൊള്ളു…………
അതെന്താ………….
അവരുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണ് നീര് ധാരയായി ഒഴുകി
എന്താ ലക്ഷി അമ്മെ…………
എന്താ പറ്റിയത്…………..
കരയുന്നത് എന്തിനാ……………..
ഒന്നൂല്ല എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് അവരുടെ കരച്ചിൽ കൂടി
ലക്ഷ്മി 'അമ്മ കേട്ടിട്ടില്ലേ ……………
എന്ത് ……………..
സങ്കടം പങ്കു വച്ചാൽ കുറയും……………..
സന്തോഷം പങ്കു വച്ചാൽ കൂടും എന്ന്……………..
എന്നോട് പറയാൻ പറ്റുന്ന വിഷമം ആണേൽ പറയൂ……………..
ഒന്നൂല്ല……………..
ഉണ്ണ്യേ ……………..
ഉണ്ണി പോയ്കൊള്ളു ……………..
ലക്ഷി അമ്മക്ക് എന്തോ ദുഃഖം ഉണ്ട്
അതോണ്ടാ ഇങ്ങനെ കരയുന്നത്……………..
എപ്പോളും ചിരിച്ച മുഖത്തോടെ കാണുന്ന
ആളല്ലേ ലക്ഷി 'അമ്മ……………..
വാ ഇവിടിരി കുറച്ച നേരം……………..
അവർ അവരെ പിടിച്ചിട്ട ഒരു ഉണ്ട കല്ലിൽ ഇരുത്തി
ഇനി പറയൂ എന്താ പറ്റിയത്
💬 Comments
View all comments