Chapter Title : അമ്മയുടെ ആശുപത്രിക്കളി [Bijo John]

ബാബു… എനിക്ക് നാണമാകുന്നു. പക്ഷേ…

അപ്പോഴേക്കും ഞങ്ങളെ ഡോക്ടർ ക്യാബിനിലേക്ക് വിളിച്ചു. ഞാനും അമ്മയും ബാബുവും കൂടി പോയി.

ഡോക്ടർ : കുറവുണ്ട്.. ബട്ട് കുറച്ചു ദിവ്സടം കൂടി കിടക്കട്ടെ.. നിങ്ങൾ രണ്ട് ദിവസമായി രാത്രി ആശുപത്രിയിൽ തന്നെയല്ലേ..വേറെ ആരുമില്ലേ മാറി നിൽക്കാൻ
ബാബു : ഞാൻ നിന്നോളം ഡോക്ടർ.

ഡോക്ടർ : ഇതാരാ
അമ്മ : അദ്ദേഹത്തിന്റെ ക്ലോസെ ഫ്രണ്ട് ആഹ്..

ഡോക്ടർ : എന്ന ഇയ്യാള് നിക്കട്ടെ

ഞങ്ങൾ ഡോക്ടർ ക്യാബിനിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ ഒരുങ്ങി. ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത് കേട്ട് അമ്മയ്ക്ക് ചെറിയ ആശ്വാസം തോന്നി. ഞങ്ങൾ വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ തയ്യാറായി

ബാബു അമ്മയെ നോക്കി നിന്നു. അയാളുടെ കണ്ണുകൾ ആദ്യം അമ്മയുടെ മുഖത്ത്, പിന്നെ മെല്ലെ താഴേക്ക് – മുലകളുടെ വക്രതയിലൂടെ, ഇടുങ്ങിയ ഇടുപ്പിലൂടെ, പൊക്കിളിലൂടെ – ഒരു നിമിഷം നിന്നു. അമ്മയും ബാബുവിനെ നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു രഹസ്യ ധാരണയുണ്ടായിരുന്നു, ഞാൻ അത് വ്യക്തമായി കണ്ടു. അമ്മയുടെ ചുണ്ടിൽ ചെറിയൊരു ചിരി വിരിഞ്ഞു, കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തി.

“മെർലിൻ പോയിട്ട് രാത്രി വരില്ലേ?” ബാബു ചോദിച്ചു, ശബ്ദത്തിൽ ഒരു പ്രത്യേക താളം.
അമ്മ തലയനക്കി. “വരാം ബാബു… .”

ബാബുവിന്റെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും അമ്മയുടെ വയറ്റിൽ ഒന്ന് തഴുകി. “ എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ പറഞ്ഞാൽ മതി ഞാൻ സഹായിക്കാം.” അയാൾ പറഞ്ഞു,

ഞാൻ ബാഗ് എടുത്ത് മുന്നിൽ നടന്നു. അമ്മയും ഞാനും പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. പാർക്കിങ് ഏരിയയിൽ എത്തിയപ്പോൾ അമ്മ ഒരു നിമിഷം തിരിഞ്ഞു നോക്കി – ബാബു ഇപ്പോഴും അവിടെ ഇരിക്കുന്നു,

അയാളുടെ കണ്ണുകൾ അമ്മയുടെ പിന്നാലെ തന്നെയാണ് – അമ്മയുടെ മുഴുത്ത ചന്തികൾ സാരിയിൽ ചലിക്കുന്നത് നോക്കി അയാൾ നിൽക്കുന്നു.

അമ്മയും അയാളെ ഒരു നിമിഷം നോക്കി, പിന്നെ ചെറുതായി ചിരിച്ച് കാറിൽ കയറി.

വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ ക്ലോക്ക് പത്തര കഴിഞ്ഞു. ഞാൻ റൂമിലേക്ക് പോയി മൊബൈൽ എടുത്ത് കിടന്നു, പക്ഷേ ഉറക്കം വന്നില്ല.

അമ്മ അടുക്കളയിൽ ചായയുണ്ടാക്കി കൊണ്ടിരുന്നു. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് അമ്മയുടെ റൂമിൽ നിന്ന് വെളിച്ചം