Chapter Title : അമ്മയുടെ മായാലോകം [Vaisakh Murali]

എന്റെ മനസ്സ് കൊതിക്കുന്നു. അമ്മയുടെ വീഡിയോകൾ നോക്കി ഞാൻ ഇപ്പൊ മറ്റൊരു രീതിയിൽ ആസ്വാതിക്കാറുണ്ട്...

അത് കഴിഞ്ഞാൽ എനിക്ക് വല്ലാത്ത കുറ്റബോധം തോന്നും. ഞാൻ ഒരു മോശം മകനാണോ ഏട്ടാ?" അവൻ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ശ്രീയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.

​ശ്രീരാജ് അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. അവന്റെ തലയിൽ പതുക്കെ തലോടിക്കൊണ്ട് ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ശ്രീ പറഞ്ഞു, "ഡാ പൊട്ടാ... നീ ഒരു മോശം മകനൊന്നുമല്ല. അമ്മ ഇത്രയും സുന്ദരിയും ആകർഷകയുമാകുമ്പോൾ നിനക്ക് അങ്ങനെ തോന്നുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. പോരാത്തതിന് നിന്റെ അമ്മ നല്ല അസൽ ഒരു ചരക്കാണ് അവളുടെ സൗന്ദര്യം ആരെയും ഒന്ന് മോഹിപ്പിക്കും.. നീ ഒരു ആൺകുട്ടിയല്ലേ? ആ സൗന്ദര്യത്തോട് നിനക്ക് ഒരു ആരാധന തോന്നുന്നതിൽ തെറ്റൊന്നുമില്ല."

​ശ്രീ അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. "നിന്റെ ഉള്ളിലെ ഈ ഭാരം ആരോടെങ്കിലും തുറന്നു പറയണം എന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ നിനക്ക് സമാധാനമായല്ലോ? അമ്മയെ നമ്മൾ ലോകത്തിന് മുന്നിൽ ഒരു റാണിയെപ്പോലെയാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. അതിൽ അഭിമാനിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്."

​യദുവിന് വലിയൊരു ഭാരം ഒഴിഞ്ഞതുപോലെ തോന്നി. തന്റെ വികാരങ്ങൾ ഒരാൾ മനസ്സിലാക്കി എന്നതും, അത് തെറ്റല്ല എന്ന് ശ്രീ പറഞ്ഞതും അവന് വലിയ ആശ്വാസം നൽകി.

യദുവിന്റെ തുറന്നുപറച്ചിൽ കേട്ട് ശ്രീരാജ് അവനെ ഒന്ന് ദീർഘമായി നോക്കി. അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആത്മാർത്ഥതയും നിസ്സഹായാവസ്ഥയും ശ്രീ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൻ യദുവിന്റെ തോളിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു.

​"എടാ യദൂ, നീ എന്നിൽ അർപ്പിച്ച ഈ വിശ്വാസമുണ്ടല്ലോ... അത് ഞാൻ ഒരിക്കലും തകർക്കില്ല. നിന്റെ അമ്മയോടുള്ള ഈ താല്പര്യത്തിന്റെ പേരിൽ നീ എന്നെ വിശ്വസിച്ചല്ലോ, അതിനെ ഞാൻ ബഹുമാനിക്കുന്നു. ഞാൻ