Chapter Title : അമ്മയുടെ മദനചെപ്പു വിരിഞ്ഞപ്പോൾ [Kambi Mahan]
ആഗ്രഹങ്ങൾ ഉണ്ടാവില്ലേ ദീപു……………………………..
“ എന്ത്……………………………..
“ ഇതൊക്കെ തന്നെ……………………………..
“ നമ്മൾ ഇപ്പോൾ ചെയ്തത്……………………………..
“ ദീപു ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ……………………………..
“ നിനക്ക് നിന്റെ അമ്മയുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നടത്തി കൊടുത്തു കൂടെ……………………………..
“ ആന്റി……………………………..
“ ഞാൻ ……………………………..
“ എന്താ……………………………..
“ ഞാൻ മകനല്ല……………………………..
“ മക്കൾക്ക് അല്ലേടാ അമ്മയുടെ സന്തോഷം ഉണ്ടാക്കേണ്ടത്……………………………..
“ ഇനി നീ വേണം ഇനി അമ്മയുടെ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം നോക്കാനും, അവരെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനും സുഖിപ്പിക്കാനും കേട്ടോ……………………………..
“ കുറെ നാൾ ആയില്ലേ അവര് നിനക്ക് വേണ്ടി കഷ്ടപ്പെടുന്നത്……………………………..
“ ഇനി അവര്ക് ഒരു സുഖവും സന്തോഷവും വേണ്ടേ……………………………..
“ നാളെ ഞാൻ തിരിച്ചു പോകും……………………………..
“ നീ ഇടക്ക് അങ്ങോട്ടേക്ക് വാടാ……………………………..
പിന്നെ ആന്റി എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു കിടന്നു
പിറ്റേന്ന് ആന്റിയും കൊച്ചും തിരികെ പോയി
പഴയതു പോലെ ഞാനും മമ്മിയും മാത്രം ആയി ഞങ്ങളുടെ ലോകം ചുരുങ്ങി
ആന്റി പറഞ്ഞത് എന്താ………………..
മമ്മിക്ക് ഇനി ഞാൻ അല്ലെ ഉള്ളു…………………….
മമ്മി പാവം, എത്ര നാൾ ആയി ഭർത്താവ് മരിച്ചിട്ട്……………….
മമ്മിയ്ക്കും ഉണ്ടാകില്ലേ വികാരങ്ങൾ………………….
എന്റെ മനസ്സ് ഓരോന്ന് ഓർത്തു നീറി………………………
ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി
ഞങ്ങളുടെ പറമ്പിലെ പണിക്കരാണ് ആണ് വേലായുധൻ ചേട്ടനും
പിന്നെ അടുക്കളയിലെ ജോലിക്ക് വാസന്തിയും
വാസന്തിനെ വേലായുധൻ ചേട്ടൻ പണ്ണാറുണ്ട്,അത് എനിക്കും മമ്മിക്കും അറിയാം
വാസന്തി ഭർത്താവ് വണ്ടി ഡ്രൈവർ ആണ് , ആഴ്ചയിലെ വീട്ടിലേക്ക് വരികയുള്ളു
ഒരു ദിവസ്സം പറബില് പണിയെടുക്കുന്ന വേലായുധേട്ടന് ജട്ടിയിടാതെ കുനിഞ്ഞ് നിന്ന് പണിയെടുക്കുന്നു. അയാളുടെ സാധനം തൂങ്ങി നിന്നാടുകയാണ്. എനിക്കറിയാം അത് മമ്മിയേ കാണിച്ച് വളക്കാനാണെന്ന്. പക്ഷേ മമ്മി അങ്ങനേ കാണുബോള് അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ നല്ല ദൈവ ഭയമുള്ളവളെ പോലെ ജീവിച്ചു വന്നു.
വേലായുധേട്ടനാണെങ്കില് ജഗജില്ലിയാണ്. അയാള് അവിടെ പണിക്ക് വരുന്ന ഒരുമാതിരി പെണ്ണുങ്ങളെയെല്ലാം പണിതിട്ടുള്ള വീരനാണ്. പലപ്പോഴും ഉച്ച സമയത്ത് റബ്ബര് ഷീറ്റടിക്കുന്ന പുരക്കകത്താണ് അയാളുടെ പണി.ഈയിടെയായി മമ്മി ആ സമയങ്ങളില് ആ പരിസരത്ത് ചുറ്റി നടക്കുന്നത് ഞാന് ഞെട്ടലോടെ അറിഞ്ഞു. അവിടെ നിന്ന്
💬 Comments
View all comments