Chapter Title : അമ്മയുടെ  മദനചെപ്പു വിരിഞ്ഞപ്പോൾ [Kambi Mahan]

കാമത്തെ നൂറ്‌ ഡിഗ്രി സെന്റീഗ്രഡില്‍ തിളപ്പിച്ചു. കറുത്ത രോമങ്ങള്‍ മമ്മിയുടെ വെണ്ണ തുടകളെ എത്രമാത്രം ഭംഗിയുള്ളതാക്കുന്നു. അതിലൂടെ കയ്യോടിക്കുവാന്‍ കൊതി തോന്നി. ആ സമയങ്ങളില്‍ രോമാഞ്ചത്താല്‍ ആ കന്‍ഞ്ചുകങ്ങള്‍ എഴുന്നേറ്റ് നില്‍ക്കുമോന്നുള്ള ചിന്ത എന്നില്‍ മയോമയന്നനാക്കി. ഈ വേലായുധൻ എവിടെ പോയി എന്ന് പറഞിട്ട്  ഞാൻ പെട്ടെന്ന് സ്റ്റോർ റൂമിലേക്ക് കടന്നു എന്റെ ഒച്ച കേട്ടപ്പോൾ ആ ദോരത്തിലൂടെ  നോക്കുകയായിരുന്നു മമ്മി പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു അവിടന്ന് മാറി അപ്പോൾ ഞാൻ ചോദിച്ചു “ മമ്മി എന്താ ഇവിടെ………………………….” :” അവരെ നോക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ട്  ഇവിടെ  നിൽക്കുക ആണോ…………….” എന്റെ ചോദ്യം കേട്ടിട്ട്  മമ്മി ഒന്ന് പരുങ്ങി പിന്നെ  പറഞ്ഞു,  “ പശുവിന്റെ  തീറ്റ  കഴിയാറായോ എന്ന് നോക്കിയതാ മോനെ……………………………..” അപ്പോൾ അടുത്ത വിറകു റൂമിൽ നിന്നും വേലായുധന്റെയും വാസന്തിയുടെയും കുറുകൽ കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ഞാൻ മമ്മിയോട് ചോദിച്ചു “ എന്താ  ആ റൂമിൽ ഒച്ച എന്ന്………………….” എന്നിട്ട്  ആ  ദോരത്തിലൂടെ ഞാൻ നോക്കാൻ ആയി പോയപ്പോൾ “ അവിടെ  ഒന്നുമില്ലെടാ…………………..”  എന്ന് പറഞ്ഞു  മമ്മി ഉള്ളില്‍ വേലായുധന്‍ വാസന്തിയുടെ ബ്ലൌസ്സഴിക്കുകയാണ്‌. കറുത്ത മുലകണ്ണുകളില്‍ അവന്‍ ആഞ്ഞ് ചുണ്ടുകള്‍ വച്ച് ചപ്പി. വാസന്തിയുടെ വികാരതീവ്രമായ ശില്‍ക്കാരങ്ങള്‍ അന്തരീകഷത്തിലേക്കുയര്‍ന്നു. മനക്റ്റെ മുന്നില്‍ വച്ച് എങ്ങിനേയാണ്‌ അതു നോക്കികാണുക എന്ന ചിന്തയില്‍ മമ്മി നില്‍ക്കുകയാണെന്ന് മനസ്സിലായി. പക്ഷേ ശബ്ദ്ധങ്ങള്‍ അന്തരീക്ഷത്തില്‍ ഉയരുബോള്‍ മമ്മിയുടെ നെഞ്ച് ഉയര്‍ന്ന് താഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ അതിലൂടെ  നോക്കി എന്നിട്ട്  മമ്മിനെ വിളിച്ചു “ മമ്മി ഇത് നോക്കിയേ  വേലായുധൻ ഒന്നും ഇടാതെ  നില്കുന്നു, അരികെ വാസന്തിയും ഉണ്ട്……………………..”