Chapter Title : അമ്മയുടെ  മദനചെപ്പു വിരിഞ്ഞപ്പോൾ [Kambi Mahan]

അത്യവശ്യത്തില്‍ കവിഞ്ഞ അളവുണ്ടായിരുന്നു എന്റെ ശുക്ലത്തിന്‌.കയ്യില്‍ പറ്റിയൊട്ടി ഇരിക്കുന്ന മകന്റെ ശുക്ലം മമ്മി ്‌ അല്‍പ്പം തിരിഞ്ഞ് നിന്ന് നാവുകൊണ്ട് വടിച്ച് സ്വന്തം മകന്റെ ശുക്ലം നക്കി രുചിച്ചിറക്കി. ഞാന്‍ മമ്മിയെ പിന്നില്‍ നിന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. “…മമ്മി….സ്വന്തം മകന്റെ ശുക്ലം നല്ല ടേയ്റ്റുണ്ടോ….?????. മമ്മിയുടെ മുഖം താഴ്ന്നു. ചുവന്നു തുടുത്ത കവിളുകള്‍ ദ്വേഷ്യത്താല്‍ പ്രകാശിച്ചു. ആ ചുണ്ടുകള്‍ അനങ്ങി. “…സ്വന്തം മമ്മീടെ അവിടെത്തെ നിനക്ക് രുചിക്കാം ഇറക്കാം….അപ്പോ മകന്റേയും എനിക്കും കുടിക്കാം…എന്ത്യേ….”. “…മമ്മീടെ എവിടെത്തെ …പറ കേഴ്ക്കട്ടേ….”. “…അവിടെത്തേ….”. മമ്മിയുടെ മുഖം കാമത്താല്‍ ചുവന്നു. “…അതിനു പേരില്ലേ…..”. “…ശ്ശോ….അതു തെറിയല്ലേ…ഞാനെങ്ങിനേയാ നിന്നോട് പറയുന്നേ….”. “…എന്നാലും പറ മമ്മീ…പ്ലീസ്സ്….”. “…അത് അത്….എന്റെ പൂറ്റിലെ…..”. “ എന്റെ…………………” “ പറ മമ്മീ…പ്ലീസ്സ്………………..”. “…അത് അത്….എന്റെ പൂറ്റിലെ…..”. “…പറ മമ്മീ…പൂറ്റിലേ…അങ്ങനെ മമ്മി തെറി പറഞ്ഞ് പഠിക്കണം…എന്നാലേ…നല്ല മൂഡ് വരൂ…കേട്ടോ….”. “…ഊം മ്….”. മമ്മി മൂളി. “…മമ്മീ….ഈ വേലായുധനും വാസന്തിയുടേയും കളി കഴിയാറായി….നമ്മുക്കൊരു തമാശ ഒപ്പിച്ചാലോ….”. മമ്മി തലയാട്ടി. ഞാന്‍ മമ്മിയുടെ കയ്യ് പിടിച്ച് അല്‍പ്പം വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയിലേക്ക് മാറി പതുങ്ങി നിന്നു. ഞാന്‍ എന്താണൊപ്പിക്കാന്‍ പോകുന്നതറിയാനായി എന്നെ വീക്ഷിച്ചു. “…വേലായുധാ….എവിടെയാ… ….”

ഉള്ളില്‍ നിന്ന് തട്ടി തടയുഞ്ഞ് എന്തോ വീഴുന്ന ശബ്ധം കേട്ടു. കുറച്ച് നേരത്തിനുള്ളില്‍ വേലായുധന്‍ ഷീറ്റെടുത്ത് കാര്‍പോര്‍ച്ചിലേക്ക് ഓടുന്നു. അതിനു പിന്നാലേ വാസന്തി വേഗത്തില്‍ തുണിയെല്ലാം വാരിപുതച്ച് പുറത്തേക്കോടി. മമ്മി ഇതു കണ്ട് ചിരി തുടങ്ങി. ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍ ഇരുവരും വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. മമ്മി ഇത്രക്കും സന്തോഷിച്ച് ഈ അടുത്ത് വരെ ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടില്ല. മമ്മി ചിരിച്ച്കൊണ്ട് മുറിയിലേക്കോടി.