Chapter Title : അമ്മയുടെ നവ കാമരസങ്ങൾ 001 [ഡോ.കിരാതൻ]

വല്ലാത്തൊരു നീറ്റൽ.

ലേഡീസ് ഹോസ്റ്റൽ മതിലിനോട് ചേർന്നുനിന്ന ആ മാവിൽ നിന്നും ഊർന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ തൊലി ഉരഞ്ഞു പൊട്ടിയതാണ്. തുടയുടെ ഉൾവശങ്ങളിലും കാൽമുട്ടിലും നീറ്റൽ ഉണ്ട്. .

വേഗം കുളി കഴിഞ്ഞ് റൂമിലെത്തി ഞാൻ എന്റെ സാമാനം വിശദമായി പരിശോധിച്ചു. ലിംഗത്തിന്റെ മുൻതൊലിപ്പുറത്ത് നന്നായി തൊലി പോയതിന്റെ പാടുണ്ട്. ചെറുതായി ചോരപ്പൊടിപ്പും കാണാം.

കട്ടിലിൽ വന്നിരുന്ന് കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു മണിക്കൂറുകളിൽ സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങളെല്ലാം ഒന്നോർത്തപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിന്റെ സ്വസ്ഥതയാകെ നഷ്ടപ്പെട്ടതുപോലെ തോന്നി.

വല്ലാത്തൊരു കുറ്റബോധവും വിരക്തിയും എന്നെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി.

പെട്ടെന്ന് ആ ഹോസ്റ്റൽ മുറിയും കോളേജ് പരിസരവും വിട്ട് എങ്ങോട്ടെങ്കിലും ഓടിപ്പോകാൻ എന്റെ മനസ്സ് എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

അത് ശക്തമായിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ഞാൻ ഒട്ടും ചിന്തിക്കാൻ നിന്നില്ല. കൺമുന്നിൽ കണ്ട ബാഗിലേക്ക് കയ്യിൽ കിട്ടിയ വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം വലിച്ച് വാരി കുത്തിനിറച്ചു.

ബൈക്കിന്റെ ചാവിയും ഹെൽമെറ്റും എടുത്ത് ഞാൻ ആ ഹോസ്റ്റൽ മുറിയുടെ പടിയിറങ്ങി.

ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് റോഡിലേക്ക് പാഞ്ഞു കയറുമ്പോൾ ഞാൻ കയ്യിലെ വാച്ചിലേക്ക് നോക്കി. സമയം രാത്രി എട്ടരയായിട്ടേയുള്ളൂ...

അതിവേഗത്തിൽ ഞാൻ എന്റെ ജന്മനാടായ കണ്ണൂർ ലക്ഷ്യമാക്കി ബൈക്കിനെ പറപ്പിച്ചു. മംഗളൂരിൻ്റെ തണുത്ത രാത്രിക്കാറ്റ് എന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് അടിച്ചു കയറുമ്പോൾ ബൈക്കിന്റെ ടാങ്കിൽ മുട്ടിയിരുന്ന എന്റെ കാൽമുട്ടുകളിലും അരക്കെട്ടിലെ ആ പൊട്ടിയ കുണ്ണയിലും വല്ലാത്തൊരു നീറ്റൽ പടർന്നുകയറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അതിനിടയിൽ ചെറിയൊരു ഉറക്കം കണ്ണിനെ ബാധിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ ബൈക്ക് റോഡരികിലേക്ക് ഒതുക്കി നിർത്തി. ഉറക്കം കളയാൻ വേണ്ടി ഒരു കട്ടൻ ചായ വാങ്ങി കുടിക്കുന്നതിനിടയിലാണ് പോക്കറ്റിൽ നിന്നും മൊബൈലെടുത്ത് വാട്സ്ആപ്പ് തുറന്നു..

നോക്കിയപ്പോൾ അനിയൻ രാഹുലിന്റെ വക ഒരു മെസ്സേജ് കിടക്കുന്നു. പതിവില്ലാതെ അവൻ എന്താണ് മെസ്സേജ് അയച്ചിരിക്കുന്നത് എന്നറിയാനുള്ള ആകാംക്ഷയോടെ ഞാൻ അത് തുറന്നു നോക്കി.

'ചേട്ടൻ വരില്ലേ?' എന്നായിരുന്നു ആ മെസ്സേജ്. തലയും വാലും ഇല്ലാത്ത ആ ഒരൊറ്റ വരി വായിച്ചിട്ട് എനിക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലാവാത്തതിനാൽ ഞാൻ അവനെ നേരിട്ട് ഫോണിൽ വിളിച്ചു.

"ചേട്ടാ... നാളെ വരില്ലേ ...????" ഫോൺ എടുത്ത പാടെ അനിയൻ രാഹുൽ ചോദിച്ചത് ഇതായിരുന്നു.

കാര്യം എന്താണെന്ന് കൃത്യമായി അറിയാതെ