Chapter Title : അമ്മയുടെ നവ കാമരസങ്ങൾ 001 [ഡോ.കിരാതൻ]

മനക്കട്ടിയൊന്നും അവനില്ലല്ലോ," അമ്മ രാഹുലിനെ ന്യായീകരിച്ചു സംസാരിച്ചു.

"അവൻ ഇങ്ങനെ ആയാൽ ശരിയാകില്ലല്ലോ അമ്മേ. നാളെ യുകെയിലൊക്കെ പോയി ജോലി ചെയ്യേണ്ടവനല്ലേ?" ഞാൻ അമ്മയോട് പറഞ്ഞു നിർത്തിയപ്പോഴേക്കും ഉമ്മറത്തെ കോളിംഗ് ബെൽ വീണ്ടും മുഴങ്ങി.

ആരാണ് ഈ അസമയത്ത് ????. എൻ്റെ മനസ്സിൽ കുറേ ചിന്തകൾ പായാൻ തുടങ്ങി.

"ഞാൻ പോയി തുറക്കാം അമ്മേ..." രാത്രി ഇത്ര വൈകിയതുകൊണ്ട് അമ്മയെക്കൊണ്ട് വാതിൽ തുറപ്പിക്കുന്നത് ശരിയല്ലെന്ന് കരുതി ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് ലിവിങ് റൂമിലേക്ക് നടന്നു.

കതക് തുറന്നപ്പോൾ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് അനിയൻ രാഹുലാണ്.

അവന്റെ കയ്യിൽ ഒരു വലിയ പൊതിയുണ്ടായിരുന്നു. ആ പൊതിയുടെ വിടവിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന വെളുത്ത പൂക്കൾ അത് കുറേ മുല്ലപ്പൂ മാലകളായിരുന്നു.

പക്ഷേ, എന്നെ കണ്ടതും രാഹുലിന്റെ മുഖം പെട്ടെന്ന് വല്ലാതെ വാടിപ്പോയി. കുറച്ചു മുൻപ് ഫോണിൽ വിളിച്ചപ്പോൾ 'എപ്പോഴാ ചേട്ടാ വരുന്നത്' എന്ന് ചോദിച്ച് വല്ലാത്ത സ്നേഹം കാണിച്ച എന്റെ അനിയന് ഇപ്പോൾ എന്തുപറ്റി എന്ന് മനസ്സിലാകാതെ ഞാൻ അവനെത്തൂടെ നോക്കി നിന്നു.

"എന്താടാ രാഹുലേ... നിന്റെ മുഖം ഇങ്ങനെ വാടി നിൽക്കുന്നത്? വല്ല പ്രശ്നവുമുണ്ടോടാ?" അനിയന്റെ ആ ഭാവമാറ്റം കണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു.

"ഒന്നുമില്ല ചേട്ടാ... നല്ല ക്ഷീണം. എനിക്ക് ഒന്നു പോയി കിടക്കണം," രാഹുൽ അത്രയും മാത്രം പറഞ്ഞ് ഒഴിഞ്ഞുമാറി അകത്തേക്ക് കയറി.

ഞാൻ മുൻവാതിൽ അടച്ച് തിരിയുന്ന ആ ഒരു ചെറിയ സെക്കൻഡിൽ, അടുക്കളയുടെ ഭാഗത്തുനിന്നും രാഹുലും അമ്മയും തമ്മിൽ എന്തോ ഒരു രഹസ്യവിഷയം കണ്ണുകളും ആംഗ്യങ്ങളും കൊണ്ട് കൈമാറുന്നത് എന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടു.

അമ്മയുടെ കയ്യിലേക്ക് ആ