Chapter Title : അമ്മയുടെ സ്നേഹവും കാമവും [കരിങ്കാലൻ]

കഴിഞ്ഞിട്ടും എൻറെ മനസ്സിന് ഒരു മാറ്റവും ഉണ്ടായില്ല. ഞാൻ ഫോൺ എടുക്കാതെ ആയപ്പോൾ ഒരു ദിവസം അമ്മ എനിക്കൊരു മെസ്സേജ് അയച്ചു,
“നിനക്ക്‌ എന്തുപറ്റി, എന്താ ഫോൺ എടുക്കാത്തത്, നിനക്ക് സുഖമില്ലേ..?” എന്നു ചോദിച്ച്‌. അമ്മയുടെ ആ മെസ്സേജ് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാതെയായി. ഞാൻ പെട്ടെന്നുതന്നെ അമ്മയെ തിരിച്ചുവിളിച്ചു. മൂന്നു നാലു ദിവസമായി ഫോൺ എടുക്കാത്തത്‌ എന്താണെന്ന് അമ്മ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ഞാൻ എന്റെ അവസ്ഥ അമ്മയോട് തുറന്നു പറഞ്ഞു,.. ഞാൻ അമ്മയെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്ന കാര്യം സത്യസന്ധമായി ഞാൻ പറഞ്ഞു. ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ അമ്മ ശരിക്കും അമ്പരന്നു പോയി…കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് അമ്മ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
" സോറി അമ്മേ..എനിക്ക് എന്റെ വികാരങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.."
"ഇത് തെറ്റാണ്. നീ ഇങ്ങനെയൊന്നും ചിന്തിക്കാൻ പാടില്ല."അമ്മ എന്നോട് പറഞ്ഞു
"അറിയാം അമ്മേ.. എനിക്കറിയാം...എനിക്ക് അമ്മയോട് ഇങ്ങനെ ഒരു വികാരമുണ്ടെന്ന് മനസിലായപ്പോൾ….ശരിക്കും..ശരിക്കും ഞാൻ തകർന്നുപോയി...അതുകൊണ്ടാണ് അമ്മ വിളിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ഫോൺ എടുക്കാതെ ഇരുന്നത്…എനിക്കറിയാം ഇത് തെറ്റാണെന്ന്… ഞാൻ ഇതിൽനിന്ന് പുറത്തുകടക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്… അമ്മ എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം…" ഞാൻ പറഞ്ഞു
"ഇത്തരം ചിന്തകളിൽനിന്ന് മാറാതെ ഞാൻ നിന്നെയിനി വിളിക്കില്ല.." അമ്മ പറഞ്ഞു. അന്നും പതിവുപോലെ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്യുന്നതിനു മുൻപ് ഞാൻ അമ്മയ്ക് ഒരുമ്മ കൊടത്തു, പക്ഷേ ഇത്തവണ അമ്മ തിരിച്ചുതരാതെ തന്നെ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.

ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി, എന്റെ മനസിൽ അമ്മയോടുള്ള സ്നേഹവും വികാരവുമെല്ലാം തിളച്ചുമറിഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇൗ ദിവസങ്ങളിലൊന്നും അമ്മ എന്നെ വിളിച്ചില്ല, ഞാൻ തിരിച്ചുവിളിച്ചതുമില്ല. അങ്ങിനെയിരിക്കെ പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ഒരു ദിവസം അമ്മ എന്നെ വിളിച്ചു. അമ്മയുടെ കോൾ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി.ഒരു മഞ്ഞു മഴ നനഞ്ഞ സുഖമായിരുന്നു എനിക്കപ്പോൾ. ഞാൻ ഫോൺ എടുത്തപ്പോൾ ഒരു നിമിഷത്തെ മൗനത്തിനു ശേഷം അമ്മ പറഞ്ഞു,
"..ഞാൻ നിന്നെയും സ്നേഹിക്കുന്നു..". അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ എനിക്ക് സന്തോഷത്തിന്റെ പെരുമഴ പെയ്യിക്കുന്നതായിരുന്നു.
കേട്ടത് വിശ്വസിക്കാനാവാതെ ഞാൻ അമ്മയോട് ചോദിച്ചു.." അമ്മ എന്താ ഇപ്പൊൾ പറഞ്ഞത്..?"
"ഞാൻ നിന്നെയും സ്നേഹിക്കുന്നു എന്ന്..." അമ്മ പറഞ്ഞു
" ഇത് തെറ്റാണെന്നല്ലേ അമ്മ പറഞ്ഞത്..?" ഞാൻ അമ്മയോട് ചോദിച്ചു.