Chapter Title : അമ്മയുടെ സ്വയംവരം 2 [ആദിദേവ്]

പോകുന്നത് തടയുന്നത്. എനിക്ക് ഇനി അസൂയ തോന്നിയോ?”)
ഞാൻ: എന്താ മിണ്ടാത്തത്? രണ്ട് മൂന്ന് പെൺകുട്ടികളോട് സംസാരിച്ചതിനാണോ ഇത്രക്കും ദേഷ്യം?
ബോസ്സ്: അതാണ് സ്നേഹം ഉള്ള ഭാര്യ.
ഞങ്ങൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അത് ഞങ്ങളുടെ ബോസ്സ് ആയിരുന്നു.
ബോസ്സ്: ശ്യാം, അല്ലെങ്കിലും ഈ ഭാര്യമാർ, മറ്റുള്ള പെൺകുട്ടികളുടെ കൂടെ നമ്മളെ കണ്ടാൽ അപ്പോൾ അസൂയ ആണ്. പ്രണയത്തിൻ്റെ അസൂയ. നമ്മളിൽ നിന്ന് വീട്ടു പോകുമോ എന്നുള്ള പേടി. ഹായ്, ഞാൻ ഇവൻ്റെ ബോസ്സ് രാകേഷ്.
അമ്മ: നമസ്കാരം.
ബോസ്സ്: ശ്യാം, നിന്നെ സമ്മതിച്ചു. മോഡേൺ ആണെങ്കിലും നിൻ്റെ ഭാര്യ സംസ്‍കാരം മറന്നിട്ടില്ല.
ശ്യാം: താങ്ക് യൂ സാർ.
ബോസ്സ്: ഹ്മ്മ് ശരി. എന്നാൽ തുടങ്ങല്ലേ?
സാർ ഞങ്ങളെ എല്ലാവർക്കും പരിചയപെടുത്തി. ബോസ്സ് എന്നെയും അമ്മയും പറ്റി പൊക്കി പറഞ്ഞു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ബോസ്സ് എന്നെ നോക്കി.
ബോസ്സ്: ശ്യാം, നമ്മുടെ ജോലിക്കാർക്ക് ഉള്ള ഒരു പ്രേത്യേകത എന്താണ് എന്ന് അറിയോ?
ഞാൻ: ഇല്ല.
ബോസ്സ്: നമ്മുടെ കമ്പനി അവരെ സ്വന്തം ഫാമിലി ആയിട്ട് ആണ് കാണുന്നത്. അതുകൊണ്ട് നമ്മുടെ ഫാമിലിയിൽ ഒരാളുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് അവരെ ഹണിമൂണിന് പറഞ്ഞ് അയക്കുക എന്നത് ഞങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം ആണ്. അതുകൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ ഹണിമൂൺ കമ്പനി വക. രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞാൽ ബാലിയിലേക്ക് പറക്കാൻ തയാർ ആയിക്കോ. അവിടെ നമ്മുടെ ആളുകൾ എല്ലാം റെഡി ആക്കിയിട്ടുണ്ട്.
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ആണ് ശരിക്കും ഞെട്ടിയത്. അമ്മയെയും കൊണ്ട് എവിടേക്കെങ്കിലും പോവാൻ നിൽക്കായിരുന്നു. അപ്പോൾ ആണ് ഹണിമൂൺ തന്നെ ഇവർ ഒരുക്കി തന്നത്. എന്തായാലും നന്നായി. ഞാൻ ബോസ്സിനോടും സുഹൃത്തുക്കളോടും നന്ദി പറഞ്ഞു.
അതിന് ശേഷം എല്ലാവരും പാട്ട് വച്ച് ഡാൻസ് കളിക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നെയും അമ്മയെയും ഡാൻസ് കളിക്കാൻ ബോസ്സ് നിർബന്ധിച്ചു. ഞാൻ അമ്മയെ വിളിച്ചു. ആദ്യം പറ്റില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു. പിന്നീട് എൻ്റെ കൂടെ ഡാൻസ് കളിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഞാൻ അമ്മയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു ഒരു ശരീരം ആയി ആണ് ഡാൻസ് ചെയ്തത്. ഡാൻസ് കളിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ അമ്മയുടെ ബാക്കിലൂടെ കൈ