Chapter Title : അമ്മയുടെ സ്വയംവരം 2 [ആദിദേവ്]

നോക്ക്.

അത് കേട്ടതും എല്ലാവരും എന്നെ നോക്കി. ഞാൻ ആകെ പേടിച്ചു. ഞാൻ എൻ്റെ മുന്നത്തെ ഭർത്താവിനെ നോക്കി. അദ്ദേഹം ഞാൻ കൂടെ ഉണ്ട് എന്നുള്ള രീതിയിൽ തല ആട്ടി. പിന്നെ ഞാൻ ശ്യാമിനെ നോക്കി. അവൻ എന്നോട് സമ്മതം ആണെന്ന് പറയാൻ ഉള്ള ആക്ഷൻ കാണിക്കുന്നു.

ഞാൻ ആകെ തളർന്നു. എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് അറിയാതെ നിന്നു. ഇപ്പോൾ രാജീവ് ഏട്ടൻ പറയുന്നത് പോലെ വേണ്ടാന്ന് പറഞ്ഞാൽ മൂന്ന് വർഷം കഴിഞ്ഞ് ചെല്ലുമ്പോൾ അദ്ദേഹം എന്നെ വീണ്ടും സ്നേഹിക്കും. എന്നാൽ അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ഇനിയുള്ള ദിവസങ്ങൾ ശ്യാമിൻ്റെ കൂടെ എങ്ങനെ ചിലവഴിക്കും എന്ന് അറിയില്ല.

ഇപ്പോൾ ആണ് ശ്യാം എന്നെ അടിക്കുന്നത് നിർത്തിയത്. ഇത് ഞാൻ പോകുന്നില്ല എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഇനിയുള്ള 3 വർഷം അവൻ്റെ അടി കൊണ്ട് ജീവിക്കേണ്ടി വരും. ഇപ്പോൾ ഉള്ള അവൻ്റെ സ്നേഹവും ചിലപ്പോൾ കിട്ടില്ല എന്ന് വരും. ദൈവമേ എന്ത് ചെയ്യും?

അമ്മുമ്മ: ഗീതേ, എന്താ ആലോചിക്കുന്നെ. നിനക്ക് പോവാൻ ഇഷ്ട്ടം ആണോ അതോ നിൻ്റെ അമ്മായിഅച്ഛൻ പറയുന്നത് പോലെ അവൻ നിന്നെ നിർബന്ധിച്ചു കൊണ്ട് പോകുന്നതോ?

ഗീത: അയ്യോ, അല്ല. എനിക്ക് പോവാൻ ഇഷ്ട്ടം ആണ്.

അത് കേട്ടതും ശ്യാമിൻ്റെ അച്ഛൻ്റെ നെഞ്ച് തകർന്നപ്പോലെ ആയി.

രാജീവ്: എന്നാൽ എൻ്റെ തീരുമാനം കേട്ടോ. നിങ്ങൾ പോകുന്നത് നല്ലതാ. പക്ഷേ തിരിച്ചു ഈ വീട്ടിൽ കയറില്ല. ഇത് എൻ്റെ വീട് ആണ്.

അതും പറഞ്ഞു അയാൾ അവിടെ നിന്ന് എന്നിറ്റു പോയി.

അതൊന്നും കേൾക്കാതെ ശ്യാം ഗീതയെ വിളിച്ചു റൂമിലേക്ക് പോയി.

കുറെ നേരം ഗീത അവിടെ കരഞ്ഞു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ശ്യാം വന്നു അവളോട് ഡ്രസ്സ്‌ മാറാൻ പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ അവൾ കണ്ണീരിൽ കുളിച്ചു കൊണ്ട് ഡ്രസ്സ്‌ മാറി.

അങ്ങനെ അവർ ഹണിമൂണിന് പുറപ്പെടാൻ നിന്നു. എല്ലവരും അവരെ യാത്ര ആക്കി. അച്ഛൻ ദേഷ്യത്തിൽ ഞങ്ങളെ നോക്കി നിന്നു.

അങ്ങനെ അവർ കാറിൽ കയറി എയർപോർട്ടിലേക്ക് പോവാൻ തുടങ്ങി. പോകുന്ന വഴിയിൽ ശ്യാം സ്ഥിരം ഗീതയെ കൊണ്ട് പോകുന്ന ബ്യൂട്ടി