അമ്മയുടെ വിധി

Ammayude Vidhi | Author : Goat

എന്റെ പേര് അജു. മീനച്ചിലാറിന്റെ തീരത്തുള്ള ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിലാണ് എന്റെ വീട്. എന്റെ വീട്ടിൽ അച്ഛനും അമ്മയും ഞാനും മാത്രമാണ് ഉള്ളത്. അച്ഛന്റെ പേര് രാജീവ്, അമ്മ സാവിത്രി. അച്ഛന് 48 വയസുണ്ട്, അമ്മക്ക് 44 ഉം എനിക്ക് 19 ഉം. ഞങ്ങളൊരു നായർ കുടുംബമായിരുന്നു. വളരെ ട്രഡീഷണൽ കുടുംബം. അച്ഛന് ഗൾഫിൽ ആയിരുന്നു ജോലി.

വർഷത്തിൽ ഒരിക്കൽ വന്നു പോകും. അമ്മ ഹൗസ്‌വൈഫ് ആയിരുന്നു. ഒരു ട്രഡീഷണൽ അമ്പലവാസി കുടുംബിനി. അമ്മക്ക് അച്ഛൻ എന്ന് വെച്ചാൽ ജീവൻ ആയിരുന്നു, അച്ഛന് അമ്മയും. അവര് അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും എന്നും വിളിക്കും, കുറെ സംസാരിക്കും. അവർ അങ്ങനെ സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കുന്നതിനാൽ തന്നെ ഞാനും ഹാപ്പിയായിരുന്നു.

അമ്മയെ കാണാൻ പാലേരി മാണിക്യം മൂവിയിലെ ശ്വേത മേനോന്റെ അതേ ഷേപ്പ് ആണ്. നല്ല വെളുത്ത ശരീരം. അമ്മ സാരി ആണ് എപ്പോഴും ധരിക്കുക, വീട്ടിലും പുറത്തും എല്ലാം. വീടിൻറെ തൊട്ടടുത്ത് തന്നെ അമ്പലം ഉള്ളതിനാൽ അമ്മ എന്നും രാവിലെ കുളിച്ചൊരുങ്ങി അമ്പലത്തിൽ പോകുമായിരുന്നു . അമ്മ സാരി ഉടുത്ത് വയറിന്റെ സൈഡ് കാണിച്ച് അമ്പലത്തിൽ പോകുന്നത് കാണാൻ തന്നെ ഒരു ചേലാണ്.

ഇറക്കിയ ബ്ലൗസിന്റെ സൈഡിൽ കൂടെ അമ്മയുടെ മുലയുടെ വലിപ്പവും, വയറിൻറെ ഷേപ്പും കൃത്യമായി കാണാൻ സാധിക്കും. പുറകിലൂടെ നോക്കുകയാണെങ്കിൽ, സാരിയുടെയും ബ്ലൗസിന്റെയും ഇടയിൽ അമ്മയുടെ ഇടുപ്പും, ആ ഇറുക്കിയ സാരിക്കുള്ളിൽ അമ്മയുടെ നല്ല ഷേപ്പിൽ ഉള്ള വിടർന്ന ചന്തിയും കാണാം.

അമ്മ നടക്കുന്നത് കാണാൻ തന്നെ ഒരു അഴകാണ്. അമ്മ നടക്കുമ്പോൾ പുറകിൽ നിന്ന് ചന്തിയുടെ ചലനം ഏതൊരാളെയും ആകർഷിക്കുന്ന തരത്തിൽ ആയിരുന്നു. പക്ഷേ അമ്മ അതാരും നോക്കാൻ വേണ്ടി ചെയ്യുന്നതായിരുന്നില്ല. അമ്മയ്ക്ക് അച്ഛൻ ഒഴികെ ബാക്കി ആരും അമ്മയെ നോക്കുന്നത് പോലും അമ്മയ്ക്ക് ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നു.

അതിനാൽ തന്നെ ആ നാട്ടിൽ ആരും അമ്മയെ കുറിച്ച് ഒന്നും മോശമായി പറയാൻ ഇട വന്നിട്ടില്ല. ഭർത്താക്കന്മാര് പുറത്ത് ജോലി ചെയ്യുന്ന ഭാര്യമാരെ കുറിച്ച് അപവാദങ്ങൾ പറഞ്ഞു പരത്തുന്നത് എൻറെ നാട്ടിൽ പതിവ് ആയിരുന്നെങ്കിലും, എൻറെ അമ്മയുടെ കാര്യത്തിൽ ആരും അങ്ങനെ പറഞ്ഞിരുന്നില്ല. കാരണം എൻറെ അമ്മ എത്ര നല്ല സ്ത്രീയാണെന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിയാമായിരുന്നു.

അമ്മയും മറ്റുള്ള പുരുഷന്മാരോട് കാമം തീർക്കുന്നതിനേക്കാൾ, സ്വന്തം ഭർത്താവിന് മുന്നിൽ മാത്രം ശരീരം കാണിക്കുന്ന വേറെ ഒരാണിനെ പോലും മനസ്സുകൊണ്ട് പോലും ആലോചിക്കാത്ത ഒരു ഉത്തമയായ കുടുംബിനിയായിരിക്കുന്നതിൽ എപ്പോഴും അഭിമാനം കൊണ്ടിരുന്നു. അങ്ങനെ ഒരു അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും മകനായിരിക്കുന്നത് എനിക്കും വലിയ അഭിമാനമായിരുന്നു.

ഞങ്ങളുടെ വീടിൻറെ പുറകിലത്തെ ഗേറ്റ് കഴിഞ്ഞാൽ, ഒരല്പം കുറ്റിക്കാട് നിറഞ്ഞ സ്ഥലമാണ്. അതിലൂടെ ഉള്ള ഇടവഴി നേരെ ചെല്ലുന്നത് മീനച്ചിലാറ്റിന്റെ പടവിലേക്കാണ്. മിക്ക ദിവസവും ഞാനും അമ്മയും കുളിക്കുന്നതും തുണി അലക്കുന്നതും എല്ലാം അവിടെയായിരുന്നു. അത് ഞങ്ങളുടെ വീടിൻറെ ഗേറ്റിനുള്ളിൽ കൂടെ വരാൻ മാത്രം പറ്റുന്ന സ്ഥലം ആയിരുന്നു അതുകൊണ്ട്, വേറെ ആരും അവിടേക്ക് വന്നിരുന്നില്ല.

അതിനാൽ തന്നെ വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ