അമ്മയുടെ വിറയൽ

Ammayude Virayal | Author : Riya

മുന്നറിയിപ്പ്- ഇത് ഒരു നിഷിദ്ധസംഗമ കഥയാണ്. താൽപ്പര്യമില്ലാത്തവർ തുടർന്ന് വായിക്കേണ്ടതില്ല

വിവേകിനെ ഓരോ പ്രാവശ്യം കാണുമ്പോഴും ശാലിനിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറയും. സ്വന്തം മകൻ, 21 വയസ്സുവരെ വളർത്തി വലുതാക്കി, കൈയ്യും, കാലും വളരുന്നത് നോക്കി വളർത്തി. ഇപ്പോൾ അരയ്ക്ക് കീഴെ ഒരു വശം തളർന്നു കിടക്കുന്നു.

അച്ഛൻ ഇല്ലാതെ വളർത്തിയ കുട്ടിയാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഒരു വാക്കുകൊണ്ടോ നോക്കുകൊണ്ടോ അവനെ വേദനിപ്പിച്ചിട്ടില്ല. അവനും അങ്ങനെത്തന്നെയായിരുന്നു. ഒരിക്കൽപ്പോലും അവന്റെ അമ്മയെ വിഷമിപ്പിച്ചിട്ടില്ല. മറ്റു പിള്ളേരെപ്പോലെ സ്കൂൾ വിട്ടാൽ ചുറ്റിത്തിരിയുകയോ, കൂട്ടുകൂടുകയോ ചെയ്യാതെ നേരെ വീട്ടിൽ വന്ന് എല്ലാ ജോലികളിലും അമ്മയെ സഹായിക്കുമായിരുന്നു.

രാത്രി ഒരു കട്ടിലിൽ ഒരുമിച്ച് കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കിടന്നുറങ്ങിയാലേ അമ്മയ്ക്കും മകനും ഉറക്കം വരുമായിരുന്നുള്ളൂ. മകന് പത്തിരുപത് വയസ്സായി എന്നൊന്നും അവൾ ഓർക്കാറുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവളുടെ മുന്നിൽ അവൻ എന്നും ഒരു കുഞ്ഞായിരുന്നു.

പക്ഷേ എല്ലാം ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് തീർന്നു. ഒരു ആക്‌സിഡന്റിൽപ്പെട്ട് വിവേകിന്റെ അരയ്ക്ക് കീഴെ തളർന്നുപോയി. അന്നു മുതൽ ശാലിനിയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞിട്ടില്ല.

ശാലിനിക്ക് ബാങ്കിലാണ് ജോലി. കാലത്ത് ബാങ്കിൽ പോകുന്നതിനു മുമ്പ് മകന് ഭക്ഷണം വാരി കൊടുക്കും, പിന്നെ തുണി ചൂടുവെള്ളത്തിൽ മുക്കി ദേഹം മുഴുവൻ നന്നായി തുടച്ചുകൊടുക്കും. പകൽ അവനെ നോക്കാനും ഭക്ഷണം കൊടുക്കാനും ഒരാളെ വെച്ചിട്ടുണ്ട്.

വൈകുന്നേരം ഒരാൾ ഫിസിയോതെറാപ്പി ചെയ്യാൻ വരും. ഫിസിയോതെറാപ്പി എന്നാൽ, ഒരു നാടൻ ഉഴിച്ചിലുകാരൻ. എത്രയും പെട്ടെന്ന് അവൻ എഴുന്നേറ്റു നടക്കും എന്നാണ് അവളുടെ വിശ്വാസം.

പക്ഷേ അതുവരെ അവനെ ശുശ്രൂഷിക്കേണ്ട കാര്യമാണ്. എല്ലാം സഹിക്കാം, മകന്റെ ഉടുതുണി മാറ്റുമ്പോഴാണ് ശാലിനിയുടെ നെഞ്ചുരുകുക. കൈ വിറയ്ക്കും. ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ചാണ് ചെയ്യുക. കാരണം ഇത്രയും കാലം ചെറിയ കുട്ടിയാണെന്നും പറഞ്ഞ് കൂടെ കിടത്തിയ മകൻ, കൊച്ചുകുഞ്ഞല്ല, മറിച്ച് ഒരു ഒത്ത പുരുഷനായിരിക്കുന്നു എന്ന വിവരം ഇപ്പോഴാണ് അവൾ അറിയുന്നത്.

കിടപ്പിലായതിനുശേഷം ശാലിനി അവനെ ജെട്ടിയിടീക്കാറില്ല. ഒരു മുണ്ട് മാത്രമാണ് ഉടുപ്പിക്കാറ്. തന്റെ കൈ അവിടെ എത്തുമ്പോഴേക്കും, അടിയേറ്റ പാമ്പ് പത്തി വിടർത്തുംപോലെ അവന്റെ കുണ്ണ സടകുടഞ്ഞ് എഴുന്നേൽക്കും. അച്ഛനെപ്പോലെതന്നെ അവന്റെ ദേഹം മുഴുവൻ കറുത്തു ചുരുണ്ട രോമങ്ങൾ നിറഞ്ഞതാണ്. കാലിന്റെ ഇടയിൽ പറയുകയും വേണ്ട.

ആദ്യമെല്ലാം നോക്കാൻ മടിയായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ പിന്നെ, ശീലമായി. ഇപ്പോൾ നോക്കാതിരിക്കാൻ നിവൃത്തിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. കാരണം ദേഹം മുഴുവൻ ചൂടുവെള്ളംകൊണ്ട് തുടക്കണ്ടേ?
തന്റെ കൈ അവന്റെ അരയിൽ