Chapter Title : അമ്മയുടെ വിഷുക്കണി 3

മൊതലു തന്നെ. ഇതിന്റെ മകള്‍ എങ്ങിനെ ഉണ്ട്?” “എന്റെ ഏട്ടാ ഇതിനു പെണ്മക്കള്‍ ഒന്നല്ല രണ്ടെണ്ണം ഉണ്ട്. ഹൃദ്യ നമ്പ്യാരും, വീണാ നമ്പ്യാരും. ഹോ തൊട്ടാല്‍ ചോരതെറിക്കുന്ന സുന്ദരികള്‍. ഹൃദ്യ ബാംഗ്ലൂരാ വല്ലപ്പോഴുമേ വരാറുള്ളൂ. മറ്റേത് ഇവിടെണ്ട്”

ഞങ്ങള്‍ റെയില്‍‌വേസ്റ്റേഷനു പുറത്തിറങ്ങി ലഗേജ് വണ്ടിക്കകത്ത് വച്ചു. പതിവു പോലെ പോര്‍ട്ടര്‍മാരെ ഒഴിവാക്കി. അല്ലെങ്കില്‍ മുടിഞ്ഞ കൂലി നല്‍കണം. പടക്കം പൊട്ടിക്കുന്നതിന്റെയും അമിട്ടും വാണവും പൂത്തിയും കത്തിക്കുന്നതിന്റേയും തിരക്കാണെങ്ങും. വണ്ടി നീങ്ങിത്തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ദില്ലിയിലെ വിശേഷങ്ങള്‍ അമ്മാവന്‍ തിരക്കി. ഇടയ്ക്ക് സംസാരം കല്യാണക്കാര്യങ്ങളിലേക്ക് വഴുതി. “കുട്ടാ നീ ഇനി ഇങ്ങനെ നിന്നാല്‍ പറ്റില്ല. ഇത്തവണത്തെ വരവില്‍ എങ്കേജ്മെന്റ് നടത്തണം എന്ന് ഞങ്ങള്‍ തീരുമാനിച്ചിട്ടുണ്ട്. രാധിക വിളിക്കുമ്പോള്‍ ഇക്കാര്യം ഇടയ്ക്കിടെ പറയും.“ അമ്മാവന്‍ പറഞ്ഞു. പെട്ടെന്ന് അമ്മാവനു ഒരു ഫോണ്‍ വന്നു. അദ്ദെഹം സംസാരത്തില്‍ മുഴുകി.

ഒടുവില്‍ ഫോന്‍ കട്ട് ചെയ്തു അമ്മാവന്‍ എന്നോട് സംസാരിക്കുവാന്‍ തുടങ്ങി. “അവള്‍ എന്നോടും പറയാറുണ്ട് നിന്റെ കല്യാണക്കാര്യം” “ചേച്ചിക്ക് ഞാന്‍ ഇങ്ങനെ സ്വസ്ഥമായി ജീവിക്കുന്നതില്‍ അസൂയയാ” “അതു നേരാ ചേട്ടാ അളിയന്റെ കാര്യം ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ ചിരിവരും....ചേച്ചിയെയുംകൊണ്ട് ഒരിടത്തു പോകണമെന്ന് വച്ചാല്‍ ഒരുക്കം കഴിഞ്ഞ് വരുമ്പോളേക്കും സമയം ഒരു വകയാകും എന്ന് എളിയന്‍ എപ്പോളും പറയും” “അത് പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്ക് ഒരുങ്ങാനും മറ്റും സയം എടുക്കും. നിന്റെ അളിയനു എല്ലാത്തിനും ദൃതിയാടാ..അതു പോട്ടെ നീ പറ"

ഒടുവില്‍ അമ്മാവന്‍ തുറന്ന് ചോദിച്ചു. "ഏതെങ്കിലും പെണ്ണ് നിന്റെ മനസ്സിലുണ്ടേല്‍ പറ അമ്മയോട് പറഞ്ഞ് ഞാന്‍ സമ്മതിപ്പിക്കാം” “ഹേയ് അങ്ങിനെ കല്യാണം കഴിക്കാന്‍ പറ്റിയ പെണ്ണിനെ ഒന്നും ഞാന്‍ കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല അമ്മാവാ” ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. എന്നാല്‍ മനസ്സില്‍ മറ്റൊന്നാണ് പറഞ്ഞത്. കെട്ടണമെന്ന് പൂതിയുള്ളത് അമ്മാവന്റെ പെങ്ങളെയാ എന്താ കെട്ടിച്ചു തരുമോ?

അമ്മാവന്‍ ചില വിവാഹാലോചനകളുടെ കാര്യം പറഞ്ഞെങ്കിലും ഞാന്‍ അതില്‍ താല്പര്യം കാണിച്ചില്ല. കാരണം തല്‍ക്കാലം എന്റെയും അമ്മയുടേയും ജീവിതത്തിലേക്ക് മറ്റൊരാള്‍ കടന്നു വരുന്നത് എനിക്ക് ആലോചിക്കാനേ പറ്റില്ലായിരുന്നു.

ഞാനും അമ്മയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തില്‍ വലിയ മാറ്റം വന്നിരിക്കുന്നു. കാമുകീ കാമുകന്മാരെന്നോ ഭാര്യാ ഭര്‍ത്താക്കന്മാരെന്നോ വെണമെങ്കില്‍ പറയാം. നാട്ടുകാര്‍ക്ക് മുമ്പില്‍ അമ്മയും മകനും ആണെങ്കിലും ഞങ്ങള്‍ ഒറ്റയ്ക്കാകുമ്പോള്‍ അങ്ങിനെ അല്ല. എന്റെ അമ്മ രാധാമണിക്ക് വയസ്സ് 42 ആയിട്ടുള്ളൂ. കണ്ടാല്‍ അത്രയും തോന്നിക്കില്ല. ഞാന്‍ ഒമ്പതാം ക്ലാസില്‍ പഠിക്കുമ്പോല്‍ അച്ഛന്‍ ഗള്‍ഫില്‍ ഒപ്പം ജോലി ചെയ്തിരുന്നസമയം. ഇടക്ക് അച്ഛന്‍ ഏതോ ബാറില്‍ നിന്നും പരിചയപ്പെട്ട