Chapter Title : അമ്മയുടെ വിഷുക്കണി 3

മാത്രം ഉള്ളപ്പോല്‍ ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോല്‍ ഇത് ചെയ്യാറുണ്ട്. അതിന്റെ ഒരു രസം വേറെ തന്നെയാണ്.

ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് അമ്മ പാത്രങ്ങള്‍ കഴുകി വൃത്തിയാക്കി വന്നു. നാളത്തേക്കുള്ള കണി അമ്മ തയ്യാറാക്കി വച്ചിരുന്നു. ഞാന്‍ പെട്ടി തുറന്ന് അതില്‍ നിന്നും ഒരു ചെപ്പെടുത്തു. അതെന്താണെന്ന് അമ്മ ചോദിച്ചു. അത് തുറന്നു കാണിച്ചു കൊടുത്തു. “ഇതെന്താടാ ഇത് അരഞ്ഞാണമോ?” “ഉം..എന്റെ പൊന്നു രാധാമണിക്കായി കൊണ്ടുവന്നതാ..ഇതിട്ടിട്ട് കാണാന്‍ നല്ല ചേലുണ്ടാകും” “ ഞാന്‍ അരഞ്ഞാണമിട്ടാല്‍ ആരു ആണാനാ...വല്ല ചെയ്യിനോ മറ്റോ ആയിരുന്നെങ്കില്‍ നാട്ടുകാര്‍ കണ്ടേനെ” “നാട്റ്റുകാര്‍ക്ക് കാണാനല്ല ഇത് ഈ ഞാന്‍ മാത്രം കാണാനാ അരഞ്ഞാണം“ കണ്ടിട്ട് രണ്ടുമൂന്ന് പവന്‍ ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു” “മൂന്നല്ല അഞ്ചു പവന്‍ ഉണ്ട് ഈ വലിയ അരക്കെട്ടിനെ ചുറ്റിവരണമെങ്കില്‍ അത്രേം തൂക്കം വേണം” “അഞ്ചു പവനോ?” “അതേന്ന്..നാളെ വിഷുവായിട്ട് ഞാന്‍ തന്നെ കെട്ടിത്തരാം എന്താ” “ഉം അതു മതി...എന്റ് പൊന്നു മോന്‍ തന്നെ അമ്മയുടെ അരയില്‍ ഈ അരഞ്ഞാണം കെട്ടിത്തന്നാല്‍ മതി” “എന്തൊക്കെയാ വിശേഷം അമ്മേ” “രാധിക വന്നിട്ടുള്ളത് തന്നെ വലിയ വിശേഷമല്ലേ?” “ഉം അമ്മാവന്‍ പറഞ്ഞു രാധിക ചേച്ചി വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന്. വന്നാല്‍ പിന്നെ ഇനി ഇവിടുന്നു പോകില്ല എന്റെ അമ്മയെ എനിക്ക് തനിച്ച് കിട്ടില്ല” “എടാ നന്ദി വേണം കേട്ടോ. ആദ്യമായി അവളാ‍ നിനക്ക് പണ്ണാന്‍ പൂറുതന്നത്. അതിന്റെ നന്ദി അവളോട് നിനക്കു എന്നും വേണം” “അതിന്റെ നന്ദിയാണ് ഒരു കുട്ടിയുടെ രൂപത്തില്‍ നടക്കുന്നത്.” “അവള്‍ക്ക് നിന്റെ നന്ദി പ്രകടനം ഒന്നൂടെ വേണമത്രെ” “ആഹാ അപ്പോല്‍ രണ്ടാളും ഒത്തോണ്ടുള്ള പരിപാടിയാണല്ലേ? ഇവിടെ രണ്ടും കൂടെ