Chapter Title : അമ്മയും മകളും 2 [ഹേമ]

പരുങ്ങാൻ തുടങ്ങി.
ജയൻ കോൾ അറ്റൻ്റുചെയ്ത് സ്പീക്കറിൽ വച്ചു.
"എന്താ.....മോനേ........" ജയൻ ചോദിച്ചു.
"അത് സാറേ......അച്ഛൻ്റെ കാര്യം........." അവൻ ചോദിച്ചു.
"എടാ......നിന്നോട് ഞാൻ പലതവണ പറഞ്ഞിട്ടൊണ്ട് സാറെന്ന് വിളിക്കരുതെന്ന്........." ജയൻ അവനോട് ദേഷ്യത്തിൽ പറഞ്ഞു.
"അയ്യോ......അച്ഛാ.....എൻ്റച്ഛൻ്റെ കാര്യം......." അവൻ പറഞ്ഞു.
"എന്ത് കാര്യമാടാ........" ജയൻ ചോദിച്ചു.
"അല്ല നാട്ടുകാര് അച്ഛനെ ഇത്തേടെ വീട്ടീന്ന് പിടിച്ചെന്ന് കേട്ടു........" അവൻ ചോദിച്ചു.
"അതൊന്നുമില്ലെടാ......അവള് ആത്മഹത്യ ചെയ്യാൻ പോയതാ നിൻ്റച്ഛൻ പിറകേ ചെന്നു. ഏതോ നാറികള് വെളീന്ന് പൂട്ടിയിട്ട്.....അത്രേയൊണ്ടായോള്ള്......" അയാൾ പറഞ്ഞു.
"അത്രേയൊള്ളോ.........? ഞാൻ വിചാരിച്ച് എന്തെങ്കിലും സത്യമൊണ്ടെന്ന്........." അവൻ പറഞ്ഞു.
"സത്യമൊണ്ടെങ്കില്........" ജയൻ അവൻ്റെ മനസ്സറിയാനായി ചോദിച്ചു.
"എന്തുവാ അച്ഛാ ഇങ്ങനൊക്കെ ചോദിക്കുന്നെ.....? സത്യമൊണ്ടെങ്കിലെന്താ ഈ മോൻ പ്രായവ്യത്യാസമൊന്നും നോക്കൂല അവരുടെ കല്ല്യാണം നടത്തിക്കൊടുക്കും........" അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
"അപ്പോ.....നിനക്ക് വെഷമമൊന്നുമില്ലേ......." അയാൾ വീണ്ടും ചോദിച്ചു.
"എന്തിന്........ഞാൻ കല്ല്യാണം കഴിച്ചപ്പം എൻ്റച്ഛനെന്തേലും വെഷമമൊണ്ടാരുന്നോ.....? പിന്നെ എൻ്റച്ഛൻ്റ കല്ല്യാണം കഴിക്കുമ്പം ഞാനെന്തിനാ വെഷമിക്കുന്നെ........." അവൻ പറഞ്ഞു.
"ഓ....അങ്ങനാന്നോ.....എന്നാ നമുക്കങ്ങ് കെട്ടിക്കാം അല്ലേ........." അയാൾ ചോദിച്ചു.
"ഞാനങ്ങ് വരട്ടച്ഛാ........." അവൻ പറഞ്ഞു.
"അപ്പോ.....രാഘവൻ ജയൻ പാർട്ണർഷിപ്പിൽ ഒരാളൂടായി......" രാജീവിൻ്റെ നെഞ്ചിൽ കിടന്ന് ഗീതു പറഞ്ഞു.
"അതെന്തുവാടീ അങ്ങനെ പറഞ്ഞെ....." അവൻ അവളുടെ മുടിയിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
"അല്ല ഇതുവരെ എൻ്റമ്മയാരുന്ന് അവരുടെ ഭാര്യ ഇനി ഒരാളൂടായില്ലേ.........." അവൾ ചോദിച്ചു.
"ആരുടെ......." അവനൊന്നും മനസ്സിലായില്ല.
"രണ്ടച്ഛൻമാരുടേം........" അവൾ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
"പോടീ........തോന്നിവാസം പറയല്ലേ........" അവൻ ദേഷ്യപ്പെട്ടു.
"എൻ്റേട്ടാ.......കൊച്ചുവീട്ടിൽ ജയചന്ദ്രൻ്റെ മോള് തണ്ടാൻ രാഘവൻ്റെ മോനേ പ്രേമിച്ചോണ്ട് കെട്ടിച്ചതാണന്നാണോ ഏട്ടൻ്റെ വിചാരം......? അതല്ല യഥാർത്ഥ കാരണം