Chapter Title : അമ്മയും മകളും 3 [ഹേമ]

ഫാസിലയുടെ മുഖം പ്രസന്നമായി.
"ഞാനൊന്ന് കുളിക്കട്ടെടീ........" അയാൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് റൂമിലേക്ക് നടന്നു. ഫാസില മൊബൈലെടുത്ത് ഫാത്തിമയുടെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു.
"സ്പീക്കറില് വെക്ക് ഇത്താ........." റസിയ പറഞ്ഞു.ഫാത്തിമയുടെ ഫോൺ ബെല്ലടിക്കാൻ തുടങ്ങി.
"ഹലോ......." അവൾ ഫോൺ ചെവിയോട് ചേർത്തു.അൽപ്പനേരത്തേക്ക് ഫാസിലയുടെ ശബ്ദം പുറത്തുവന്നില്ല.
"ആരാടീ......." ഗിരിജ ചോദിച്ചു.
"ആ......അറിയത്തില്ല......" അവൾ പറഞ്ഞു.
"നീ ഫോണിങ്ങ് താ........" ഗിരിജ പറഞ്ഞു.
"ഹലോ.....ആരാടാ....." ഗിരിജ ഗൗരവത്തിൽ ചോദിച്ചു. രാവിലത്തെ സംഭവമറിഞ്ഞ് ആരെങ്കിലും ശല്ല്യപ്പെടുത്താനാണെന്നാണ് ഗിരിജ കരുതിയത്.
"ഞാ.....ഞാൻ.....പാത്തൂൻ്റനിയത്തിയാ ഫാസില......ഇത്തയോടൊന്ന് സംസാരിക്കണം....." അവൾ പറഞ്ഞു.
"ഇന്നാടീ......നിൻ്റനിയത്തിയാ........" ഗിരിജ ഫോൺ അവളുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു.കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവരിരുവരും പത്തുപന്ത്രണ്ടുവർഷത്തെ വിശേഷങ്ങൾ പങ്കുവച്ചു.അവളുടെ മുഖം പ്രസന്നമാവുന്നതും പതിയെ ചിരിക്കുന്നതും ഗിരിജ നോക്കിക്കണ്ടു.
"സ്പീക്കറില് വെക്കെടീ തമാശ ഞാനൂടെ കേൾക്കട്ട്......." ഗിരിജ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
"എൻ്റിത്താ.....ഇത്ത ആരുടെ കൂടെ ജീവിച്ചാലും ഞങ്ങക്ക് കൊഴപ്പമില്ല പക്ഷേ പ്രായംകുടെ നോക്കാരുന്ന്........" റസിയ പറഞ്ഞു.ഫാസില അത്ഭുതത്തോടെ അവളെ നോക്കി.
"ചെറുപ്പക്കാരൊന്നും ഏട്ടൻ്റെ മുന്നില് ഒന്നുമല്ലെടീ അമ്മാതിരി താങ്ങല്ലേ താങ്ങുന്നെ ആകെ വയ്യാതായി........" ഫാത്തിമ പറഞ്ഞു.
"അയ്യേ......ഇത്തയെന്താ പറയുന്നെ നാണമില്ലേ......" റസിയ നീരസത്തോടെ ചോദിച്ചു.
"ഹോ......എൻ്റെ മോളേ.....ഏട്ടൻ്റെ കരിങ്കുണ്ണ പൂറ് തിങ്ങിനെറഞ്ഞിങ്ങനെ കേറുമ്പം എൻ്റെ നാണമൊക്കെ കർണ്ണാടകേം കഴിഞ്ഞ് പോയെന്നാ തോന്നുന്നെ........." ഫാത്തിമ പറഞ്ഞു.
"ശ്ശോ......ശരിയെന്നാ ഞാൻ വെക്കുവാ......." റസിയ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഫോൺ കട്ടുചെയ്തു.
"എൻ്റെ ചേച്ചീ ഇത്രേംതന്നെ വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ടാ പറഞ്ഞെ അവളുമാരെന്ത് വിചാരിക്കുമോ ആവോ........." ഫാത്തിമ ടെൻഷനോടെ ഗിരിജയോട് പറഞ്ഞു.
"നീയൊന്ന് ചുമ്മാതിരി അവളുമാര് ഇനീം വിളിക്കുമോന്ന് നോക്കിയാമതി. വിളിച്ച് ഇനീം നിന്നോടിത് ചോദിച്ചില്ലെങ്കി നമ്മൾക്ക് ഇനി ഒന്നും ചെയ്യാനില്ല