Chapter Title : അമ്മയും മകളും [ഹേമ]

ചുണ്ടിൽനിന്നും ചോക്ലേറ്റ് കണങ്ങൾ നാവുനീട്ടി പതിയെ നക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
"അല്ലേലും നിൻ്റെ ചുണ്ടീന്ന് ചോക്ലേറ്റ് തിന്നുമ്പം നല്ല രുചിയാ........" അയാൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. പണ്ട്‌ അയലത്തെ കുട്ടിക്ക് വാങ്ങിയ ചോക്ലേറ്റ് ഗിരിജ കണ്ടുപിടിച്ച് തിന്നതുമുതൽ ഇങ്ങനെയാണ് രാഘവൻ ചോക്ലേറ്റ് കൊണ്ടുവരാതെ ഇതുവരെ വന്നിട്ടേയില്ല. ശ്യാമളയെ ജയൻ തറയിൽ മുട്ടുകുത്തി ഇരുത്തിയതും ഗിരിജ രാഘവൻ്റെ മടയീൽനിന്ന് എണീറ്റു.
"ഇന്ന് വിരുന്നുകാരിക്കൊള്ളതാ രണ്ടുപേരൂടെ ചേച്ചീയെ പണ്ണി സ്വർഗ്ഗം കാണിക്കണം......." അവൾ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
"അതിനെന്താടീ........നീ ഞങ്ങടെ റാണിയല്ലേ തിരുവായ്ക്ക് എതിർവായില്ലല്ലോ........" അയാൾ പറഞ്ഞു.
"എല്ലാരും വാ കഴിക്കാം........." അവൾ പറഞ്ഞു.
"മതിയെടീ......നമുക്ക് കഴിച്ചിട്ട് വരാം......" ജയൻ ശ്യാമളയോട് പറഞ്ഞു. ഗിരിജ തുണിയുടുക്കാതെ തന്നെ ജയൻ കൊണ്ടുവന്ന ബിയർ എടുത്തുകൊണ്ടുവന്ന് ഫ്രിഡ്ജിൽ വച്ചു. രണ്ട് ബിയർ തണുത്തത് എടുത്ത് രണ്ടുഗ്ലാസുകളിൽ പകർന്ന് ഒരെണ്ണം ജയനും ഒരെണ്ണം രാഘവനും കൊടുത്തു.
"എനിക്കില്ലേ......." ശ്യാമള ചോദിച്ചു.
"ഏട്ടൻ തരുമെടീ........" ഗിരിജ പറഞ്ഞു.
"എന്താടീ.....ഒള്ള ബഹുമാനമൊക്കെ പോയോ ...? ചേച്ചീന്ന് വിളിക്കുന്നവളാ....." ശ്യാമള ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
"പിന്നേ.......തുണീംമണീം ഇല്ലാതിരിക്കുന്നവളെ ഞാനെന്തിന് ബഹുമാനിക്കണം......" ഗിരിജ ചോദിച്ചു.
"കണ്ടോടീ പൂറീ.......നിൻ്റേതിനാക്കാളും വല്ല്യ പൂറില്ലേ.....വല്ല്യ മൊലയില്ലേ......വല്ല്യ കുണ്ടിയില്ലേ.....എന്നിട്ടും പെണ്ണിന് ഒരു ബഹുമാനോമില്ല......" ശ്യാമള നാണമില്ലാതെ ഓരോന്നും ചൂണ്ടിക്കാട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
"ഏടീ....ഇതൊക്കെയിത്തിരി ചെറുതാണേലും രണ്ട് കാളക്കൂറ്റൻമാരേ ഞാൻ പട്ടിണിയില്ലാതെ നോക്കുന്നില്ലേ.....ഒരുത്തനൊന്ന് നക്കിയതേയുള്ള് അപ്പോഴേക്കും നിൻ്റെ വെടിപൊട്ടീലേ...അപ്പോ പത്തു പതിനൊന്ന് വർഷമായി ഇവരെ പൊന്നുപോലെ നോക്കുന്ന എന്നെയല്ലേ നീ ബഹുമാനിക്കേണ്ടത്........" ഗിരിജ ചോദിച്ചു.
"ഹും......." ശ്യാമള ജയൻ്റെ കയ്യിരുന്ന ഗ്ലാസ് തോറ്റ ദേഷ്യത്തിൽ തട്ടിപ്പറിച്ച് അവൾ ഒറ്റവലിക്ക് കുടിച്ചു.
"പതിയെ കുടിക്കെടീ........ഇന്ന്