Chapter Title : അമ്മയും മകളും: സ്നേഹത്തിന്റെ പുതിയ പുലരി 1 [Kambi Chettan]

ഒന്ന് ശാസിച്ചു. "അതൊന്നും പറഞ്ഞാൽ പറ്റില്ല. ഈ വെയിലത്തും ചൂടിലും നടന്നിട്ട് സാറിന്റെ ദേഹം ആകെ കരിഞ്ഞു പോകും. സാർ ഇത് സ്വന്തമായി പുരട്ടില്ലെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. ഇങ്ങോട്ട് ഇരുന്നേ..."

അവൾ നിർബന്ധിച്ച് അവനെ വരാന്തയിലെ ചാരുകസേരയിൽ ഇരുത്തി. എന്നിട്ട് അവന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾ പതുക്കെ ഓരോന്നായി അഴിച്ചു. ഷർട്ട് മാറ്റിയപ്പോൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലെയും പുറത്തെയും വിസ്താരം കണ്ടപ്പോൾ അവളൊന്ന് പതറിയെങ്കിലും കൈകളിൽ എണ്ണയെടുത്ത് അവൾ തടവാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ മൃദുവായ വിരലുകൾ അവന്റെ പുറത്തുകൂടി പടർന്നപ്പോൾ ശ്രീനാഥ് അറിയാതെ കണ്ണുകളടച്ചു.

"സാറേ... ഇങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങളിലൊന്നും മടി വിചാരിക്കരുത്. സാറിന് ഇവിടെ ചോദിക്കാനും പറയാനും ഞാനല്ലേ ഉള്ളൂ?" അവൾ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

"നീ ഉള്ളത് എന്റെ ഭാഗ്യമാ ലതികാ... വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ എങ്ങനെ പോകുന്നു?" ശ്രീനാഥ് അവളുടെ കൈകളിൽ പതുക്കെ പിടിച്ചു.

"എന്ത് പറയാനാ സാറേ... അയാൾക്ക് ഇപ്പോൾ കുടി കൂടുകയല്ലാതെ കുറവൊന്നുമില്ല. ഇടയ്ക്ക് വീട്ടിൽ വന്ന് വഴക്കുണ്ടാക്കും. മകൾ പ്രീതിക്ക് ഒരു കല്യാണാലോചന വന്നു, പക്ഷേ ദാരിദ്ര്യം കാരണം ഒന്നും നടക്കുന്നില്ല. അവൾ പത്തിന് തോറ്റത് കൊണ്ട് ഒരു പണിക്കും പോകാൻ പറ്റുന്നില്ല. ഓരോന്ന് ഓർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് പേടിയാ സാറേ..." അവളുടെ സ്വരത്തിൽ സങ്കടം നിറഞ്ഞു.

അവൾ പണി ചെയ്യുമ്പോൾ, കുനിഞ്ഞ് തറ തൂക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മുലച്ചാൽ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് ശ്രീനാഥ് കണ്ണിമയ്ക്കാതെ നോക്കി നിൽക്കും. അവൾ അത് കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ അവൾ അത് വിലക്കിയില്ല. മറിച്ച്, തന്റെ ഉടലിന്റെ വശ്യത അവൻ ആസ്വദിക്കുന്നത് അവൾക്കും ഒരു ലഹരിയായി.

ശ്രീനാഥും ലതികയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം വെറുമൊരു ഉടമസ്ഥനും വേലക്കാരിയുമെന്ന അതിർവരമ്പുകൾ ഭേദിച്ച്, നിഗൂഢമായ ഒരു ആത്മബന്ധത്തിലേക്ക് വഴിമാറുകയായിരുന്നു. ആ പഴയ തറവാടിന്റെ ഏകാന്തതയിൽ അവർ ഇരുവരും ചേർന്ന് തുന്നിയെടുത്ത നിമിഷങ്ങൾ അത്രമേൽ തീവ്രമായിരുന്നു.

ഉച്ചസമയങ്ങളിൽ ശ്രീനാഥ് വെറുതെ ഹാളിൽ ഇരിക്കാറില്ല. ലതിക അടുക്കളയിൽ പണികൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അവൻ അവിടെയെത്തും. കരിഞ്ഞ ചട്ടിക്കലങ്ങൾ കഴുകുമ്പോഴോ, മസാല അരയ്ക്കുമ്പോഴോ അവൻ അവളോട് ചേർന്നുനിൽക്കും.

"നീയില്ലാതെ ഞാൻ ഈ ശിക്ഷാകാലം എങ്ങനെ തള്ളിനീക്കുമായിരുന്നു ലതികാ..." ഒരു ദിവസം അവളുടെ വിരിഞ്ഞ തോളുകളിൽ പതുക്കെ തൊട്ടുകൊണ്ട് ശ്രീനാഥ് പറഞ്ഞു.

ലതിക ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും ആ സ്പർശനത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറിയില്ല. അവൾ പതുക്കെ തല തിരിച്ച് അവനെ നോക്കി. ആ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞത് വശ്യമായ ഒരു ചിരിയായിരുന്നു. "സാറിന് ഇപ്പോൾ ഇതൊക്കെ പറയാം. നാളെ ഇവിടം വിട്ടു പോകുമ്പോൾ