Chapter Title : അമ്മയും മകളും: സ്നേഹത്തിന്റെ പുതിയ പുലരി 4 [Kambi Chettan] [Climax]

പക്ഷേ... സാർ എന്നെ ആദ്യമായി തൊട്ടപ്പോൾ, ഞാൻ കണ്ടത് സാറിന്റെ ശരീരമല്ല, ആ നല്ല മനസ്സിനെയാണ്."

ലതികയുടെ വാക്കുകൾ ഒരു അരുവി പോലെ ഒഴുകി. "യാതൊരു അഴിമതിയും കൈക്കൂലിയും ഇല്ലാത്ത, സർക്കാരിൽ നിന്ന് കിട്ടുന്ന ആ ശമ്പളം മാത്രം വിശ്വസിച്ചു ജീവിക്കുന്ന സാറിന് ഒരു കുടുംബം പോറ്റാൻ തന്നെ കഷ്ടപ്പാടാണെന്ന് എനിക്കറിയാം. എനിക്ക് സാറിന്റെ പണമോ വലിയ സമ്മാനങ്ങളോ ഒന്നും വേണ്ട സാറേ. ഈ സ്നേഹം... ഈ ഒരു കരുതൽ മാത്രം മതി. മാസാമാസം എനിക്ക് തരുന്ന ആ 1000 രൂപ കൂലി... അത് മതി എനിക്ക്. പിന്നെ ഇടയ്ക്ക് സാർ പൊതിഞ്ഞു തരുന്ന ആ ഭക്ഷണവും."

അത്രയും പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ലതികയുടെ നിയന്ത്രണം പാടെ പോയി. തന്റെ നഗ്നമായ ഉടലോടെ അവൾ ശ്രീനാഥിന്റെ കാല്ക്കലിലേക്ക് വീണു. "എന്നെ വെറുക്കരുത് സാറേ..." അവൾ അവന്റെ കാലുകൾ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു.

ഇത് കണ്ടുനിന്ന പ്രീതിക്കും സഹിക്കാനായില്ല. അവളും അമ്മയോടൊപ്പം ശ്രീനാഥിന്റെ പാദങ്ങളിൽ വീണു. "അമ്മ പറഞ്ഞത് സത്യമാ സാറേ... ഞങ്ങളെ കൈവിടരുത്," അവളും തേങ്ങി.

ശ്രീനാഥ് തന്റെ മുന്നിലെ ആ കാഴ്ച കണ്ടു സ്തബ്ധനായി നിന്നു. അമ്മയും മകളും ഒരു നൂൽബന്ധം പോലും ഇല്ലാതെ തന്റെ കാല്ക്കൽ വീണു കരയുന്നു. അവരുടെ നഗ്നതയേക്കാൾ അവരുടെ ഉള്ളിലെ സത്യസന്ധതയാണ് അവനെ സ്പർശിച്ചത്.

"എഴുന്നേൽക്കൂ ലതികേ... പ്രീതി മോളേ, എഴുന്നേൽക്കൂ," അവൻ അവരെ രണ്ടുപേരെയും പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിച്ചു.

"നിങ്ങൾ എന്നോട് ഒന്നും പറയേണ്ടതില്ല. നിങ്ങളുടെ കഷ്ടപ്പാടുകൾ എനിക്കറിയാം. സ്നേഹത്തിന് പകരം സ്നേഹം മാത്രമേ എനിക്ക് നൽകാനുള്ളൂ. എന്റെ ഈ ചെറിയ ജീവിതത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് എന്നും ഒരു സ്ഥാനമുണ്ടാകും," ശ്രീനാഥ് അവരെ രണ്ടുപേരെയും തന്റെ മാറിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു.

ലതികയുടെയും പ്രീതിയുടെയും സത്യസന്ധമായ വാക്കുകൾ ശ്രീനാഥിന്റെ ഉള്ളുലച്ചിരുന്നു. കാമത്തിനപ്പുറം സ്നേഹത്തിന്റെയും ആത്മബന്ധത്തിന്റെയും ഒരു പുതിയ തലം അവിടെ രൂപപ്പെട്ടു.

തന്റെ കാൽക്കൽ വീണു കരഞ്ഞ ആ അമ്മയെയും മകളെയും ശ്രീനാഥ് വാത്സല്യത്തോടെ പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. ഒരു നൂൽബന്ധം പോലുമില്ലാത്ത അവരുടെ നഗ്നമായ ഉടലുകൾ ആ സായം സന്ധ്യയിൽ പരസ്പരം ഉരസി നിന്നു. ആ ശരീരങ്ങൾക്കിടയിൽ ഇപ്പോൾ നാണമോ മറയോ ഇല്ലായിരുന്നു;