Chapter Title : അമ്മയും മകനും അടിമകൾ [പോരാളി]

എപ്പോ വന്നടി.... ഒരു രണ്ടു ദിവസം മോനെ
കാണാതിരുന്നപ്പോഴേക്കും നീ ഓടി ഇങ്ങു വന്നു ലേ..രണ്ടാളും
ഇരുന്നു ചായകുടിക്കു
കോണി ഇറങ്ങി വരുന്ന അമ്മായിയെ നോക്കി അവൾ ഒരു കള്ള
ചിരി എന്നിട്ട് വൈബ്രേറ്റർ ന്റെ സ്വിച്ച് ഓൺ ചെയ്തു...
പൂറ്റിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് വൈബ്രേറ്ററിന്റെ വിറയൽ ഒരു
കൊള്ളിയാൻമിന്നൽ പോയപോലെ തോന്നി അടുത്ത സ്റ്റെപ് താഴോട്ട്
കാൽവെക്കും മുൻപ് കാലകത്തി ഉണ്ണിയുടെ ദേഹത്തേക്ക് വീഴാൻ
പോകുകയും ചെയ്തു.
ഉണ്ണി :അമ്മേ എന്താ എന്ത്‌ പറ്റി?
(വൈബ്രേറ്ററിന്റെ പ്രകമ്പനത്തിൽ അമ്മയുടെ കണ്ണ് തള്ളി )
പൂറ്റിനുള്ളിൽ ഒരു കല്ല് കനം പോലെയും ശ്വാസഗതി വല്ലാതെ
ഉയരുകയും ചെയ്തു
ഇതൊന്നും മുഖത്തു ഭവിക്കാതെ
അമ്മായി :ഒന്നും ഇല്ല്യ ഒന്ന് കാലിടറി
അമ്മയെ ഗോപു നോക്കി ചിരിക്കുന്നതും അമ്മയുടെ ഭവമാറ്റവും
കണ്ടപ്പോ ഉണ്ണിക്ക് കാര്യം മനസിലായി.....
(അവൾ ഒരു സാമ്പിൾ എന്നവണ്ണം ഓൺചെയ്തത് ഓഫ്‌ ആക്കി )
വല്യമ്മ :നോക്കി നടക്ക് നിനക്ക് വല്ലതും പറ്റിയാൽ ഇവൻ മാത്രമേ
ഉള്ളൂ... ഇവന് നീയും... നിങ്ങൾക്ക് രണ്ടാൾക്കും ആ കുഗ്രാമം വിട്ട്
ഈ മുനിസിപ്പാലിറ്റിയിൽ എവിടേലും വീടുണ്ടാക്കികൂടെ ഒന്നും
ഇല്ലാത്തവർ അല്ലല്ലോ കുറെ ഉണ്ടായിട്ടും അവിടെ തന്നെ ഇങ്ങനെ
കഴിയേണ്ട കാര്യം ഉണ്ടോ? ഇവിടാകുമ്പോ എന്തേലും ആവശ്യത്തിന്
ഞങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമല്ലോ...

അമ്മായി : (ഒരു ആശ്വാസ ഭാവത്തിൽ )ചേച്ചി അത് പിന്നെ എന്റെ
ഭർത്താവ് ഉറങ്ങുന്ന മണ്ണാ അത്. അദ്ദേഹത്തിനെ ഓർക്കാൻ അവിടെ
തന്നെ താമസിക്കണം....
വല്യമ്മ :(ദേഷ്യത്തോടെ )ഒരു ചെറുപ്രായത്തിൽ തന്നെ നിന്നെ
വിധവയാക്കിയ അവനെ ഓർത്ത്..... മറ്റൊരു കല്യാണം