Chapter Title : അമൃതകിരണം 4 [Meenu]

ചുംബിച്ചു. അനു ൻ്റെ നിപ്പിൾ അപ്പോളും അവൻ്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ അമർന്നിരുന്നു.

അനു: ചേട്ടാ ഞാൻ പോട്ടെ?

കിരൺ: നീ ഡ്രസ്സ് നേരെ ഇട്ടിട്ടു പോ. മനു അവിടെ ഉള്ളതല്ലേ.

അനു: ഹാ... ചേട്ടാ...

മനസില്ല മനസോടെ ഡ്രസ്സ് നേരെ ആക്കി അനു പുറത്തേക്ക് പോയി....

കിരൺ: ഇവൾക്ക് ഒരു ബെല്ലും ബ്രേക്കും ഇല്ലാതായി കെട്ടോ.

ധന്യ: പിന്നെ ജിമ്മിയുടെ അടുത്ത് ഇല്ല, പിന്നെയാ ചേട്ടൻ്റെ അടുത്തു. അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ ചേട്ടനെ വേണം, അതാണ് ആവശ്യം.

കിരൺ: ഞാൻ ഇപ്പോൾ എന്നെ സൂക്ഷിക്കേണ്ട അവസ്ഥ ആണല്ലോ.

ധന്യ: കൂടുതൽ ജാഡ ഒന്നും ഇടേണ്ട, വേണം എങ്കിൽ ഒന്ന് ഉപ്പു നോക്കിക്കോ.

കിരൺ: ഏയ്... ആ പാവം മനു നെ ഓർക്കുമ്പോൾ സങ്കടം വരും.

ധന്യ: അവൻ പാവം അല്ലെന്നു മനസിലായില്ലേ?

കിരൺ: രണ്ടും കൂടി എല്ലാം കഴിഞ്ഞിട്ട് അപ്പാടെ ഇങ്ങു പൊന്നോ റൂമിൽ നിന്ന് മനു ൻ്റെ മുന്നിലേക്ക്.?

ധന്യ: അത് മനു വന്നു വിളിച്ചു ഇടക്ക്, അതല്ലേ പറ്റിയത്?

കിരൺ: എവിടെ റൂമിലോ?

ധന്യ: ഏയ്... അവൻ റൂമിലേക്ക് വരില്ലല്ലോ, ബെൽ അടിച്ചു.

കിരൺ: ഓ... അപ്പോൾ രാവിലത്തേത് പോലെ പാതിവഴിയിൽ ആണോ വീണ്ടും?

ധന്യ: ഏയ്.. അല്ലല്ല... സംഭവം ഒക്കെ ഫിനിഷ് ചെയ്തു, എനിക്കും അവൾക്കും... എന്നിട്ട് ഇങ്ങനെ കിടക്കുമ്പോ ബെൽ അടിച്ചു. എനിക്ക് ആണെങ്കിൽ അബദ്ധവും പറ്റി.

കിരൺ: എന്ത്?

ധന്യ: ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും നൂൽ ബന്ധം ഇല്ലാതെ കിടക്കുവാരുന്നു. ബെൽ കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ചേട്ടൻ ആണോ എന്നും ഓർത്തു. അവളും പറഞ്ഞു രാവിലെ