Chapter Title : അമൃതകിരണം 7 [Meenu]

ശ്രദ്ധിച്ചില്ല... കൊച്ചു പിള്ളേര് ആണ്.

അമ്മു: പക്ഷെ നോട്ടം പിള്ളേരുടേത് അല്ല. മുഖത്തേക്ക് അല്ല നോട്ടം

ധന്യ: ഹ്മ്മ്... അത് മനസിലായി എനിക്ക്.

ധന്യ അടുത്ത് വന്നിട്ട് സൂര്യ യെ കിരൺ നെ ഏല്പിച്ചു കൊണ്ട്.

"പോവാം ചേട്ടാ"

കിരൺ: മനു ഉം അനു ഉം വരട്ടെ.

ധന്യ വേഗം തിരിഞ്ഞു നിന്ന് കൊണ്ട് നോക്കിയിട്ട്.

"അമ്മു അവർ ഇപ്പോളും അവിടെ നിൽപ്പാണ്, ഈ അനു നെ കൊണ്ട് തോറ്റു"

അപ്പോൾ തന്നെ അമ്മു ഉം തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

രണ്ടു പേരുടെയും പിന്നഴക് കണ്ടിട്ട് ചെക്കന്മാർക്ക് സഹിച്ചില്ല, പക്ഷെ തങ്ങൾ നാല് പേരും കൂടി അടിച്ച കമന്റ് മുഴുവൻ മുൻപിൽ ഇരിക്കുന്ന രണ്ടു പേരുടെയും ഭർത്താക്കന്മാരുടെ ചെവിയിൽ എത്തിയിട്ടുണ്ടാവും എന്നുള്ള ബോധ്യം അവന്മാരെ കാറ്റു അഴിച്ചു വിട്ട ബലൂൺ പോലെ ആക്കി.

അമ്മു: ജിമ്മി, മനു നെ ഒന്ന് വിളിച്ചിട്ട് വരാൻ പറ. മടുത്തു, വിശക്കുന്നും ഉണ്ട്.

ജിമ്മി ഫോൺ എടുത്തു മനു നെ വിളിച്ചു.

"മതി വാ..."

മനു: ഓക്കേ ഓക്കേ....

അനു മുന്നിലും മനു പിന്നിൽ അവളുടെ ബാഗ് ഉം ഫോൺ പിടിച്ചു നടന്നു വന്നു...

"ഡാ... നോക്കെടാ... മറ്റവളുടെ വരവ് കണ്ടോ... ഓരോ സ്റ്റെപ് ലും അവളുടെ മുലകൾ ചാടുന്നത് കണ്ടോ ടി ഷർട്ട് ൻ്റെ ഉള്ളിൽ കിടന്നു, ഇവളാണ് മുലച്ചി ശരിക്കും"

"അളിയാ പതിയെ പറയെടാ, ഈ നിൽക്കുന്നവർ കേൾക്കും"

കമന്റ് പറഞ്ഞവൻ കണ്ണടച്ച് കാണിച്ചു പേടിക്കേണ്ട എന്ന രീതിയിൽ.

ഇത്ര നേരം പറഞ്ഞിട്ട് രണ്ടു പേരും അനങ്ങിയിട്ടില്ലല്ലോ, ഇനി ഇപ്പോൾ