Chapter Title : അമൃതകിരണം 7 [Meenu]
തിരിഞ്ഞു നോക്കികൊണ്ട്...
"റൂമിലേക്ക് ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ചു ആണല്ലോ കയറിയത്, ഡോർ തുറന്നു ഇറങ്ങിയില്ലേ"
ജിമ്മി: അവൻ കർട്ടൻ മാറ്റിയിട്ടുണ്ടാവില്ല, എങ്കിലല്ലേ ഇത് കാണു. അല്ലങ്കിൽ എന്നെ പോലെ മൂത്രം ഒഴിക്കാൻ പോയിട്ടുണ്ടാവും.
അനു: അതായിരിക്കും. ഞാൻ പോയി നോക്കട്ടെ.
ജിമ്മി: രണ്ടും കൂടി മുറിയിൽ കയറി ഇരിക്കരുത്, വേഗം അവനെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് വരണം കെട്ടോ.
കിരൺ ചിരിച്ചു... കൂടെ അമ്മു വും ധന്യയും.
അനു: പോടാ...
കിരൺ: നല്ല ഫീൽ അല്ലെ?
ധന്യ: അടിപൊളി ചേട്ടാ... എൻ്റെ മോൻ ഇത് കണ്ടില്ല. അവൻ ഉറങ്ങിയോ ആവോ?
കിരൺ: അവൻ ഉറങ്ങി.
ധന്യ: ക്ഷീണം ഉണ്ടാവും.
കിരൺ പുഴയിലേക്ക് നോക്കി കൈവരിയിലേക്ക് കൈകൾ ഊന്നി ചേർന്ന് നിന്നു. അവൻ്റെ വലതു വശത്തു അമ്മു വും ഇടതു വശത്തു ധന്യയും ധന്യയുടെ ഇടതു വശത്തു ജിമ്മിയും...
വെയിൽ മാറി തുടങ്ങിയില്ല, എന്നിട്ടും വീശിയടിക്കുന്ന കാറ്റിനു കുളിർമ ഉണ്ടായിരുന്നു, കാടിൻ്റെ കുളിർമ. അത് നാല് പേരെയും കൂടുതൽ തരളിത ആക്കി.
വിടർന്ന ചന്തികളുടെ അഴകിൽ മനസ്സ് കൊരുത്ത ജിമ്മി അപ്പോഴും ധന്യയുടെ ശരീരത്തിൽ തൻ്റെ കണ്ണുകളുടെ വലം കോണിലൂടെ, കൃഷ്ണമണികളുടെ ലക്ഷ്യ സ്ഥാനങ്ങൾ പരതി. തുടുത്ത ശരീരത്തിലെ തുളുമ്പുന്ന മാംസങ്ങൾ അവളിൽ നൽകിയ അഴക് അളവുകൾ അവൻ ആവാഹിച്ചു.
പാറിപ്പറക്കുന്ന ചെറു കുരു നിരകൾ നെറ്റിയിൽ, ചെറുതായി ശ്വാസോച്വാസം കൊരുക്കുന്ന ചലനങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന മൃദുലമായ കഴുത്തു. സ്ലീവ്ലെസ് ൽ ആനാവൃതമായ കൈകളുടെ തുടിപ്പ്. ആരെയും മോഹിപ്പിക്കുന്ന, ആരുടെ ഉള്ളിലും തീ കോരി ഇടുന്ന പോർ വിളിക്കുന്ന, ഷേപ്പ് ഒത്ത തള്ളി
💬 Comments
View all comments