Chapter Title : അമൃതകിരണം 7 [Meenu]

കൊടുമ്പിരികൊണ്ട യുദ്ധം തുടങ്ങി, പക്ഷെ ഇരു വിഭാഗത്തിനും ജയിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. തൻ്റെ കാൽ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അതിൻ്റെ മേൽ അമർത്തി ഉഴിയാൻ അവളിലെ സ്ത്രൈണ വികാരങ്ങൾ അവളുടെ മനസ്സിനോട് പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.

ജിമ്മി അവളുടെ കാൽ പാദം തൻ്റെ മടിയിൽ നിന്നു ഉയർത്തി അവൻ്റെ തുടയിലേക്ക് വച്ചു കൊണ്ട് അവൻ അവളുടെ കാൽപാദത്തിൻ്റെ ഭംഗി ആസ്വദിച്ചു. അവളുടെ കാൽ വണ്ണയിൽ പിടിച്ചു തഴുകി കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു...

"പോരെ..."

ധന്യ: ഇനി അഴിഞ്ഞു പോകുവോ?

ജിമ്മി: സാധ്യത ഇല്ല. അഴിഞ്ഞാൽ ഞാൻ ഇനിയും കെട്ടിത്തരും.

ധന്യ: അത്മതി.

ജിമ്മി: കുറച്ചു നേരം കൂടി ധന്യയുടെ കാൽ പാദങ്ങളിൽ പിടിച്ചു ഇരിക്കാൻ തോന്നുന്നുണ്ട് എനിക്ക്.

ധന്യ: എനിക്ക് മനസിലായി.

അവൾ അവൻ്റെ തുടയിൽ നിന്നു കാൽ എടുക്കാതെ അതിൻ്റെ ഭംഗി ആസ്വദിച്ചു. അമ്മു കെട്ടിയത് പോലെ അല്ല, രണ്ടു വാലുകൾ തൂങ്ങി കിടക്കുന്നു നീളത്തിൽ ഭംഗിയോടെ, ഇരു വാലിലും ഓരോ മുത്തുകൾ തൂങ്ങി ആടി.

അവൾക്ക് വീണ്ടും അവൻ്റെ കാഠിന്യത്തിലേക്ക് തൻ്റെ കാൽ പാദങ്ങളെ ചേർക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷെ സാഹചര്യം അനുവദിച്ചില്ല, അതിൻ്റെ നിരാശ ഉള്ളിൽ പടർന്നു, വികാരത്തിൻ്റെ ഉടുക്ക് കൊട്ടലിനിടയിലും.

ജിമ്മി: ധന്യ...

ധന്യ: ഹ്മ്മ്?

ജിമ്മി: കാൽ പാദങ്ങൾ മാത്രം അല്ല, തൻ്റെ തുടകൾക്ക് വല്ലാത്ത മാദകത്വം.

ധന്യ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് എഴുനേറ്റു നിന്നു. അവളുടെ തുടകൾ അവൻ്റെ മുന്നിൽ വെള്ളാരം കല്ലിൽ പണിത വെണ്മയുള്ള മാർബിൾ തൂണുകൾ പോലെ വിളങ്ങി.

ധന്യ: പിടിക്ക് ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ.

ജിമ്മി: എടുത്തു ഇറക്കണോ?

ധന്യ: