Chapter Title : അനാമിക ചേച്ചി മൈ ലൗവ് 1 [എസ്തഫാൻ]

ഒന്നിനും ഒരു ലിമിറ്റ് ഇല്ലാത്തത് പോലെയാണ്"

"ഈ ബോയ്ഫ്രണ്ട്സിന്റെ കൂടെ കറങ്ങാൻ പോകുന്നതും പിന്നെ സ്മോക്കിങ്ങും ഡ്രിങ്കിങ്ങും ഒക്കെ ആണോ നീ ഈ പറയുന്ന മോഡേൺ ലൈഫ് സ്റ്റൈൽ , അതൊക്കെ നമ്മുടെ നാട്ടിലും ഇല്ലേ ഇപ്പോൾ"

"അതു മാത്രമല്ല ചേച്ചി എൻറെ ചില ഫ്രണ്ട്സ് പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട് അവിടെ അടിച്ചുപൊളിക്കാൻ വേണ്ടി പൈസ തികയാതെ വരുമ്പോൾ ചിലരൊക്കെ...."

എന്തോ ആ പറഞ്ഞുവന്നത് മുഴുവിപ്പിക്കാൻ എനിക്ക് തോന്നിയില്ല അങ്ങനെയൊരു കാര്യം ചേച്ചിയോട് പച്ചക്ക് പറയാൻ എനിക്കൊരു ഉണ്ടായിരുന്നു.

"ചിലരൊക്കെ.... എന്താ നീ നിർത്തി കളഞ്ഞത്"

"ഒന്നുമില്ല ചേച്ചി..."

"നീ പറഞ്ഞു വന്നതല്ലേ, എന്തായാലും അത് മുഴുവൻ പറയ്"

"പൈസയ്ക്ക് വേണ്ടി ചിലരൊക്കെ മോശമായ ഓരോന്നിനും പോകാറുണ്ട് എന്ന് ഫ്രണ്ട്സ് ഒക്കെ പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടിരുന്നു.." മടിച്ചു മടിച്ചു ആണെങ്കിലും ഞാൻ പറഞ്ഞു.

"അങ്ങനെ ഞാനും എപ്പോഴും ഫേസ്ബുക്കിലോ മറ്റോ വായിച്ചതായി ഓർമ്മയുണ്ട്... അതൊക്കെ വളരെ കുറച്ചു പേരല്ലേ ഉണ്ടാവോ? എല്ലാവരും അങ്ങനെ ആവണമെന്നില്ലല്ലോ"

"എല്ലാവരും അങ്ങനെ ആവണമെന്നില്ല.എന്നാലും നമ്മുടെ നാട്ടിൽ നിന്ന് പഠിക്കാൻ പോകുന്ന ടൈമിലുള്ള കുട്ടികളെ ആയിരിക്കില്ല അവിടെ ഒരു നാലുവർഷം നിന്ന് കഴിഞ്ഞിറങ്ങുമ്പോൾ , എനിക്ക് ഇവിടെ നാട്ടിലുള്ള ആരെങ്കിലും മതിയെന്നാണ് ആഗ്രഹം.."

"നാട്ടിൽ നിൽക്കുന്നവർ എല്ലാവരും നല്ലതായിരിക്കും നന്ദുവിന് തോന്നുന്നുണ്ടോ.."

"എല്ലാവരും അല്ല എന്നാലും ബാംഗ്ലൂരിനെ എല്ലാം അപേക്ഷിച്ചു എത്രയോ നല്ലതാണ് നാട്ടിൽ"

"നന്ദുവിന് കല്യാണം കഴിക്കാൻ പോകുന്ന കുട്ടിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു സങ്കല്പമെല്ലാം പറഞ്ഞേ..കേൾക്കട്ടെ..."

"അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല ചേച്ചി..."

"അത് എല്ലാവർക്കും ഉണ്ടാവും,നീ പറ..ഇത്ര കളർ വേണം ഇത്ര തടി മതി, ഇത്ര മുടി വേണം അങ്ങനെ ഒക്കെ ഉണ്ടാവുമല്ലോ.."

"കളർ ഒന്നും കുഴപ്പമില്ല, ഒരുപാട് കളർ ഇല്ലാതിരുന്നാൽ മതി.പിന്നെ ഒരു ആവറേജ് തടി മതി. പിന്നെ എനിക്ക് നീളം കുറച്ചു അധികം ഉള്ളതുകൊണ്ട് തീരെ നീളം കുറഞ്ഞ ആളാവാതിരുന്നാൽ മതി, പിന്നെ അത്യാവശ്യം മുടി ഉണ്ടെങ്കിൽ നല്ലത്"

"ആഹാ എന്നിട്ടാണോ ഒന്നുമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞത്.. അപ്പം മോൻ ഒരു സ്ലിം ബ്യൂട്ടി ആയ നല്ല മുടിയുള്ള നല്ല നീളം ഉള്ള അത്യാവശ്യം നല്ല കളർ