Chapter Title : അനാമികയും രേവതിയും [M D V]

ടീവി കാണുകയും ചെയ്തു. ഇടയ്ക്കിടെ അനാമികയെ ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ അനാമിക കണ്ണുകൊണ്ട് എന്താ എന്ന് കാണിച്ചു. അനാമികയുടെ കാലുകളിലേക്ക് നോക്കിയാൽ എന്റെ കണ്ട്രോൾ പോകുമെന്ന് എനിക്കുറപ്പുണ്ടായിരുന്നു.ചുരിദാറിന്റെ ടോപ് മാത്രമിട്ട് കൊലുസു കിലുക്കി അവൾ നടക്കുന്നത് കണ്ടാലേ എന്റെ കണ്ട്രോൾ പോകും. അങ്ങനെ ഞാൻ അന്ന് ഹാളിലാണ് കിടന്നത് അവിടെ ആകെ ഒരു ബെഡ്‌റൂം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. ഒരു ബെഡ്‌റൂം കൂടെയുണ്ട് പക്ഷെ അവിടെ സ്റ്റോർ റൂമായിട്ടാണ് അവർ ഉപയോഗിക്കുന്നത് കൂടാതെ അരുണിന്റെ കുറെ പഴയ സാധങ്ങളും ഉണ്ട്. രാത്രിയിൽ ആ സോഫയിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് ഞാൻ വീണ്ടുമൊരു സ്വപ്നം കണ്ടു. കുറെ പശുക്കളെ കെട്ടിയിട്ടുള്ള ഒരു തൊഴുത്തും അതിന്റെ നടുവിലായി വൈകോൽ കൊണ്ട് മെത്തപോലെ കൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്നതു ഒരു പെണ്ണ് അവളുടെ കൊഴുത്ത പൂമേനിയിൽ എണ്ണ തേച്ചുകൊണ്ട് കിടക്കുന്നു. അവളുടെ ഒരു കാല് പൊന്തിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരു കിഴവൻ വന്നു അവളുടെ പൂറിനെ കുനിഞ്ഞു കിടന്നു നക്കാൻ പോകുന്നു. “മാധവേട്ടാ വര്ഷം ഇത്ര കഴിഞ്ഞിട്ടും എന്നോടുള്ള മോഹം തീർന്നില്ലേ” “ഇല്ല മോളെ..നിന്നെ എനിക്ക് മരിക്കും വരെ ഊക്കണം” “മാധവേട്ടാ നമ്മുടെ മക്കൾ അപ്പുറത് കിടന്നുറങ്ങുന്നുണ്ട്, അവരെങ്ങാനും ഉണർന്നാൽ…” “അവരാരും ഇങ്ങോട്ടുവരില്ല മോളെ” ആ കിഴവൻ അയ്യാളുടെ നാക്ക് നീട്ടികൊണ്ട് ആ പെണ്ണിന്റെ പൂറിതളിനെ വകഞ്ഞു മാറ്റിക്കൊണ്ട് പൂറിനകത്തേക്ക് കയറി പോയി. നനഞ്ഞു കുതിർന്നു കിടക്കുന്ന എണ്ണപ്പാടം പോലെ അവളുടെ പൂറിൽ ആ കിഴവൻ ഉഴുതു മറിച്ചു. നല്ലപോലെ ചുരത്തുമ്പോൾ ആ കിഴവന്റെ മുഖത്തു സ്പ്ലാഷ് എന്ന് ആ എണ്ണയിൽ കുളിച്ച പെണ്ണ് ചുരത്തി… ആ പെണ്ണിന് കഴപ്പ് ഒരിക്കലും അടങ്ങുന്നതായിരുന്നില്ല വീണ്ടും ആ കിഴവനെ തന്റെ പൂറിനുള്ളിലേക്ക് അവൾ അയ്യാളുടെ തലയെ പിടിച്ചുകൊണ്ട് ആഴ്ത്തികൊണ്ടിരുന്നു. കിഴവനാകട്ടെ അത് മുഴുവനും നക്കി കുടിച്ചുകൊണ്ട് കിഴവൻ തന്റെ ദാഹം മാറ്റി. ആ പെണ്ണ് കിഴവനെ… “മാധവേട്ടാ..മാധവേട്ടാ എന്ന് പുലമ്പി കൊണ്ടിരുന്നു…” രാത്രിയിൽ എപ്പോഴോ കറന്റ് പോയി. അതുകൊണ്ട് സ്വപ്നത്തിന്റെ പാതിവഴിയിലായ ഞാൻ എണീറ്റ് കുറച്ചു വെള്ളം കുടിച്ചു.. ശോ കണ്ണടച്ചാൽ അനാമികയാണ് മനസ്സിൽ . ഇത്രയും കണ്ട്രോൾ പോകാൻ ഞാൻ പതിനെട്ടു കാരൻ ആണോ